Nonkel Karl is gevlogen

Vandaag was de begrafenis van nonkel Karl, de grootnonkel van Vincent. Dankzij de solidariteit van enkele collega's, kon ik bij de afscheidsdienst zijn. Ik ben hen hiervoor erg dankbaar, want voor mij was het een dubbel afscheid. De vrouw van nonkel Karl, tante Myriam, overleed twee jaar geleden.

Ik was op dat moment in Honduras, waardoor ik dat hoofdstuk nooit mee had kunnen afsluiten. Vandaag, in een overvolle aula van het rouwcentrum, zagen we een fotoreportage van de man die ons te vroeg verliet. Ook zijn vrouw stond meermaals op de beelden. Dat heeft me erg aangegrepen.

Ik kon me haar weer levendig voorstellen. Haar luide uitbundige lach, de uitspraak "oh, hoor eens, Fie zegt tante Myriam tegen mij", haar liefdevolle manier van omgaan met haar dierbaren,... Het was vandaag een mooie dienst, met prachtig geschreven teksten, en muziek die op nonkel Karl zijn lijf geschreven staat. Het zal raar zijn om hen er niet meer bij te hebben, zeker nu we zondag eindelijk nog eens met de hele familie zullen gaan eten.

Gelukkig zijn er de mooie, grappige, ontroerende, fantastische,...verhalen die we ons allen voor altijd zullen herinneren. We zullen ze nog vaak oprakelen, en we zullen ze nooit beu gehoord of verteld zijn. Dat jullie zielen mogen geleerd hebben wat ze wilden leren, en dat jullie iets moois te wachten staat...dat wens ik jullie toe, tante Myriam en nonkel Karl.

Sinterklaas kapoentje mijn hol

Om te beginnen, bovenstaande uitspraak is niet de mijne. We gingen maandag naar de film "Zot van A" zien, en het komt daaruit. Het was meteen het hoogtepunt van de film, want verder vond ik hem niet zo goed. Blijkt dat hij gebaseerd is op "Alles is liefde", een Nederlandse film die ik overigens ook niet denderend vond...

Ik kan me erg storen aan het feit dat Belgische films waarvoor publiciteit gemaakt kan worden, veel meer volk trekken dan andere. Hoewel die anderen waarschijnlijk ook de moeite waard zijn. Maar gewoon omdat de regisseur onvoldoende rijk is, nog te onbekend is, of geen lange arm heeft, krijgen die films zo weinig aandacht. Eigenlijk wilde ik dolgraag "Turquaze" gaan zien, maar bleek dat ze die de derde week na de release, nog maar in zes Belgische zalen draaien! Erg vind ik dat!

Morgen is het op onze school Italiaanse avond. Dit is een eetfestijn ten voordele van onze leerlingen die op meerdaagse uitstap gaan in het derde trimester. Het wordt dus weer een lange dag in het Sint-Janshof... Vandaag was dat anders ook het geval, gezien ik twee uur vroeger ben gaan werken, en de laatste twee uur nog een vervanging heb gedaan. Zo vliegen de dagen weer voorbij natuurlijk!

Zondag is het vergadering van AFS, dus dien ik mijn week anders in te plannen. Normaal gezien is zondag werkdag, maar nu zal ik best zaterdag werken, wil ik nog iets nuttig gedaan hebben met mijn weekend. Trouwens, de banaba-opleiding wordt opnieuw een voorwaarde tot vaste benoeming in onze school, dus zal ik volgend schooljaar nog voor twee jaar mogen gaan verder studeren. Wel even pijnlijk, het zal nog wat tijd nodig hebben vooraleer ik dit verwerkt heb... Nog eventjes drie jaar studeren én voltijds werken én een huishouden recht houden én ...

Ach ja, er zijn ergere dingen, ik zal het maar als een voorrecht beschouwen (binnenkort, nu nog even niet). Erger is bijvoorbeeld dat vandaag een grootnonkel van Vincent overleed. Heel plots, dit hadden we niet zien afkomen. En ook hier ben ik niet goed van... Ik kreeg een smsje recht na het werk, en had iets meer tijd nodig dan anders om te vatten wat er in het bericht stond. Anderzijds vind ik het goed dat hij niet te hard heeft geleden, dat hij geen slepende ziekte heeft gehad alvorens te sterven. Het kan toch snel gaan in het leven

we zijn weer thuis

Wat een rare periode seg! Een week vakantie, drie dagen werken, terug vier dagen vrij. Niet zo goed voor mij, ik geraak volledig uit mijn systeem ;-). Of ik niet ergens anders dan thuis ben? Nee hoor, we beslisten blijkbaar nét te laat om nog op stap te gaan, het was onmogelijk iets betaalbaar te vinden dat ons aansprak. Zeer spijtig! Dit maakt wel dat ik wat meer tijd heb om voor school en de LIO te werken, want het blijft nodig!

Hoewel ik trots ben dat ik alweer een nieuwe bundel heb gemaakt over gezonde voeding! Veel tijd en geduld is erin gekropen, maar ik ben blij dat ik dit weer gepresteerd heb :-). Dus vandaag probeer ik nog wat voor de LIO te doen. Nog maar drie lessen en ik dien mijn portfolio voor DCA te gaan voorstellen!

Saar blijkt inderdaad veel drukker te zijn wanneer wij gaan werken. Sinds zondagavond is er weer weinig mee aan te vangen, de sofa wordt er steeds slechter uitzien :-(. Ook vandaag is ze al vier uur aan een stuk wakker: een unicum! En druk dat ze het heeft! Precies of hier zit een leger katten binnen. Ik heb het gecheckt, het blijft er maar één...!

Ik heb dus niet zoveel plannen voor deze regenachtige dagen. Misschien vanavond naar de Cohibar, misschien eens naar de cinema, misschien een last minute sauna, misschien eens gaan eten, misschien... Eén ding is wel zeker: morgen krijgen we bezoek van Nick, Sara en Lotte. Nu we hier al ruim een half jaar wonen, wordt het wel eens tijd dat zij kennismaken met ons Mechelse huisje! Ik kijk ernaar uit deze vrienden nog eens terug te zien!

al over de helft

De vakantie vliegt weer voorbij! Ik denk dat het iets te maken heeft met die felle wind die is komen opzetten ;-). De opdrachten voor de LIO zijn toch moeilijker dan verwacht, maar ik zet door! Beetje bij beetje, niet continu, want wat rust en ontspanning mogen wel tijdens zo'n verlof! Voor school heb ik nog niets gedaan, dat is eigenlijk erger, want er was weer veel werk blijven liggen...

En volgende week wordt het ook poverkes, gezien we graag nog een paar daagjes weg willen! Met de komst van Saar, leek het moeilijk te zijn om nog op vakantie te gaan. Echter, ik wil volgende zomer naar Honduras, en Vincent zou ongeveer een maand meegaan, dus dan dienen we ook een oplossing te vinden voor Saar. Gisteren bezochten we een kattenhotel, en waarschijnlijk wordt dat de oplossing! Ik vind het nog altijd een beetje zielig, maar dat vind ik van elke oplossing. Gezien we allebei graag reizen, wisten we dit op voorhand. Dat opgeven kunnen we ook niet.

Volgend lang weekend zoeken we dus op reis te gaan. Waarnaartoe weten we nog niet, Madrid is een optie. Het is er momenteel nog vrij warm, én een Hondurese vriendin van mij woont daar sinds enkele weken! Het zou echt wel fijn zijn iemand van ginder terug te zien, en dan nog wel in Europa! Momenteel heb ik echter weinig tijd om uit te zoeken hoe en wat, dus misschien kiezen we toch nog eerder voor iets dat we al kennen. Ik houd jullie op de hoogte!

Vincent is deze week van wacht. Meestal valt dat wel mee, maar deze week is een unicum! Hij ontving al drie calls, en steeds vroeger op de dag! Maandag werd hij rond 9:00 wakker gebeld, gisteren was het 6:40, vandaag 5:40. Té vroeg! Wat kan er nu in godsnaam mislopen met een computer om dat uur....? Tja, mooi meegenomen in de portemonnee natuurlijk, maar wel vrij vermoeiend! Benieuwd hoe laat het morgen zal zijn...neenee, laat het nu maar stilaan stoppen, drie keer is meer dan genoeg!

Trouwens, Saar geniet van mijn vakantie! Ze is veel rustiger deze week! Ze lijkt het erg op prijs te stellen dat ik er altijd ben. Ook de relatie tussen Vincent en haar begint te verbeteren. Maandag en dinsdag was ook hij thuis, en het feit dat we hier samen rondliepen heeft haar blijkbaar goed gedaan! Ik vermoed dat ze volgende week terug lastiger zal doen, omdat ze dan terug vaker alleen zit. Ik zal er dus nu maar ten volle van genieten!

toch wel veel werk

Zo zo, de vakantie is vandaag officieel van start gegaan, en ik zit al met een paniekerig gevoel. Zo'n weekje, dat is toch veel te kort...! De planning was om voor de LIO te werken, een week lang, want ik ben nog niet begonnen aan de drie grote opdrachten die klaar dienen te zijn tegen januari.

Dit weekend waren we enkel 's nachts thuis, maar zelfs in het donker zag ik hoe hard ons huis een schoonmaak nodig heeft! Dus, vanmorgen begonnen aan een deel huishoudelijke taken. Een uurtje geleden was ik het beu, vooral ook doordat ik écht wel voor de LIO wil werken. Daarnet heb ik alle verwachtingen, doelstellingen en criteria afgedrukt, zodat ik deze seffens kan beginnen lezen. Aangezien ik nog niet goed doorheb waarover al die taken gaan...

Tijdens het afdrukken (al weer een derde van een pas vernieuwd inktpatroon!), kreeg ik het plots erg warm...! Dit krijg ik nooit gedaan op een week! Daarenboven zou ik graag nog met enkele vrienden afspreken deze vakantie, omdat ik al erg lang zeg dat eens te doen (ja, S, mijn trouwe lezer, jij bent er één van). Ach, je doet wat je kan, Fie, dat is meer dan genoeg! Dat zeg ik dan honderden keren tegen mezelf, want ik schijn het maar niet te geloven. Maar toch is het zo, ik weet het hoor!

Zaterdag hadden we trouwens veel geluk met het weer. Het bleef de hele dag droog in Bellewaerde, doch ik vond het pretpark op zich weinig inhouden. Dat weten we dan ook weer hé! Gisteren gingen we ontbijten met Vincent zijn ouders, op bezoek bij de pasgeboren Roos, shoppen (eindelijk blauwe laarzen gevonden!), nadien bij de mamie op visite, eten in de Rosario, drinken bij de Wim thuis, en nog eventjes een dansje placeren in Lier. Het was een mooi gevuld dagje!

Ik merk dat er weer weinig structuur in mijn schrijven zit, dat is de onrust in mijn hoofdje vrees ik. Ik denk dat ik het seffens gewoon voor bekeken houd, en ga genieten van een heet bad! Want mama Karine vroeg ons daarnet of we bij hen gaan eten, dus de pyjama MOET uit (wel jammer, ik zat zo lekker comfi). Tot de volgende!