Als Fie iets wil...

...dan zal Fie het krijgen.

Ik wil volgende week al zoveel mogelijk verhuizen, zodat ik al wat kan doen wanneer Vincent gaat skiën. Concreet betekent dit dat we dinsdagmorgen de akte gaan tekenen, en diezelfde avond aan de verhuis beginnen! Daar komt dan bij dat het de laatste week voor de vakantie is, dat het dus druk is op school, dat het rapporttijd is,...

Echter, ik bijt door, want ik heb mijn tanden hierin gezet! En ook al ben ik moe, ik blijf ervoor gaan! Op deze manier ben ik eigenlijk op mijn best, buiten de migraine dan. Maar al die drukte en stress ligt me wel, omdat ik weet dat ik enorm ga genieten van het resultaat! School brengt tegenwoordig ook veel gemengde gevoelens met zich mee.

Normaal gezien worden we na de vakantie ingelicht over onze persoonlijke toekomst binnen de school. Ik probeer er niet te vaak over na te denken. Ik weet dat ik mijn best doe, dat ik me ten volle geef, en dat ik ook niet meer kan dan dat! Blijkt de uitslag negatief, tja, dan heb ik toch weer heel wat ervaring opgedaan! Niet dat ik het niet spijtig zou vinden, want ik werk er echt wel héél graag!

Ach, we zien wel hoe alles uitdraait hé! Vandaag doe ik niets meer voor school, ik heb de hele voormiddag al aan de rapporten gewerkt. Morgen en maandag nog twee dagen! We gaan seffens met papa en Asia snookeren, voor vaderdag. Vanavond gaan we voor Bart en Jan hun verjaardag eten, en nadien misschien naar Café Local. Het valt nog te bezien hoe plichtsbewust ik me op dat moment voel! Eigenlijk zou het me wel goed doen denk ik, nog eens te gaan dansen! Binnenkort wacht ons het meer huiselijke leven, met alle daarbij horende kosten. Dus ik denk dat we best nog een keertje genieten van alle vrijheid die het thuis wonen ons biedt!

no creo en díos

Al zo snel nog een berichtje, maar ik heb het nodig iets van me af te schrijven. Ik woonde een jaar in Honduras, een zeer katholiek land. Nu werk ik in een katholieke school. Enerzijds had ik dit van mezelf voordien nooit verwacht, anderzijds sta ik dankzij mijn buitenlandse ervaring meer open voor het katholicisme. Ik heb een zeker respect ontwikkeld naar geloof toe, hoewel ik het ginder een hypocriet gegeven vond.

Bij mijn sollicitatiegesprek kwam ook de vraag hoe ik tegenover Jezus sta. Ik antwoordde toen eerlijk dat ik zelf niet geloof, maar dat ik respect heb voor mensen die dat wel doen. Met de kerstmis was ik bang om een hand te gaan geven aan de priester, want ik wilde geen hostie aannemen. Ik zette me erover, vanuit de gedachte dat ik in Honduras veel sterker in mijn schoenen diende te staan om dat aan te durven. En ook daar hield ik me vast aan mijn eigen geloof.

Vandaag bereidden enkele collega's de paasmis voor, en kwam ter sprake dat er op "Goede Vrijdag" geen eucharistieviering mag plaatsvinden. Ik kom uit de lucht gevallen met de woorden "ik ben niet katholiek, dus dat wist ik niet". Na schooltijd blijkt dat die oneliner de school al rondgaat, en dat dat blijkbaar een shockerend feit is.

Eigenlijk maakte ik die opmerking zonder nadenken. Het ging me zelfs niet om het al dan niet geloven, ik wilde vooral weten waarom er op goede vrijdag geen kerkdienst mag gehouden worden. En ik weet het nog altijd niet, want niemand vatte mijn reactie op die manier op! In ieder geval, ik ben erg geschrokken. Ik ben er eigenlijk echt 'van onder de voet'. Ik had dit nooit verwacht in ons land, met al zijn interculturaliteit!

ik ben er echt droevig van geworden

AFS

Zoals sommigen wel weten, blijf ik een actief AFS-vrijwilliger. Dat houdt in dat ik kandidaat-vertrekkers mee begeleid in hun grote avontuur. Ook ben ik voor het eerst counselor van een meisje uit Costa Rica. Zij werkt en woont hier voor een half jaar. Ik vind het echt fijn om deze bijdrages te kunnen leveren! Enige minpuntje: het vraagt wel wat tijd!

Afgelopen weekend ging ik mee op wegwijsweekend, in de Hoge Rielen. Daar maakten de deelnemers kennis met interculturaliteit. De focus ligt er vooral op "ik en mijn cultuur". Op het einde van het weekend, dient de beslissing te vallen: naar waar willen jullie gaan en wat willen jullie daar doen? Spannend allemaal! Eén jongen wil alvast voor een jaartje naar Honduras, joepie! Hopelijk wordt hij toegelaten!

Volgend weekend ga ik alweer op stap, naar de Ardennen. Deze keer laten we de workshops wat achterwege, en gaan we voor de fun! Wat dat ook moge betekenen ;-), haha. Zondag word ik ook nog verwacht op een etentje met de buitenlandse vrijwiligers. Drukke tijden, dat zal wel duidelijk wezen!

Daarnaast probeer ik ook voor school nog flink te werken. Na zo'n vermoeiend weekend, kon ik gisteren enkel de hoogstnodige dingen doen. Vandaag zette ik mezelf aan het verbeteren en analyseren, voor behoorlijk lange tijd. Ik ben er moe van geworden, daarom dacht ik nog eens wat te komen bloggen. Een beetje ontspannen hé!

Ik heb wel vele hersenspinsels om de wereld in te sturen, maar niet zo veel zin om ze neer te typen. Dus, ik laat het hier al bij. Nog enkele weekjes en we verhuizen naar Mechelen! Ik kijk er heel hard naar uit! Ik ben het beu in Nijlen...maar ik bijt nog eventjes door! Tot snel, misschien al wel vanuit onze nieuwe thuishaven!