¡Estoy en Honduras!

Dag lieve mensen daar in ons Belgenlandje! Mijn eerste bezoek aan een internetcafé. Goed, samenvatting... De eerste dag vliegen was in orde, de tweede dag iets minder. Normaal was dat slecht 1 vlucht geweest, maar het werden er 3: eerst naar San Pedro Sula, omdat grote vliegtuigen momenteel niet mogen landen in Tegucigalpa. Stressvol, want er bleek geen piloot beschikbaar, en we moesten onze volgende vlucht zien te halen. Nadien haasten in SPS, want we hadden slechts een uur. De vlucht vertrok, maar het was erg slecht weer. Na 2 uur vliegen stonden we terug in SPS. 4 uur gewacht, zonder nieuws en met honger. Uiteindelijk alles goed gekomen... Ik vrees dat ik te uitgebreid aan het typen ben want ik heb niet veel tijd...

Oké, eerste 2 dagen op hotel, samen met 9 andere AFS-ers (2 Belgen, 1 Franstalige; 4 Noren; 2 Duitsers en 1 Zweedse). Oriëntatie was erg intens, vermoeiend ook. 1 avond naar een barretje geweest, was fijn. Sinds eergisteren woon ik bij mijn TGV (Tijdelijke GastVader, zelf verzonnen, hihi). Het is een man van 33 met 5 kinderen (momenteel enkel de 3 dochters thuis, zonen bij de mama). Ik heb er mijn eigen kamer, inclusief badkamer, tof tof. Sinds gisteren krijg ik Spaanse les, 4 uur per dag, gedurende 2 weken.

Zondag nam mijn TGV me mee naar een kinderfeestje. Echt gek! Hij is vrij rijk (denk ik), het feestje was in een beschermde wijk... Zot wat er allemaal was voor de kinderen! Het meisje werd nog maar 4 jaar! Het meest schrok ik van 'la piñata': een pop die de kinderen vernielen met een stok. De pop zat vol snoep. Gisteren nam mijn TGV me mee naar een salsa-dansles :-)! Super, echt wel!

Voor de rest, tja, voorlopig gaat alles dus goed! Vandaag ben ik voor het eerst alleen weggeweest met een taxi collectivo, dus dat kan ik ook al, hehe. Ja, het leven is hier supergoedkoop: ik kocht een GSM voor 250 lempira (10 lempira is ongeveer 0,35 eurocent). Het nummer ga ik voorlopig niet geven, omdat je er toch niets mee bent ginds. Je kan me blijkbaar gratis sms-en via internet, maar dat dien ik nog uit te zoeken. Oké, tijd om af te ronden, want mijn TGV pikt me seffens op!

Ik weet niet wanneer ik nog eens op het net ga, maar maak jullie geen zorgen, ik stel het wel! Foto's? Daarvoor heb ik nu wat te weinig tijd, dus wees geduldig, alles komt, op zijn tijd! Tot binnenkort lieve mensen! Ik zie jullie nog altijd héél graag!

Abrazo y beso,
Fieke

D-Day!

Vanmiddag om 12:00 is het zover: ik vertrek met het vliegtuig richting Washington! Nadien gaat het voort naar Miami, waar ik zal overnachten. De middag daarna reis ik voort naar Honduras. Als alles goed gaat, ben ik ter plaatse om 20:30 Belgische tijd. In Honduras is het 8 uur vroeger dan hier, houd daar rekening mee als je zou willen skypen (bijvoorbeeld). Mijn GSM gaat niet mee, ik wil niet te veel binding met thuis.

Eigenlijk heb ik nog héél goed geslapen, toch zeker vier uur zonder wakker te worden :-). En toen ik wakker was, voelde ik me ook erg rustig. Ja hoor, mijn moment is er! In ieder geval, nog even kort, ik ga jullie sowieso allemaal missen! Weet dat ik jullie allemaal graag zie! Tot binnenkort lieve vrienden, vriendinnen, familieleden, collega's, kenissen, sympathisanten,...! KUZZEL van Fie

stress, stresser, stresst (yeah right)

Nog drie nachten slapen en het is zover: mijn grote droom wordt werkelijkheid! Afgelopen zaterdag hield ik mijn afscheidsfeestje, nogmaals allemaal bedankt voor ALLES! Vandaag wil ik beginnen inpakken, doch ik heb ook nog steeds véél muziek te rippen en downloaden...prioriteit? Best toch eerst inpakken... Uiteraard gaan al mijn kleren gerimpeld zijn, maar laat ik me dat even niet aantrekken :-).

Hoe ik me voel? Vooral gestresseerd! Bang, een beetje... Ook heb ik sinds gisteren migraine, waarschijnlijk omdat ik stiekem toch weer bepaalde gevoelens niet wil toelaten. Dus, even, indien ik huil mensen, dat is van geluk, nah! Ach, en ook een beetje omdat ik jullie allemaal achterlaat voor een jaar...vooral mijn ventje...dat doet nog het meeste pijn...maar dat had ik natuurlijk kunnen verwachten...

Ik denk dat dit de laatste keer is dat ik blog voor mijn vertrek, tenzij ik woensdagnacht echt wakker lig, dan kom ik misschien nog eens langs! Alleszins, ik doe mijn best ginds mijn blog geregeld te updaten, ik kan echter niet beloven of ik eraan toe zal komen! Tot binnenkort allemaal! Ik vind nog steeds dat ik de juiste keuze heb gemaakt, dus treur niet en wees blij voor mij! En als je het toch moeilijk krijgt, zoek dan maar wat steun bij elkaar...

Hasta la proxima!
Abrazo y beso!
Fieke