Buurman

Ja, ik heb precies weer veel andere dingen te doen.  Andere dingen dan hier langs te komen en enkele dingen te komen vertellen.  Want ik ga verder.  Dat kon je in mijn vorige, zeer beknopte, bericht lezen.  De veranderde look is daar een eerste bewijs van.  Als je me vraagt hoe het met me gaat, een jaar later, zeg ik "goed".  En dan meen ik dat.  Ik weet het, het is meer dan een jaar later, maar zo vraagt men mij dat.  Dus zeg ik het hier even op die manier.

Ja, het gaat goed.  Ook al blijf ik wel vermoeid, en dat is niet juist.  Ik maak plannen, om ze dan weer te annuleren omdat het me verstandiger lijkt op tijd in mijn bed te liggen.  Echter, dan lig ik daar, te liggen, en kan ik de slaap niet vatten.  Het blijft zoeken naar het juiste evenwicht.  Want wonen in deze prachtige stad, biedt ontelbaar veel mogelijkheden om niet te slapen.  Hier wonen biedt mogelijkheden om je nooit te vervelen.  Zalig!  Zalig om hier te wonen!

Zeker nu de dansvreugde terug is.  Niet helemaal, want danslessen ben ik opnieuw niet gestart.  Iets houdt me nog tegen.  De verplichting misschien?  Of de hoge eisen?  Het idee dat ik niet beter vindt, op beide gebieden.  Dat is nog wel altijd wat ik geloof.  Maar ik geniet wel terug van het dansen, niet enkel thuis.  Hier thuis ook wel, hoor.  Muziekje op en shaken maar! :-)

Echter, dit weekend doe ik het rustig aan op dansgebied.  Gisteren wel, per ongeluk, beland in Casa Baila en me nog geamuseerd ook.  Het was echt wel een accidentje: Ik was er niet op gekleed en voelde me daar niet comfortabel bij.  Dus tegen middernacht nam ik de weg naar huis.  Maar het was wel leuk!

En vanavond ga ik naar de Lotto Arena.  Het is Nekka-nacht, en daar probeer ik een jaarlijkse traditie van te maken.  Centrale gast deze editie is Buurman, maar er komen ook wel wat artiesten die ik al jaren eens live wil aan het werk zien.  Stef Bos, Laïs en Raymond van het Groenewoud zijn daarbij.  En Yevgueni en Kommil Foo zag ik al eerder bezig, en is ook steeds genieten.  Dus ik heb weer iets om naar uit te kijken!

Ik heb trouwens vandaag al flink voor school gewerkt.  Normaal doe ik dat niet op zaterdag, zaterdag is rustdag.  Maar ik had er zin in, dus heb ik al maar enkele dingen gedaan zodat ik morgen meer ontspanningstijd heb.  Toch ga ik morgen nog altijd werk hebben, want nog niet alles is klaar.  En op zondag werken ben ik gewoon en doe ik eigenlijk zelfs graag.

Zo, ik krijg net een bericht dat Fanny graag wat wil bijpraten, dus ik ga hier al weer weg se.  Want het is tijd dat we weer wat bijpraten, hehe.  Aangezien ik altijd maar plannen om te gaan feesten annuleer, zeg ik nu "ja" tegen een soepke gaan eten.  Want met Fanny is het sowieso altijd gezellig!  Tot de volgende!

en we gaan verder

Dat blijven we doen.  En ik kom daar nog meer over vertellen.  Want eigenlijk is het nu tijd om naar mijn bed te gaan, aangezien ik morgen opnieuw vroeg ga opstaan.  En eigenlijk ben ik, gek genoeg, nog niet helemaal uitgerust na deze twee weken vakantie.  Het was anders zalig, dat wel.  En ja, ik heb goed gerust.  En ook wel goed gefeest...en dat maakt dat ik nog niet helemaal uitgerust ben, waarschijnlijk.

Dus ik kom nog meer vertellen, maar nu ga ik dus eerst richting mijn slaapkamer.  Tot later!

de artiesten maken het

Mijn trouwe lezers herinneren zich waarschijnlijk nog de post over TW Classic vorig jaar.  Wel, dit zou er ook zo één kunnen worden.  Nu ja, het wordt er zo één.  Oei, nog niet helemaal 'bij mijn positieven', 'wakker'.  Want Festival Pal Mundo: wat een slechte organisatie was me dat!  Een overzicht:

- hoofdartiest Marc Anthony verdwijnt in alle stilte van de affiche
- vervanger voor Marc Anthony, Carlos Vives, verdwijnt in alle stilte van de affiche
- geld terugvragen kan enkel als de hoofdartiesten (neen, niet Marc Anthony), afzeggen
- algemene informatie krijg je een week voor het evenement
- drank en eten ter plaatse zijn erg duur
- deodorant wordt afgenomen bij de securitycheck
- weinig keuze om te eten (zeker als vegetariër) en helemaal niet lekker
- alcoholische dranken zijn een soort van pop drinks, alles uit blikje, op voorhand gemixt
- minutenlang zonder muziek, in het donker, wachtend op de volgende artiest
- geluid was niet goed, niet elke artiest kwam tot z'n recht
- muziek stond ook luid, oordoppen waren zeer welkom
- om 00:55 gaan we door 'till the break of dawn', maar 5 minuten later stopt alles
- vervoer was niet afgestemd op het evenement (geen metro's, weinig taxi's)
- absoluut niet de sfeer van een festival
- niet even naar buiten kunnen met een stempeltje
- heel warm binnen
- festivaltoiletten, en dat in een concertzaal
- één podium op vrijdag, twee op zaterdag; lange, saaie wandelweg tussen de twee
- een hoofdartiest die een half uur te vroeg begint, en dat nergens aankondigen

Neen, dit doen we niet opnieuw.  En toch was het een leuk weekend, dankzij de vriendengroep.  We hebben ons goed geamuseerd samen.  We hebben goed gelachen en gedanst.  En we konden onze ergernissen bij elkaar kwijt, beseffend dat we misschien te verwend zijn als Belg.  Want wij Belgen kunnen wél festivals organiseren!

En natuurlijk zijn de artiesten nog altijd het belangrijkste, en die hebben echt wel wat goed gemaakt.  Ik keek enorm op tegen Romeo Santos, maar heb genoten van de entertainer die twee uur lang het podium innam.  Zelfs als niet-Spaans-sprekende was het blijkbaar leuk de sfeer in de zaal te ervaren, de reacties van het publiek te horen en zien.  Ja, Romeo Santos kán entertainen.  Echt wel!  En dan valt twee uur bachata heus nog mee.

En zo is er al één week van de vakantie voorbij.  En uiteraard deed ik nog lang niet al het werk dat ik gepland had.  En natuurlijk heb ik deze week nog veel plannen gemaakt.  En zou ik best toch ook nog heel wat rust nemen, aangezien ik weer ziek ben.  Het is vakantie, hé...  Mijn keel is echt niet goed, ik vermoed dat ik ondertussen een keelontsteking heb.  Na zo'n weekend van feesten, gillen, luid mee zingen, zweten en dansen, roken, alcohol drinken, in de wind lopen,...  

Deze week op het programma: vandaag hier thuis wat werken in het huishouden, vanavond Lolly bezoeken in zijn nieuwe woonplaats (joepie!), morgen ontvang ik de toffe madam die mee mijn keuken ging kiezen, morgenavond ga ik misschien eens een kijkje nemen bij een dansles, woensdag naar Elzy.  Dat staat al vast.  Verder dus ook nog wat werken, mogelijk nog eens gaan dansen (nu dat fijne gevoel terug is), enkele vrienden ontmoeten, naar de supermarkt, wat poetsen,...  en daarna klaar voor de start van de marathon!  Want zo ervaar ik het derde trimester toch altijd.  

~ SIN SALSA NO HAY PARAÍSO ~  leuk liedje!
 

op verkenning >> slimme gsm !

Sinds vandaag heb ik mijn slimme gsm.  Niet simpel, hoor!  Ik heb al heel wat dingen ontdekt!  En ik heb ook al een gevorderde android-gebruiker dingen bijgeleerd.  Ik leer veel, maar ik vergeet even snel.  Het zal nog even duren voor ik het helemaal onder de knie heb.  Gelukkig heb ik al ontdekt hoe ik kan bellen en berichten sturen.  Dat is hetgeen een gsm tot voor kort voor mij alleen maar moest kunnen.  

Ander nieuws is dat ik wat ziekjes ben, snif, snif.  De typische vakantie-ziekte, geloof ik.  Ook wel de uitwerking van een weekend Cuba Bella.  Want het was echt wel een weekend, opbouwend met telkens twee uren.  Buiten stappen als de zon al doorbreekt, dat was een jaartje geleden, lijkt me.  Of zo voelde het toch.  Een jaar geleden, met de paasvakantie van toen, heb ik ook eens een Cuba-driedaagse gehad.  Gekke herinneringen, eigenlijk.

Ziekjes, en bijgevolg bijna een hele dag binnen doorgebracht.  Aan de computer, en aan mijn slimme telefoon.  Mijn computer staat nu op de nieuwe bureau, trouwens!  Mijn appartementje krijgt steeds meer vorm, joepie!  Tijd voor nog eens een trip naar Ikea, want ik heb weer wat hebbedingetjes nodig, nu de oude bureau stilaan weg mag.  Echter, eerst opbergruimte kopen om alle spullen een nieuwe plaats te geven, onder het werkblad van meer dan 2 meter lang.

Ja, dat lees je goed!  Ik heb zo'n chique, lange bureau!  Het is het 'kapotte' werkblad dat eerst op de keuken thuishoorde.  Echter, daar zit een ander 'kapot' werkblad op (gelukkig merk je daar nog amper iets van, aangezien de tegels heel wat verbergen).  En zo'n bureau die vaststaat tegen de muur, in één lang stuk, het heeft wel iets!  Nu nog verder inrichten, uiteraard.  Of gebruik ik beter de term 'onderrichten'?  Op zich wel een leuke woordspeling, toch?

Saartje vindt al die veranderingen ook heel spannend.  Tot mijn ergernis, weliswaar.  Want ze loopt voortdurend over het nieuwe bureau, en prutst aan de kabels en zo.  Hopelijk is dit slechts een fase, en wordt ze dit snel gewoon!  En zo zie ik hier nog steeds werk, en is het morgen al woensdag, en heb ik misschien donderdag wel eens een momentje tijd om daarmee bezig te zijn.  In plaats van dure vervoermogelijkheden te bekijken voor een festivalweekend Rotterdam, of met dat slimme ding bezig te zijn...  Of Elzy te bezoeken, of te dansen, want die twee zaken staan morgen op het programma.

Om te eindigen, toch nog eens wat reclame voor mijn playlist!  Ik heb er vandaag alweer een verandering in aangebracht (de laatste tijd wel vaker, zou het komen doordat de dansvreugde wat terugkomt...?).  Een lied dat de aandacht trekt omdat er gezongen wordt 'ik ga niet werken', een perfecte stempel op de vakantie!
 

thx, lady!

Ik heb zoveel inspiratie om hier te komen schrijven!  Ik heb zoveel energie!  Ik voel wel dat het een zootje gaat zijn, want er zit veel in mijn hoofd.  Wat onrust en vermoeidheid, vermoedelijk.  Dat komt omdat ik drie nachten ben uit gegaan.  Jawel, je leest het goed: drie nachten!  En ik heb me rot geamuseerd!  En dat heb ik te danken aan Fanny, echt wel.  Dankzij Fanny heb ik ze terug!  Ik heb ze terug, mijn dansvreugde!  Zó zalig! En net op tijd, aangezien we volgende week naar Pal Mundo gaan.

Ik heb mezelf terug gevonden.  Dat is echt wel een fijn gevoel.  Ik voelde me echt droevig toen het dansen me niets meer kon geven.  Ik weet wel niet zeker of het helemaal terug is, maar op dit moment geniet ik er alvast met volle teugen van!  Ik realiseer me zelfs op dit eigenste moment dat ik misschien best de tijd neem om op zoek te gaan naar nieuwe danslessen. Kwestie van het gevoel te blijven vasthouden!  En kwestie van nog eens wat nieuwe dingen te leren, als man.

Tijd nemen.  Alsof ik tijd te over heb.  Jups, ik heb vakantie!  En buiten naar Rotterdam, ga ik nergens naartoe.  Echter, ik heb al veel gepland, en daar komen telkens dingen bij.  Het zal weer snel voorbij zijn.  "María, se fue" (excuses, muziekje op de achtergrond, en dat is zo'n grappige doch eentonige merengue)

Gisterenavond was de afsluiter van een fijne driedaagse :-).  We gingen namelijk voor ladies night!  Details ga ik hier niet in the open gooien, maar het was echt super!  We lieten ons latina-gewijs helemaal opmaken, en genoten van de vele complimenten die we daarover kregen.  En we bleven gewoon doorgaan, ondanks de zeer pijnlijke voeten.  De hecho, mijn voeten doen nog steeds pijn, zelfs na enkele uren slaap.  En ik zit eigenlijk gewoon in de zetel nu, maar ik voel de pijn voortdurend.  Het is nochtans goede pijn, leuke pijn.  Zo van die pijn van 'Yes, wat een nacht'.

Oei oei, dit wil je allemaal niet weten.  Zeker niet nu ik helemaal terug mezelf ben, en dus ook één van de instellingen voor deze page heb aangepast.  Oh, jawel, I'm back!  Nog steeds onder hetzelfde motto: take it or leave it...!  En alle geweldige oneliners die we gisteren gebruikten en die echt wel hilarisch waren, ga ik toch maar achterwege laten.  Ik geniet gezellig na!