Milano: een leuke verrassing

De laatste dag in Lucca wilden we vespa's huren.  Helaas waren alle scooters al uitgeleend.  We kozen ervoor om dan fietsen te huren.  We vroegen een kaart met routes, maar die bestond niet.  Er was wel een fiets-/wandelweg naast een aquaduct.  Dat liep tot aan "the mountains between Lucca and Pisa".  Dat had ik begrepen.  Echter, Vincent dacht dat ik dat niet goed gehoord had.  We gingen dus proberen tot in Pisa te fietsen.


Op het einde van het aquaduct kozen we de verkeerde kant, waardoor we al bijna een uur om fietsten.  Toen we dan terug op de juiste weg zaten, bleek de gemakkelijkste/duidelijkste optie langs de SS 12 rijden.  MAAR, dat is een weg voor auto's!  We probeerden af en toe een zijstraatje te nemen, maar kwamen telkens terug op de drukkere baan.


Dus wij maar trappen en trappen en trappen, en zuchten en puffen in mijn geval.  Het was bijna de hele tijd 'vals plat', dus de beentjes deden pijn!  Uiteindelijk bereikten we Pisa langs de ongezellige weg.  Stel je voor: de hele tijd achter elkaar fietsen, waaronder ook door een tunnel waar het duidelijk gevaarlijk was voor ons met onze fietsen.  Maar ja, we waren daar, dus wat konden we doen?  Gewoon de bergaf volgen tegen 45 (?) km/u.  


We hebben dus de scheve toren van Pisa gezien.  Daarna reden we door het centrum naar het station, waar we een treinticket voor onszelf en de fietsen kochten, om gemakkelijker terug te geraken.  Het ticket voor de fiets kostte meer dan het onze!  Terugfietsen was sowieso geen optie geweest.  Alles bij elkaar hebben we die dag toch ongeveer 30 km gefietst, denken we.  Het was zo eens iets anders, hé!


Gisteren kwamen we naar Milaan.  We stonden op tijd op, omdat we vier uur onderweg zouden zijn.  Jammer genoeg had ik migraine, dus aangekomen in het hotel, ben ik gaan rusten.  's Avonds wandelden we naar het centrum, en ontdekten we een wijk vol bars waar 'aperitivo' echt wel big business is.  We kozen een plaatsje op een terras en betaalden ieder 8 euro voor ons drankje + buffet.  


Plots werd het erg donker en kwam er een stevige wind.  We observeerden alle locals en zagen hen niet direct reageren.  Toch verhuisden we naar binnen, want we verwachtten een hevig onweer.  We bestelden ons nog een drankje voor 8 euro, en aten nog wat meer, zodat we verder niets meer hoefden te eten.  Het onweer?  Dat is nog lang weggebleven!  Het heeft tussendoor een beetje geregend.  Er was wat bliksem en donder, maar vooral veel wind.


Vandaag zijn we Milaan gaan verkennen.  Het is een aangename stad, echt wel!  Er zijn uiteraard véél winkels, brede straten, niet zoveel bezienswaardigheden eigenlijk.  De kathedraal is prachtig, toch langs buiten ;-) om binnen te gaan gelden er weer strenge regels, waaronder niet fotograferen, dus ik hoef de binnenkant niet te zien.  Er zijn wel wat musea, waar de inkom volledig gratis is dankzij één of andere sponsor, maar Vincent is zo geen museum-fan.


Wat we vooral leuk vinden: er is veel groen (grote parken) en een fontein waar je in mag!  ZALIG in deze nog steeds hoge temperaturen.  We doen het hier rustig aan...  Morgen gaan we nog enkele winkels bezoeken, en verder misschien nog wat in de parken wandelen, ergens onder een boom gaan liggen, en zo van die dolce far niente dingen.  Overmorgen gaat de trip voort naar de voorlaatste bestemming: Como.  We genieten nog van onze laatste week in Italië.  We wensen jullie ook nog veel plezier onder de Belgische zon!  Tot de volgende!

Fie verliest elke discussie

Waarschuwing: Ik durf al eens grof uit de hoek komen, en dat wordt niet steeds door iedereen geapprecieerd.  Als jij, mijn lezer, het moeilijk hebt met deze kant van Fie, dan is het misschien beter dat je dit bericht niet doorneemt.  Ongetwijfeld zullen er mensen zijn die het onverantwoord vinden dat uitgerekend ik les geef in het katholiek onderwijs.  Here I go:


Met het risico om letterlijk fysiek verwijderd te worden, durf ik toch nog steeds mijn grote mond open trekken in het buitenland.  Vorig jaar liep ik zo eens op een muur in La Habana.  
Toen wilde ik geld afhalen met de papieren kopie van mijn paspoort, en dat kon niet.  Nee, de brave Belgische toerist moest het originele paspoort voorleggen, ook al had diezelfde toerist toen al een kwartier in de rij gestaan om dan dat te horen te krijgen.


Ook tijdens deze reis waren er al zo van die momenten dat ik de strijd aanging, doch verloor.  Vooral dan de strijd tegen de kerk.  De kerk met haar regels waarvoor ze geen uitleg heeft.  "We are catholics and we have rules".  Uhu, correct, en regels zijn zeer belangrijk.  Auti-Fie is volledig mee.  MAAR, regels dienen zin te hebben!  En als ik die niet inzie, dan ben ik klaar voor een zware discussie.  


Te hard zal ik niet in detail treden, want ik weet gewoon dat mensen nieuwsgierig zijn en mijn waarschuwing bovenaan dit bericht negeren.  Laat me stellen dat ik de woorden "God" en "naakt" in één zin heb gebruikt, en ook nog de woorden "God" en "seks".  Want kom nu: Als God mij maakte, dan was ik naakt.  God kijkt binnen in MIJN huis en ziet me seks hebben, ook al ben ik niet gehuwd.  Het plafond viel nog nooit naar beneden hoor!  En in God Zijn huis, daar mag ik dan niet binnen als mijn schouders en knieën zichtbaar zijn?  Uitleg graag...


Of ik dan geen respect heb voor het geloof?  Natuurlijk wel!  Ik heb nog steeds veel respect voor geloof.  Meer dan sommige anderen die wél binnen mochten met een short tot net over hun gat (excuse me, ik ben nog steeds niet gekalmeerd, zelfs niet na 2 dagen).  Meer dan sommigen die wél foto's nemen met flash, terwijl dat eigenlijk niet toegelaten wordt.  Trouwens, ik wil de biddende mens niet storen met al dat licht.  Meer dan sommigen die de kerken langs buiten bekladden met graffiti.  En toch, toch mag ik niet gewoon Zijn huis binnenlopen, ook al betaalde ik er net 5/6/7/8/9 euro voor!  Tja, ik heb maar een klein hoofd, zegt Vincent altijd.  Te weinig hersenen om dat te begrijpen...arme ik...


Een andere discussie die ik voerde, had betrekking op mijn lerarenkaart.  Overal haal ik ze netjes boven, en al zeer geregeld met succes.  Ook gisteren leek het weer te gaan lukken, tot mijn ID Card gevraagd werd.  "Niet bij, safety", volle pot betalen dan (10 euro pp voor een tuin).  Nog proberen uit te leggen dat er toch een foto op die lerarenkaart staat, dat het toch duidelijk is dat ik dat ben, dat...maar zonder succes.  "Fucking Italië", komt er dan toch even uit.


Vervolg: Neen hoor, het loopt hier niet slecht.  Maar ik wilde het even van me aftypen, want ik lag er al wakker van.  Hierna even de update sinds Perugia:


Firenze is een kunststad.  De belangrijkste bezienswaardigheden concentreren zich rond schilderijen, beeldhouwwerken en fresco's.  Wie trouw al onze berichten volgde, weet dat dat niet zo ons ding is.  Maar kom, als je in Firenze bent, kan je gewoon niet anders.  Dus, wij flink naar Ufizi, al was het maar om het gebouw op zich te bezoeken.  15 euro per persoon, en géén foto's mogen nemen!  Potverdorie!  Vaak voorgehad in Firenze trouwens...  Na twee uur waren we door de 50 zalen door.  Knap, dat wel, maar genoeg kunst voor een jaar, op zijn minst.


Voorts wandelden we weer veel, namen deel aan een tour in Palazzo Vecchio (zeer de moeite), observeerden we vier Aziatische bruidskoppels, genoten we van kaas en wijn, en waarschijnlijk nog zoveel meer :-).  Vanmorgen stonden we erg vroeg op, want om 9:00 namen we al een trein naar Lucca.


De mama van de eigenaar van de villa pikte ons op aan het station, en legde ons uit hoe we in het centrum geraakten.  We dropten onze koffers en begonnen eerst aan de veel te winderige wandeling op de stadsomwalling.  Vergelijk het met de vesten in Lier: 4 km rondom de stad.  Veel te winderig, want we hebben al twee dagen slechter weer: regelmatig bewolking, heel veel wind (ik heb zelfs kou gehad), en vandaag ook af en toe een spatje regen.


Lucca is voor ons té toeristisch.  Toegegeven, overal waar we al kwamen waren veel toeristen.  Echter, in verhouding tot het aantal inwoners zijn er hier wel héél veel!  Met andere woorden, we wandelden een beetje rond, ergerden ons aan "de Hollanders", en dachten na over wat we morgen zouden doen.


Hier in Lucca kunnen we nog enkele dingen doen, als we willen: fietstochtje (op de stadsomwalling), torens beklimmen, kerken bezoeken.  Maar, eigenlijk wilden we ook nog naar Pisa.  Want, Italië heeft blijkbaar een 'Big Three', en wij zagen er al twee van (Collosseum en basiliek van Firenze).  Enkel de toren van Pisa ontbreekt nog!  We zijn er nog niet uit, maar we denken erover morgen Vespa's te huren om naar Pisa te rijden.  Als dat niet lukt, gaan we waarschijnlijk een daguitstap maken met de trein.  Ofwel naar Pisa, ofwel naar de zee, of misschien wel allebei.  We zien wel.  Overmorgen gaat de trip verder naar Milaan, de designstad van Italië.  Daar wordt het weer leuk mensjes-kijken denk ik!

nu wel heel moe

Om te beginnen, hierna volgt een bericht dat ik al eerder vandaag typte.  Na lang wachten in de wasserij, en lang bezig zijn met veel te traag internet, ben ik echt wel moe.  We hebben nog een hele hoop was van het bed te halen, op te plooien, in de koffer te steken,...dus dringend tijd om te gaan slapen. Het is tenslotte al bijna middernacht, zo laat gingen we tjdens deze reis nog niet slapen.  Slaapwel dus!

Hier ben ik nog eens met een nieuw bericht vanuit Italië.  Deze keer bevind ik me in een wasserij in Perugia.  Hier heb ik eerst drie kwartier gewacht op een machine die vrij was, toen kreeg ik de machine niet dicht, en nu zou de wascyclus normaal een half uur duren.  Daarna nog tien minuten drogen, volgens de info op de deur.  Ik ben eens benieuwd...  Of er hier dan internet is?  Neen, toch niet.  Ik typ dit bericht in word, om het later te kunnen posten.
 
De laatste dag in Rome gingen we naar een winkelcentrum, waar we allebei nieuwe sportschoenen kochten.  Vincent kocht ook nog extra shorten.  Voor de rest deden we het rustig aan, want we waren al wat vermoeid en hadden het gevoel dat we de belangrijkste dingen gezien hadden.  ’s Avonds aten we in nog een ‘our pick’ uit de Lonely Planet.  Alweer de beste pizza in de stad, en ja hoor, het was weer zeer lekker.
 
Gisteren reisden we door naar Perugia.  Dit is de eerste kleine stad die we bezoeken.  Heel gezellig hier, wel veel berg op en berg af!  Er zijn ontelbaar veel treden, zo van die lastige waar je moe van wordt om te nemen, omdat ze net niet hoog genoeg zijn.  Ook hier kochten we weer allebei een nieuw paar schoenen (oh jee!).  En zo worden de koffers zwaarder en zwaarder...
 
Vandaag hebben we hier enkele bezienswaardigheden bezocht.  We betaalden € 5,50 per persoon om twee unieke zalen te zien: een exchange hall en een merchant’s hall.  Het waren kleine zalen, maar wel mooi.  Jammer genoeg mochten er geen foto’s gemaakt worden (als ik dat had geweten, had ik zoveel geld niet betaald), maar ik deed het toch.  Er werd niets op gezegd, er waren trouwens nog andere mensen die veel meer foto’s namen dan ik.
 
We bezochten ook nog drie andere locaties, voor slechts € 3,00 per persoon.  Voor ons waren die dingen knapper, maar wij zijn nu eenmaal meer voor architectuur en uitzichten dan voor kunst.  We zagen een ‘pozzo etrusco’, een put van 36 meter diep die vroeger als waterreservoir diende.  Daarna gingen we naar een kapel waar de enige frescoe te zien is van één of andere kunstenaar die vroeger hier woonde (nogmaals, kunst is mooi, maar niet zo ons ding).  Tot slot gingen we in een toren van waaruit we een mooi zicht over de stad hadden.
 
Na al dat sightseeing, genoten we van “dolce far niente”, in de bar ‘La Terrazza’.  Ik sipte van mijn strawberry daiquiri, mét verse aardbeien; Vincent hield het bij een simpele Sprite, bij gebrek aan Italiaans bier (dat hij overigens nog niet dronk).  Toen we volledig uitgerust waren, waagden we ons aan een ritje in de ‘minimetro’.  Dat is een treintje (denk ‘Bobbejaanland’ of ‘Walibi’) dat ons ver naar beneden bracht, waarna we een nieuw ticketje kochten om terug naar boven te gaan.  
 
Wat ons opvalt is dat vier weken reizen in Europa véél geld kost!  Gelukkig sparen we al heel wat centen uit door water te drinken uit de honderden kraantjes die we op straat tegenkomen.  Want we drinken hier ontzettend veel, in deze – nog steeds – hete temperaturen!  We hopen dat het weer hier zo prachtig blijft, we hebben echt wel geluk!  Morgen reizen we naar Firenze, straks nog uitzoeken op welke manier we daar het gemakkelijkste geraken.  Ciao!

Roma non basta una vita

Ik zal mijn verhaal verder brengen waar ik de laatste keer eindigde.  We zouden onze laatste dag in Napels niet doorbrengen in de stad zelf.  We boekten een dag eerder een boottrip naar Procida.  Echter, dat was buiten alle stakingen om gerekend...  Het begon al 's ochtends toen we het hotel verlieten: de bus die we nodig hadden reed nog steeds niet.  Dan maar het hele eind te voet, tot daaraantoe.  Aangekomen aan de haven, bleek dat de boot die we boekten niet zou vertrekken tot 13:30.  Tja, daar zouden we niets aan hebben natuurlijk!  De tickets kregen we gelukkig terugbetaald!

We geraakten dan wat op de dool, niet wetende wat we zouden doen.  Drie uren later waren we terug in het hotel en beslisten we een metro (/trein) te nemen naar een andere kuststad.  Daar hebben we gewandeld op de dijk en rustig iets gedronken en gegeten.  Terug in Napels bedachten we ons dat we die stad wel beu waren, en namen we een dag later 's morgens al een trein naar Rome.

"Rome is niet genoeg voor één leven", wordt gezegd.  Inderdaad, Rome is een hele grote stad, en er is ZOVEEL te zien!  De eerste dag hebben we wat rondgehangen, enkele kerken bezocht, gepland wat we verder zouden doen hier.  Gisteren begonnen we aan de échte citytrip Rome.  We verkenden het Collosseum, Foro Romano, Palatino, een museum, Terme di Caracalla, en waarschijnlijk nog wel wat dingen die ik nu vergeet op te schrijven ;-).  's Avonds namen we de metro richting Circo Massimo, want daar hadden we overdag veel tentjes gezien in een park.  We aten Palestijns op een evenement van de Partito Democratico.

Het was boeiend om mee te maken.  Het had wat weg van een festival, hoewel de optredens ontbraken.    Er was een marktje, eetkraampjes én politieke debatten die echt wel heel wat locals aantrokken.  Ik kocht mijn eerste souvenirtje: een lederen handtasje.  En ik dronk sangria (helaas niet zoet genoeg, niet zoals ik gewoon ben van thuis) en zong mee met salsa en bachata, hehe.  

Vandaag waagden we ons aan een wandeling uit de Lonely Planet, gebaseerd op locaties uit de film 'Roman Holiday'.  De wandeling zou zes uur duren.  Echter, na dik anderhalf uur hadden we nog maar twee plaatsen van de wandeling gedaan.  Eigenlijk waren we nog steeds aan het begin.  En toch is het goed gekomen!  Zes uren op de kop!  

We begonnen op het Sint-Pietersplein, waar we in de rij wachtten om de Sint-Pietersbasiliek binnen te gaan.  Ik bedekte weer flink mijn schouders, hoewel ik dat nog steeds niet begrijp, maar kom.  Ik heb me al enkele keren zwaar geërgerd aan een aantal dingen, maar daarover zal ik niet uitweiden.  We beklommen de 551 treden om bovenin de koepel te komen en werden beloond met een prachtig uitzicht over Rome.

De route uit de gids nam ons verder mee langs Castel Sant'Angelo, enkele bruggen, de Spaanse Trappen, een aantal paleizen, de Trevifontein, het Pantheon, een schattig olifantje (Elefantino), het Vittoriano en Bocca della Verità.  Het was zeker de moeite!  Vincent is ondertussen erg moe.  Ik heb hem even te rusten gelegd in bedje, terwijl ik dit bericht typ.

Morgen wordt onze laatste dag hier.  Seffens ga ik uitzoeken wat we nog allemaal willen/kunnen doen. Overmorgen reizen we voort naar Perugia.  Jaja, onze eerste week Italië zit er al op!  Wat vliegt de tijd hier in de hitte!  Tijd voor nog een handwasje eerst voor ik een doucheke pak, want de propere kledij raakt uitgeput...

Napoli: een ander land?

Eergisteren arriveerden we 's avonds in Napels.  Onze eerste indrukken waren niet zo best.  Eventjes waanden we ons in een totaal ander land.  Toen we het station buiten liepen viel ons onmiddellijk de drukte op.  Het leek zelfs bijna onmogelijk om de drukke banen over te steken.  En vuil!  Veel vuil op straat!  En ja, Tom, Vincent heeft zelfs een kakkerlak gespot.


Dus, de eerste indruk was niet geslaagd.  Ons hotel ligt vlakbij het station, het is echt geen nette buurt.  Er staan ook veel verkopers (meestal van niet-Italiaanse origine) op straat hier, ze bieden vanalles aan, waarschijnlijk allemaal nepproducten.  Het gaat van handtassen, over zonnebrillen tot Ipads.  


Maar kom, ik zag het nog altijd zitten!  Zelfs nadat we verloren liepen op zoek naar eten.  Toegegeven, ik voelde me niet heel veilig, gezien ik de taal niet goed begrijp en de straten hier zo vies en donker zijn.  Maar toch, na een héél lange wandeling de eerste avond, ontdekten we weer een 'our pick' uit de Lonely Planet.  De beste pizza van Napoli volgens ons waardevolle boek.  En ja hoor, het was heerlijk!  Vincent zei zelfs dat hij mij nog nooit zoveel heeft zien eten, hehe.


Gisteren kochten we ons een ArteCard.  Dat is zo'n kaart die kortingen biedt en die ook kan gebruikt worden om het openbaar vervoer te betalen.  De eerste twee attracties waren gratis (we hadden er tenslotte al voor betaald).  We kozen dan ook één van de duurste uit, gezien we dat sowieso gepland hadden: Pompeii.  We wandelden de hele dag door de ruïnes, maakten veel foto's en filmpjes, en bruinden serieus bij!


's Avonds gingen we tot aan de jachthaven hier in Napels, waar we gezellig dineerden.  Enige nadeel was dat het allemaal op z'n Italiaans ging, waardoor onze tafel binnen de kortste keren VOL eten stond.  Rustig wijn drinken tussen de gangen door, zat er dus niet in. Tja, de obers hebben dus nadien nog lange tijd met ons opgescheept gezeten!


Terug in het hotel zocht ik nog uit wat we vandaag zoal konden doen.  Ik was er namelijk nog steeds van overtuigd dat Napels echt wel wat te bieden had!  Vanmorgen begonnen we vol goede moed aan een zwaar programma.  We gingen bus R2 nemen, want die rit kenden we al van gisteren.  Een vrouw sprak ons aan aan de halte, ik begreep het woord "paro" (staking).  De bus kwam dus niet...dan maar te voet op pad!


De planning draaiden we om.  We startten in Centro Storico, en toen begon het te onweren!  Dan maar snel mee vertrokken met een groep Amerikanen voor een tour met 'Napoli Sotterranea'.  Dat was leuk en interessant!  Een wandeling van ongeveer een kilometer, ondergronds, tot 40m diep!  Er was zelfs een stuk bij waar we met kaarsen moesten lopen, het was er héél smal.  Fijne ervaring!  De Amerikanen hebben trouwens ons land nog bestoeft, want blijkbaar waren ze vorig jaar in België.


Terug boven bleek dat het vandaag gewoon een wisselvallige dag zou worden.  Dan weer wolken, onweer, regen, zon,...maar steeds warm!  We hebben verder veel gewandeld, veel gezien, knappe gebouwen, mooie architectuur, mozaïek, fresco's,...te veel om op te noemen eigenlijk!  We gingen ook nog een ticket kopen om morgen een ferry te nemen naar Procida, volgens de Lonely Planet (jaja, alweer, en maar reclame maken) 'the best kept secret of the Bay of Naples'.  


Dus, morgen gaan we luilekkeren.  Yeah right, dat zit er niet in denk ik.  We zullen daar ook wel weer iets actief vinden om te doen.  Ik las al over fietsen huren, een kasteel, mooie dorpjes, misschien snorkelen,...dus dat wordt alweer een vermoeiende dag!  Maar ondertussen zien we toch weer vanalles!


Zoals jullie merken, we vervelen ons hier niet!  Ik weet dat het nogal een lang bericht is, en dan nog ontbreekt er veel dat ik wilde vertellen.  Maar als we terug zijn, zullen we de foto's wel tonen, zal Vincent weer een knappe reisfilm maken, en zullen jullie het samen met ons kunnen herbeleven!  Tot de volgende!

gelato

Niet dat dit een dagelijkse gewoonte gaat worden, denk ik toch, maar een laptop en draadloos internet op vakantie heeft zo z'n verleidingen.  Net doucheke genomen en terwijl Vincent dan hetzelfde doet, heb ik kort tijd om even online te gaan.  Ik ga waarschijnlijk vaak korte berichtjes posten, maar zo blijven jullie toch wat op de hoogte :-).


Vandaag Bologna verder verkend, morgen rond 16:00 reizen we voort naar Napels.  We ontdekten hier dat Italiaans ijs echt wel heerlijk is, dus waarschijnlijk gaan we dagelijks een ijsje eten.  Vandaag gingen we langs bij een gelateria die onze Lonely Planet aanraadde, "best in town", zo schrijft men.  Ik nam een smaak die volgens onze reisgids heel lekker was, en dat was ook zo.  Chocolade met hazelnoot, met hele noten in, ZALIG!  


Zo, dat was het weeral.  Vincent is klaar om richting het aperitief te trekken.  Want ja, ook dat is iets typisch Italiaans: aperitivi drinken en intussen rustig aanschuiven aan het buffet met antipasti.  Maar nee, we zullen niet verdikken, we wandelen tenslotte ook een hele dag, hihi!  Tot de volgende hé, "arrividerci"!

Onder de Italiaanse zon

Drie kwartier later dan gepland kwamen we vanmiddag toe in Bologna.  Het is hier rond de 30 graden, een groot verschil met wat we achter ons lieten vanmorgen.  Ik kom alleen maar een berichtje posten om jullie te laten weten dat de fotowebsite onbeschikbaar is gedurende onze reis hier.  We hebben thuis alles uit de stopcontacten gehaald, inclusief de harde schijf verbonden met internet.  Dus, op foto's zal het een tijdje wachten zijn.  Maar goed, ik ga voort genieten hier :-) tot later!

Italië, we komen eraan!

Binnen twee dagen is het zover, dan vertrekken we op onze reis naar en door Italië!  Eigenlijk besef ik het nog niet zo goed.  Ik heb al een hele week vakantie, maar voerde weinig plannen uit.  Ik ging poetsen, want het is toch leuk om terug te komen uit verlof in een proper huis.  Echter, dat was buiten de zon gerekend.  Het mooie weer weerhield me van poetsen, net als de vermoeidheid die ik voelde na de laatste weken van juni.  Het was weer een zware tijd, met veel stress en soms slapeloosheid...  Ja, het einde van een schooljaar eist steeds weer z'n tol.

In het begin van deze week heb ik dus veel gerust.  Gisteren heb ik pas goed en wel beseft dat we zondag al op vakantie vertrekken.  Ik heb dan nog de wegbeschrijvingen opgezocht om in de verschillende hotels te geraken.  Veel tijd stak ik weer in deze reis, maar ik vind dat wel leuk om te doen!  Enerzijds ben ik op die manier al lang op voorhand bezig met de reis, anderzijds ben ik achteraf erg trots op mezelf dat ik het weer heb klaargespeeld :-).

Even voor de thuisblijvers een beetje info achterlaten.  Ik zal hieronder gewoon een overzicht geven van de data dat we op een nieuwe plaats toekomen.  Zo hebben jullie toch een idee van waar we wanneer zoal zullen zijn.  Trouwens, ik ga misschien af en toe wel eens een berichtje achterlaten hier.  Vier weken zonder internet zal niet lukken vrees ik.  Er komen rekeningen in mijn mailbox, die ik dan zal betalen via internetbankieren.  Sommige hotels moeten we nog verwittigen twee weken van tevoren, van sommige hotels hebben we nog geen vouchers (ook pas een week op voorhand via internet af te drukken).  Met andere woorden: af en toe een internetstop houden!  Ah ja, en Skypen natuurlijk, want dat is veel goedkoper dan telefoneren vanuit een hokje of met de gsm!  Soite, ik ben aan het afdwalen!  Hier de planning:

8 juli: Bologna
10 juli: Napels
14 juli: Rome
18 juli: Perugia
20 juli: Firenze
23 juli: Lucca
25 juli: Milaan
28 juli: Como
30 juli: Venetië
2 augustus: Bologna
3 augustus: Mechelen

Voilà, zie!  "Aiai, die gaan weer moe zijn", hoor ik mensen al denken.  Haha, idd, met Fie reizen is altijd vermoeiend!  Ik wil zoveel mogelijk gezien hebben wanneer ik ergens kom.  Luilekkeren op vakantie, dat is niet meer aan mij besteed!  Daar hoef je toch niet voor te betalen, dat kan je thuis ook hé! 

Bij deze wens ik iedereen een fijne zomer toe!  Maak er het beste van, dat gaan wij ook doen!  Tot gauw!