kiezen

Keuzes veronderstellen verlies. Dat is een zekerheid in het leven. Wanneer je ergens voor kiest, verlies je iets anders. Ik kies voor Honduras, ik verlies misschien mijn toekomstige droombaan. Echter, de verliezen die ik zal lijden door mijn droom na te jagen, die laten me koud. Doch, deze week sta ik nog voor een keuze...

Mijn brief, hij las hem. Nu heb ik drie opties: we doen alsof we elkaar nooit kenden, we gaan voort op een vriendschappelijke basis, we proberen het nog een keer. De eerste keuze is de gemakkelijkste, maar erg radicaal. De tweede optie valt moeilijk te verwezenlijken. Als ik voor die mogelijkheid kies, verlies ik misschien mijn ware liefde. De laatste keuze...angst!

De enige zekerheid op dit moment is Honduras. Mijn hart geeft me in dat ik vrijgezel wil zijn wanneer ik aan dat project begin. Geen gemis van een partner, dat lijkt me positief. Ach, ik kan niet alles controleren. Vrijdag zal ik gekozen hebben...dat is het plan...wat een zware beslissingen! Het leven is een strijd...en toch is het de moeite te vechten...

bericht aan mezelf

Stop de twijfel! Kies en blijf bij je keuze! Laat je niet beïnvloeden! Hou van jezelf! Zorg dat je nergens spijt van hebt! Heb geen spijt! Wees eerst loyaal aan jezelf, dan pas aan anderen! Waardeer jezelf en je keuzes! Volg je hart! Kies voor je dromen! Laat niet met je sollen! Gebruik anderen, in plaats van je te laten gebruiken! Denk positief! Alles is goed, en wordt nóg beter!

Komaan Fie, komaan :-) go Fie, go! Altijd opnieuw die twijfel, terwijl ik voel wat ik wil. En toch die twijfel... Ik wil naar Honduras, eender wat zich nog voordoet! Echter, door de beïnvloeding van mijn collega's, overweeg ik alweer om hier te blijven, om te kunnen werken in de school waar ik me thuis voel, voor altijd... Doch, dan ga ik spijt hebben, dat weet ik, dat voel ik... Dus, het is simpel: volg je hart Fie!

Ook die brief. Ik weet niet of hij hem las, maar hij wil me ontmoeten. Net nu ik beslist had alle contact te verbreken. Gedaan met de vriendschap, gedaan met het verlangen naar wat er niet meer was, gedaan met wroeging om wat er fout liep, gedaan met ruzie... Toch heb ik toegegeven, zaterdag zien we elkaar.

Go Fie Go! Ik kies, ik volg mijn hart, alles is goed, ik heb nergens spijt van!

een gewone dag

Ik ben Fie, en exact 23 jaar geleden kwam ik ter wereld. Ik verjaar dus, en voor het eerst vind ik dat een onbelangrijk feit. Ik ben Fie, en ik ben nogal labiel, altijd al geweest eigenlijk. Ja, ik zit in een dip, alweer, nog steeds... Ik ga er niet verder over zeveren, want dat interesseert je niet (en terecht). Nee, ik schrijf een brief!

Hoi,

Blijkbaar ben je boos op me, dat weet ik wel zeker sinds ik je zaterdag tegenkwam. Ik kan zelfs raden waarom. Is het omdat ik je laatst zei dat ik terug een relatie heb? Dat was inderdaad een stomme, ondoordachte zin. Echter, hij is gezegd geweest. Of is het toch nog wat anders? Vind je dat ik van je profiteer? Dat ik je enkel zie staan als ik je nodig heb? Is het omdat jij twee flessen wijn betaalde, en ik slechts twee pizza's?

Eerlijkheid duurt het langst, doch ik kan het je niet vertellen. Ik wil niet dat je nog meer in de war geraakt, want dat ben je, en ik tref schuld. Het was alweer een maand geleden dat ik je zag, en ik had de ingeving je die dag uit te nodigen. Ik mis je, zelfs na 7 maanden, ik mis je. In mijn hoofd bestaat er geen betere levenspartner dan jij. In mijn hoofd wil ik enkel jou. In mijn hoofd zie ik nog steeds jouw perfecte lichaam, dat niet langer aan mij toebehoort... Ik nodigde je uit, en ik verwachtte overweldigd te worden door dat gevoel dat al zo lang geleden verdween. Dat verwachtte ik, maar het gevoel was er wederom niet. Is het omdat we behoorlijk afstandelijk met elkaar omgaan? Geen knuffels, sinds ik je die ene keer afwees, geen strelingen, geen prikkels. Jij jouw plaats, ik de mijne, met voldoende afstand, zodat we elkaar zeker niet hoeven aan te raken.

Ach, in mijn hoofd... Ik geloof nog steeds dat je me kan terugkrijgen, ALS je vecht. En vechten, dat doe jij niet. Jij bent geen vechtersbaas. Ik heb gevochten, maandenlang, ik heb vaak gezegd dat het niet goed ging tussen ons. Jij vond dat alles in orde was, en toen liep het fout. Toen wilde je plots wél werken, want liefde is een werkwoord. Voor mij was het toen al te laat, ik had voldoende gegeven. Zucht...

Tranen, om jou, dagelijks tranen. Het was een bittere pil zaterdag. Je stond daar met een meisje, je praatte met haar en leek je te amuseren. Ik kon mezelf niet overtuigen van het feit dat ik knapper ben... Ik zag alleen nog jouw lach, die zij op jouw gezicht had getoverd. Het komt wel goed, zoals ik je veel te dronken via sms liet weten. De vriendschap is voorbij, ik leg er mij bij neer...ooit...

chaos in mijn hoofd

Eigenlijk is dit geen nieuws: chaos in het hoofd van Fie. Waarover ik aan het piekeren ben? Ook dat is weinig nieuws: liefde (wat een groot woord is dat toch geworden), werk, financiën, toekomst (nabij en ver weg),...

Ik zal beginnen met het thema liefde. Een groot woord vind ik dat, een woord met te veel betekenis. Liefde schijnt niet meer te bestaan, althans niet in mijn wereld. Niemand lijkt te willen vechten voor me, niemand lijkt me te willen beminnen (en alleen mij), zelfs niemand komt me gewoon eens gezelschap houden en knuffelen. Zo lijkt het, maar zo is het niet. Ik weet het immers, ik scherm me af, en ook weer niet. Chaos dus...

Werk, financiën, toekomstperspectieven: dat loopt allemaal samen. Ik ben er zeker van dat ik naar Honduras wil, doch heb nog steeds mijn contract niet. Daarover maak ik me echter weinig zorgen, dat komt wel in orde. Wat het probleem is? Op lange termijn ligt mijn toekomst in het onderwijs, in het Stadspark (zo wil ik het toch). Op korte termijn ligt mijn toekomst in Honduras, want daar ligt mijn geluk (zo zie ik het momenteel). Eigenlijk concentreer ik me best op die droom, en kies ik er dus voor te werken in het Stadspark en de Louis. Extra onderwijsuren laat ik beter aan me voorbij gaan. Wanneer ik in de Louis zeg dat ik kom werken, rekent men daarop. Word ik 's morgens opgebeld om in een school les te geven, dan kan ik niet naar de Louis...

Mijn keuze is dus eigenlijk: 10/36 Stadspark, overige tijd zoveel mogelijk naar de Louis. Maar eerst genezen, want met mijn enkel gaat het nog altijd niet goed. Het koude, vochtige weer zit daar zeker voor iets tussen! Oké, terug naar mijn keuze... Wat als men mij binnen de scholengroep niet loyaal genoeg meer vindt? Die kans is reëel, als ik kies voor de (financiële) zekerheid van de Louis. Slecht dus voor mijn verre toekomst...Chaos...

Chaos, chaos chaos...migraine, migraine, migraine. Deze week werkte ik drie voormiddagen (mijn uren in het Stadspark), en ik ben op... Op van het gepieker. Misschien komt volgend schooljaar mijn droombaan vrij, wat dan met mijn buitenlandse droom? Chaos, migraine, chaos!

V/F/J/S?->S!?!!

Vaak verwacht ik veel van vriendschap. Vrienden verblijven vanboven op mijn verlanglijstje. Vandaag voorzie ik vriendelijkheid. Vanmorgen voelde ik vrijheid. Volop vooruitgaan, voortbewegen, vooruitkijken, verderleven, vallen,... Vandalisme verspreidt zich verder. Vooreerst verlies ik voorname voornemens. Vandaag verkies ik vrolijkheid, vitaliteit, vechtlust...VvvVVVvvv!

Fantastische fantasieën fantaseer ik. Formidabel flirt ik met flirterige flierefluiters. Flinterdun fluiten, flink en fier fietsen. Frappante flaters, feesten, fruitmand. Flitsen van flikflooiende flikken. Flaters van fans. Familie flikkert in februari, feliciteer mij! Federale federatie is flauw! Files op de flanken, fonteinen zijn fijn. Frank finish ik, een flop... FFFFffffffFFF!

Ja, je jankt. Juist jarig, januari met jas. Juli juig ik toe, jawel, jij jongen, jij. Jammer dat je jankt. Jagen op jou, jagen om jou, jagende jager! Jonkvrouw jammert, jankt, jaar na jaar. Jongens jongen jongen? Ja, ik jank. Jij jarig, jarige jagende jongen, ik jonkvrouw met jouw jas. Jaarlijks jarig, jonkvrouw, jongen, de joodse jordaan... JJJJjjjjJa!

Single slaapt solo. Single speelt spel. Single sport sprankelend. Single...SSSS!

agenda blijft leeg :-(

Je leest het goed: ik ben nog altijd niet terug aan het leven... Tja, ik leef wel: ik adem, mijn hart klopt, ik eet op gezette tijden, afval verlaat mijn lichaam zoals dat hoort,... Doch leven, leven... Leven zoals ik leven interpreteer... Nee, dat doe ik niet. Geduldig zitten, hangen, liggen, televisie kjiken, Humo lezen, surfen,... En puntjes zetten...hehe....

Nochtans zijn er deze week enkele zaken waar ik niet onderuit kan. Eerst en vooral word ik verwacht in Heist-op-den-Berg, om bijles te gaan geven. Tweede belangrijk ding: Lily is verjaard, en ik wil haar mee uit eten nemen. Uiteraard wil ik terug gaan werken, maar dat zal toch nog niet voor direct zijn vrees ik. En zo wordt het spaarplan steeds complexer... Ach, alles is goed in mijn wereld, en kan alleen maar beter worden! Nah! Ik tracht positief te blijven :-). Flinke Fiere Fie!

foto's

Daar ik nog steeds met mijn voet naar boven lig, besloot ik vandaag iets nuttig te doen. Ik heb me aan de computer geïnstalleerd, en hield me met mijn uitgebreide fotocollectie bezig. Op dit eigenste moment worden mijn afbeeldingen van de jaarswisseling naar internet geladen. Mooi, zo kan jij, geduldige vriend(in), straks eindelijk genieten van de grappige beelden van eind 2007.

Bezig zijn met mijn foto's, houdt echter enige risico's in... Telkens laat ik me ertoe verleiden vroegere prenten te bekijken. En telkens zoek ik naar het moment waarop het foutliep... Het is gewoon sterker dan mezelf. Ooit zagen we er gelukkig uit...ooit leek het voor altijd...en ooit is er iets zoals jij (Eva De Roovere, alweer)...

Ach ja, ik blijf nog wel een tijdje aan hem vasthangen. Dat weerhoudt me er echter niet van te denken aan de toekomst. Een jaar alleen...toch samen? Inderdaad, the single life is over! Sinds drie weken heb ik terug een relatie. Zijn levensmotto is 'go with the flow', en ik tracht daarin mee te gaan. Vandaar waarschijnlijk de gescheurde gewrichtsband...

Anyway, ik heb geen zin om uitgebreid te bloggen vandaag, dus hier houdt het op. Toch weer wat nieuws uit mijn wereld, niet? Tot de volgende lieve vrienden en vriendinnen! Trouwens, voor ik het vergeet, mijn verjaardagsmaand is ingegaan :-) een hele maand wild feesten... hoewel, deze keer zal het wat minder zijn (de enkel hé, verdorie toch)...