nog steeds de dip

23:30, heb me lang ingehouden eer ik de ellende van me aftyp. Doch, de nood wordt hoog. Dus, hier ben ik! Fie en haar wereld! Gisteren een punt gezet achter de F-situatie, om enkele uren later op mijn beslissing terug te komen. Mijn gevoel heeft alle controle over genomen. Ook al wis ik al zijn sms-jes, laatste oproepen, GSM-nummer...ik wil hem gewoon voor mij! Zijn GSM-nummer ken ik ondertussen uit het hoofd, arme man...

Gisteren lekkere kussen opgeëist, hoewel ze minder lekker zijn in de wetenschap dat hij ze ook met een ander zal gaan delen. Toch goed geslapen, gelukkig... Tot vanmorgen, toen kwam opnieuw het ellendige gevoel, het verstand dat me vertelde dat het fout zit. Vandaag zo verlangd naar zijn aanwezigheid, doch wederom ijdele hoop... Het verscheurt me!

Ondertussen mezelf al meermaals verteld dat het zo niet verder kan. Ik, Fie de controlefreak, dien terug de macht in handen te nemen! Ja! Ik ben nu vrijgezel, laat ik er toch gewoon van genieten! Maar het lukt niet... Ik wil alleen hem! Er is geen betere voor mij! Hij heeft zoveel van wat ik zoek! Zoveel!

Het enige waarmee ik mezelf sus, is het idee dat het niet blijft duren tussen hen... Eens gedaan, altijd gedaan. Ik heb dat zelf altijd geloofd, en geloof dat nog steeds. Vroeg of laat gaat zij opnieuw in de fout. En als dat gebeurt...dan sta ik er voor hem. Ja, dat klinkt allemaal 'fout', zo 'tweede keuze'. Ik weet echter dat hij ook om me geeft, dat voel ik! Het komt wel goed, enkele jaren geduld...en dat is net zo moeilijk! Enkele jaren, dat leg ik later nog wel uit!

Blij dat ik even ben komen typen, in een licht dronken bui. Het is er weer uit! Doch, het maakt het verlangen niet minder groot, minder zwaar, minder hartbrekend... Maar alles heeft een reden, dus ook dit! Ik tracht terug positiever te denken! Het is kortstondig maar mooi geweest! En ooit is er iets zoals hem (leve Eva de Roovere, hier deels geciteerd met 'Ooit')!

Kuzzels van the one and only Fie!

Fie in een dip

Enerzijds heb ik geen zin om te klagen, anderzijds wil ik het nog maar eens van me afschrijven... Deze blog gaat tenslotte over mijn wereld, de wereld van Fie, en als het in die wereld wat minder goed gaat, dan hoort daar ook ruimte voor te zijn. Chaotisch, de meest actuele omschrijving van mijn wereld. Raar om te typen, aangezien mijn leven al vier maanden bestaat uit niets doen. En toch, ik krijg een chaotisch gevoel van dat niets doen. Ik heb tijd te veel, en toch kom ik tijd te kort. Ja, zo voelt het!

Ach, ik draai rond de pot. De eigenlijke reden waarom ik me slecht voel, ligt in de F-situatie. Hartverscheurend, zo kan ik ze wel noemen. Ik denk er voortdurend aan, mis het voortdurend,... Zondagavond was fantastisch, het telefoontje maandag ook. Maar toen kwam dinsdag... En sinds die dag voel ik me slecht bij de F-situatie. Sindsdien geen tijd meer voor mij... Ik begrijp dat wel hoor, maar mijn gevoel begrijpt het precies niet. Zucht, gevoelens! Ik kan er maar niet aan uit!

En ondertussen vind ik nergens nog plezier in. Genieten van de kleine dingen lukt niet. Ik kijk nergens naar uit, zelfs niet naar een herhaling van donderdag of zondag... Wandelen, foto's nemen, schrijven, dansen, zingen, warme chocomelk drinken, eten,...het doet me allemaal niets! Tot vorige week bestond mijn wereld vooral uit positief denken, maar begin deze week verviel ik terug in mijn oude denkpatronen...

De wereld van Fie dus, nog steeds labiel... Ik dacht dat ik er van af was, doch dat was te snel gejuicht. En stiekem blijf ik hopen op een telefoontje of een onverwacht bezoek... Maar de GSM blijft stil, en de deurbel ook.

Tja, het wordt wel weer beter. The best is yet to come! En zolang deze dip duurt, kan ik er maar beter het beste van maken! Opnieuw wat minder gaan piekeren! Me dit weekend eens goed uitleven! Maandag weer een nieuwe week...alles komt goed!

Alanis Morissette ~ Uninvited

Like anyone would be
I am flattered by your fascination with me
Like any hot blooded woman
I have simply wanted an object to crave
But you, you're not allowed
You're uninvited
An unfortunate slight

Must be strangely exciting
To watch the stoic squirm
Must be somewhat heartening
To watch shepard meet shepard
But you, you're not allowed
You're uninvited
An unfortunate slight

Like any uncharted territory
I must seem greatly intriguing
You speak of my love like
You have experienced love like mine before
But this is not allowed
You're uninvited
An unfortunate slight

I don't think you unworthy
I need a moment to deliberate

Een bewogen weekend

Wat een weekend! Ben er nog van aan het bekomen! Veel emoties, ontdekkingen, mentale arbeid, alcohol,... Weinig slaap! Al sinds vrjidag zin om nog eens in mijn dagboekje te schrijven, doch eerst nog rustig alles aan het verwerken. Typ het alvast een keertje neer op mijn blog, later vandaag krijgt mijn schriftje een uitgebreider verhaal :-)!

Vrijdagavond: huwelijksfeest Nick en Sara: super! Alles erop en eraan, heel lekker gegeten, goed gefeest (als feesttafel hebben we dat fantastisch gedaan --> 10/10!). Af en toe toch wat dubbel. Mijn eerste trouwfeest in vier jaar tijd als vrijgezel... Dat deed soms pijn. Maar al bij al geslaagd! Zaterdagmorgen om 5:30 thuisgekomen.

Zaterdag: 10:00 de wekker...auw! In de namiddag iets erg leuk gedaan (maar ga dat hier niet vertellen, hihi). 's Avonds ontdekt dat het mentaal erg zwaar was, mijn namiddagactiviteit. Na een sms'je van Fré beslist om alle mentale last en emoties eruit te gaan feesten in Reflex! En de wijntjes gingen goed binnen! Toch ook een minder aangename ervaring gehad die avond, welke maakte dat ik al wenend in de auto ben gestapt (heeft eveneens te maken met mijn hormonen die deze week op hol slaan). Zondagmorgen, 4:00, thuis in de zetel (behoorlijk aangeschoten). Nog een uurtje getreuzeld (ik kon ook niet echt meer snel handelen) voor ik in bed lag.

Zondag leuke plannen: een dagje met Elzy! 9:00 de wekker...nog meer auw! Katertje, zwaar hoofd, misselijk, vermoeid,... En toch, moedig begon ik aan de dag! Elzy ging naar de mis van 10:00 in de Sint-Gummaruskerk, om 11:00 ontmoetten we elkaar aan de Kat. Samen keken we vanop een zonnige plaats naar de Sint-Gummarus-processie. Leuk om zo'n typisch Lierse activiteit mee te maken, hoewel ik niet gelovig ben. Tegen 12:00 gingen we naar de Florent om te eten. Lekker, lekker, maar slechte service! Nadien door de Antwerpesestraat geploeterd (want die ligt er nogal bij), de winkels waren open (niets gekocht, financiële crisis, zeker nu mijn verzekering voor de auto weer betaald dient te worden). Achteraf eventjes een drankje in de Valk (een glimp opgevangen van Filip). Tot slot nog een lange wandeling via het Zimmerplein, de Grote Markt, de Lisperstraat, de Kartuizersvest, de Post, de Vest,... Knap van Elzy!

Elzy vertrok terug naar Antwerpen, ik had geen zin om naar huis te gaan. Bezoekje gebracht aan Asia (papa was een pintje gaan pakken). 's Avonds Chinees gaan halen (weeral resto-food), nog even terug bij Filip binnengewipt :-). De avond eindigde met een lift van Filip naar me thuis (toch wel een volle kilometer!), en uiteraard een lang gesprek in de wagen. Doodop, mét migraine, mijn bed in om 22:00. Heel slecht geslapen...

Zoals je kan lezen, druk druk druk! En ook deze week. De planning: vandaag bijles en cinemabezoekje met Filip, morgenmiddag afspraak met Annelies om te bespreken wat ik zoal zal doen tijdens de 6 maanden dat ik haar vervang, woensdagnamiddag op café met Nico (na héél lange tijd), donderdag overdag volledige aandacht van Filip, donderdagavond dans (mmmmmm, leuke dag), zaterdagavond Upper-party met Eline en Mientje. Jaja, het drukke leven van werkzoekende Fie!

Nog een kleine opmerking: 'Filip'... Super dat ik eindelijk nog eens tijd met hem zal doorbrengen! Doch, opletten voor 'te veel'! Ik vind het belangrijk te genieten, maar besef maar al te goed dat ik vrijgezel wens te blijven, mede doordat ik hem nog niet losliet... Ach, ik ga me gewoon is goed amuseren!

zoveel!

Nieuwsflash: Fie heeft een babbelbui. Wie me kent, weet dat dat geen groot nieuws is... En een babbelbui, laten we het een typ/schrijfbui noemen, kwestie van correct te wezen. Fie de detailfreak! Ach, gezien het nachtelijke uur en de lichte vermoeidheid, zal ik een poging doen het kort te houden. Wat een opgave! Oké, mijn wereld, ik ontdek, ik geniet, ik leef, ik leer, ik:

- geloof dat geluk in kleine dingen zit. Tegenwoordig geniet ik zoveel mogelijk van de meest kleine (banale) zaken: een douche, een wandeling met mijn fototoestel in de hand, een tas thee drinken al zittend onder een deken in de frisse (natte) buitenlucht, het aaien van mijn kat, luisteren naar de vogeltjes,... Pluk de dag, carpe diem!
- heb vandaag besloten nog bewuster 'moeten' uit mijn woordenboek te bannen. Samen met Elzy zal ik eraan werken. We gaan vanaf nu de uitdaging aan elkaar te betrappen op dit foute woord!
- besef ondertussen wat het loslaten van de oude liefde zo moeilijk maakt. Ik ben conventioneel! Ik wist al langer dat het met seks te maken had, maar nu kan ik het dus benoemen: traditionaliteit. Nee, ik geloof niet in seks na het huwelijk, simpelweg omdat ik niet in het huwelijk geloof. Doch, voor mij heeft altijd het idee bestaan dat seks iets was om slechts met één partner te delen. Voor mij was hij dat, en ik ging ervan uit dat ik dat ook voor hem was. De gedachte dat ik zoiets intiem maar met één iemand wil delen in mijn hele leven, houdt voorlopig stand. Echter, volgens verschillende bronnen zal dit verdwijnen wanneer ik terug verliefd word. Ondertussen rustig afwachten dus!
- ga morgen (vrijdag) naar het huwelijk van een prachtkoppel! Ik kijk er naar uit, en ook weer niet. De positief denkende Fie gaat er nochtans van uit dat het super gaat zijn! Ik ga me amuseren (en misschien wel wat mannelijke aandacht krijgen, maar dat primeert niet)! En als ik me toch even wat minder goed voel, dan is Eline er om mij op te vangen!
- onthoud tegenwoordig mijn droombeelden.
- begin na de herfstavakantie te werken in de school waar ik vorig schooljaar stage liep! Het gaat slechts om 10 uurtjes, gedurende zes maanden, maar ik doe toch maar weer ervaring op in een leuk team!
- was afgelopen vrijdag trots teamlid van de Quizboys!
- had een uur geleden het gevoel veel te kunnen schrijven op mijn blog, maar val nu al stil! Toch weet ik gewoon dat er meer is, maar waarschijnlijk word ik té moe... Ach, de blog loopt niet weg, en ik kom sowieso terug :-) leuk hé!

Dus, hierboven beschreef ik de dingen die momenteel actueel zijn in mijn wereld! Meer nieuwtjes volgen zeker! Ik wil iedereen laten meegenieten van mijn boeiende leven!

Knuffels schatjes!

Fietje

loslaten

De herfst is aangebroken! Om die reden besliste Hilde (danslerares) een nieuw thema te beginnen: loslaten. De herfst is de periode waarin de natuur loslaat: de bomen laten hun bladeren vallen. Het is belangrijk dat we 'meeleven' met de seizoenen, en daarom is het een goed plan dat ook wij loslaten in deze tijd. Nu, voor mij is dit thema al langer actueel. Toch krijg ik de laatste tijd allerlei signalen dat het nu écht wel tijd wordt! Zo was er dus de dansles afgelopen donderdag, én nog een andere gebeurtenis die ik met jullie wil delen. Vrijdag was ik bij Linda voor een massage (en dat heeft me goed gedaan). Nadien hebben we nog wat gepraat, en ik heb een kaartje getrokken uit het 'Liefdesorakel'. Het orakel gaf me volgende boodschap:

Alleen liefde zal je vrijmaken. Laat al het oude los en sta nieuwe liefde toe in je leven.

Dat was dus goed raak! Nieuwe liefde toelaten? Dat klinkt wel erg nieuw en spannend hoor! Echter, ik doe mijn best! Elke dag laat ik een beetje meer los, hoewel het moeilijk blijft. Soms kan het me plots overvallen, dan voel ik mijn bloedend hart en rollen de tranen spontaan over mijn wangen. Gelukkig heb ik een nieuwe positieve denkwijze ontwikkeld, welke maakt dat zo'n momenten nooit meer dan momenten zijn. Ik heb enkele nieuwe leuzes in mijn leven, welke ik jullie niet wil ontzeggen. Misschien ben jij ook op zoek naar positievere gedachten, en kunnen deze je op weg zetten!

Ik kan enkel spijt hebben van dingen die ik niet probeerde. Keuzes die ik maakte, berouwen me niet langer.

Wanneer ik ooit op mijn sterfbed lig, wil ik nergens spijt van hebben. Vanaf nu wil ik enkel nog spijt hebben van dromen die ik niet nastreefde. Om die reden heb ik ook besloten zoveel mogelijk dromen na te streven! En gemaakte keuzes zijn gemaakte keuzes, ze kunnen pijn doen, maar ze berouwen me niet langer!

Ik denk, ik geloof, (ik voel), ik ben!

Dit is een idee dat ik uit The Secret haalde. Positief denken, geloven wat je denkt, trachten te voelen wat deze ideeën met je doen, en je zal het krijgen! Tot hiertoe nog niet veel succes mee gehad, maar dat valt simpelweg te verklaren door het feit dat ik nog niet altijd positief denk. Ik ben lerende, zoekende, op weg...

Mijn leven is heel, volmaakt en compleet. Alles is goed in mijn wereld.

Elk hoofdstuk in het boek van Louise Hay eindigt met deze woorden. Het Universum geeft mij de Kracht om mijn leven te vervullen. Al mijn keuzes zijn goed, want het zijn mijn keuzes.

Oké, als je dit allemaal dikke zever vindt, dan ben je waarschijnlijk al gestopt met lezen. Ik geloof nochtans dat mijn positieve denkwijze niemand kwaad doet. Het is niet dat het mijn leven compleet beheerst, dat ik plots onverantwoord begin te handelen. Ik voel me gewoon beter door deze ideeën, en dat is het belangrijkste dat ik eruit haal!

Bedankt vrienden!

Eind juni brak voor mij een zware tijd aan. Ik beëindigde de relatie waaraan ik vier jaar gewerkt had, en mijn vervangingscontract als zorgcoördinator liep ten einde. Sinds toen voel ik me niet altijd even goed. Tot vervelens toe heb ik dit ook verkondigd aan allerlei mensen. De meesten vinden mij waarschijnlijk erg onaangenaam geworden, dat vind ik spijtig. Iedereen voelt zich wel eens slecht, en ook al koos ik zelf voor de relatiebreuk, het blijft moeilijk. Na vier jaar ben je een zekerheid kwijt, de zekerheid dat er altijd iemand klaarstaat. Goed, mijn titel doet al vermoeden dat het niet mijn bedoeling is een pagina vol te typen met zelfbeklag. Neen, er zijn enkele vrienden die ik toch speciaal wil bedanken! Hier komt ie...

Eline, ik ken je nu al vier jaar. Het laatste jaar ben je een échte vriendin geworden! We hebben blijkbaar veel gemeen, en dat vind ik fijn. Ik kan goed met je praten, je luistert naar me, én stelt me de juiste vragen (daar zal die psychologie-opleiding zeker voor iets tussen zitten!). Ik vind het leuk een vriendin te hebben waarvan ik weet dat ze tijd maakt voor me, want dat ben jij voor mij! Daarnaast kunnen we ons ook behoorlijk goed amuseren tijdens onze nachtelijke tochten. Dus, meisje, voor jou mijn dikste BEDANKT-knuffel!

Wesley, hoewel dat niet goed klinkt, Wes dus :-). Jou ken ik al wat langer! Op zich ben jij niet de persoon naar wie ik loop wanneer ik een probleem heb, maar je bent wel de partner van één van mijn beste vriendinnen. Afgelopen weekend heb je me laten voelen dat ook jij om me geeft, en dat apprecieer ik echt! Verder vind ik het natuurlijk ook leuk dat je je vriendin met me deelt (als ik dat zo noemen mag). En ook met jou zijn de nachtelijke tochten leuk! Dus ook voor jou een dikke BEDANKT-knuffel!

Caroline...hoe lang kennen wij elkaar al niet? Ik denk dat dat toch al gauw 8 jaar zal zijn! Er is veel gebeurd in al die jaren: leuke, aangename, lieve, vernieuwende, shockerende, droevige,...dingen. De laatste jaren zien we elkaar niet vaak meer. En toch, toch blijf je voor mij een goede vriendin! De voorbije maanden stond ook jij geregeld voor me klaar toen ik het hardst iemand nodig had! Ook jij krijgt daarvoor een dikke BEDANKT-knuffel!

Samuel, je had het misschien niet verwacht, maar ook jij verdient voor mij een plaatsje op dit lijstje! Op zich hebben wij niet veel contact met elkaar. Doch, de laatste tijd ben jij één van de mensen die me het gevoel geeft dat ik iets waard ben! En dat het niet erg is als ik me eens slecht voel! Je luistert naar me en voorziet me van een portie peptalk. Je oordeelt niet, en dat vind ik fijn! Dus, ik val in herhaling, een BEDANKT-knuffel!

Mijn danscollega's: Jullie leerde ik kennen een jaar geleden. In het begin een afwachtende houding, zowel langs mijn kant als bij jullie. Ondertussen gaat het er bij ons al wat losser aan toe! In onze dansgroep kan ik mezelf zijn. Jullie oordelen niet, jullie stellen geen onnodige vragen, jullie doen jullie ding, ik het mijne. Elke week opnieuw een groepsknuffeltje tijdens ons Wiegelied, wel vandaag draag ik mijn groepsknuffel aan ieder van jullie op! BEDANKT!

Goed, er zijn ongetwijfeld nog mensen die een bedankje willen, maar dit zijn voor mij de belangrijkste! De arrogantie in mij komt naar boven wanneer ik schrijf "wil je ook een plaatsje? verdien het!". Maar ik meen het wel! Want er zijn mensen die ik extra bedank met mijn fantastische knuffels (en jullie krijgen ze de volgende keer, ik wil jullie dat genot zeker niet ontzeggen), er zijn echter ook mensen die de voorbije 4 maanden geen knuffel verdiend hebben! Geen wroeging hoor, ik begrijp het perfect dat sommigen zelf problemen hebben, of geen zin hebben in een klagende Fie, of geen peptalk over hebben, of... Tegen die mensen zeg ik: pech! Geen zalige Fie-knuffel voor jullie! Ik ben niet kwaad of haatdragend, maar ook mijn vrienden die de laatste tijd geen vrienden zijn voor me, mogen dat weten!

Oké, dat was het! BEDANKT dus, echt! Zonder jullie zou het met mij misschien nog een pak slechter gaan dan nu. Stilletjes aan kom ik hoger op mijn berg, ik begin zelfs al een lichtje te zien! Ik zie jullie graag, vandaar ook mijn knuffels! Twijfel niet om ook mij te trakteren op jullie
knuffels ;-)!

Tot gauw lieve mensen!

Vrijdag 31 augustus

Heb me mooi opgemaakt, lig doelloos op mijn rode bed ... Poëzie, proza: ontvoer me! Ik beveel het je! Niemand komt ... Lig hier nog steeds alleen. Triest ... negatief. Ik mis je, ik mis je. Ik denk aan jou, én aan jou. De ene niet kunnen loslaten, de andere doet inzien dat er beter is. Ik wil genieten, maar het voelt te snel. Tijd voor vraagtekens: voelt het te snel? Nee, het is te snel in mijn hoofd. Ik krijg niet wat ik wil, omdat ik niet eens weet wat dat is. Ontvoer me, vervoer me, voer me ... heel even maar! Even niet denken, even enkel voelen, genieten! Enkel jij kan het! Je weet het! Maar je kan het niet aan! Ik kan het niet aan! Beseffen dat mijn wereld niet dé wereld is ... zwaar. Ik wil ... Wat wil ik? Terug positieve dingen in mijn schriftje schrijven! Maar dan lieg ik! Ik red me wel, het komt goed. Alleen nu nog niet. Vrijdagavond, liggend op mijn bed, denkend op mijn bed, schrijvend op mijn bed, dromend op mijn bed. En jij, en jij, jullie weten het niet. Jullie hebben geen besef van al mijn hersenspinsels, mijn gevoelens die ik zelf niet voel. Kon ik het jou maar vertellen, en jou. Maar vooral jou! Je zou het begrijpen, maar me ook weer doen beseffen dat mijn wereld niet dé wereld is. Onze werelden zijn verschillend, en de onze ook. Jullie wereld is verschillend. Een stukje poëzie, want daar droom ik van. Ontvoer me!