Juf Fie met stress

Juf Fie, tijdelijke vervangster! Vanmorgen was het al zover... Om 8:30 belde Jan me wakker: Vanessa was ziek, dus er was vervanging nodig voor 1B. Om 9:30 begon mijn chaotische werkdag. De meeste leerkrachten hebben liefst een eigen klas, en vinden zorg en GOK ingewikkeld, maar voor mij ligt dat net anders. Zo'n eigen klas bezorgt me stress. Zonet heb ik Vanessa gebeld, ze komt pas donderdag terug! Positief voor mijn geldbeugel, maar negatief voor mijn zenuwen...

Die stress, vanwaar komt die eigenlijk? Volgens mij weet ik me niet te onspannen na een werkdag. Toen ik een relatie had, was dat mijn rustige thuishaven na het werk. Nu ben ik alweer een tijd vrijgezel, en dan ontbreekt een degelijke gesprekspartner. Ik kan niet vertellen over mijn dag, en dat is zwaar. Ook knuffels, die ik graag geef en krijg, horen er niet langer dagelijks bij.

Mijn taak vandaag bestaat er dus uit op zoek te gaan naar rust. Ik ga vanavond even schrijven, misschien werkt dat. Ik doe mijn best mannen (vooral F, en V ook stiekem, nadat ik hem afgelopen zaterdag gezien heb) te negeren, want dat gaat me uiteindelijk niet dichter bij mijn doel brengen. Ik ben gelukkig, dat blijf ik geloven, ook zonder hem of Hem! Oké, na dit typen besef ik dat het ongelukkig gevoel nog steeds aanwezig is... Ik zoek verder...

Fie met een kater

Gisteren met Asia, Rita en Joke naar toneel geweest: ladies night met the full monty. De Schoolbond, ik ben er absoluut geen fan van, maar goed, na wat alcohol viel het allemaal nog wel mee :-). Nadien even naar Bananas, Raly, Bananas, Fagoempel...om te eindigen in Volmolen. Te veel, te snel, te verschillend alcohol geconsumeerd. Vanaf 1:00 water, tegen de kater, maar toen was het kwaad al geschied. Verschillende keren ziek naar toilet en buiten. Tja, dat heb ik dan ook nog eens meegemaakt!

En toch, het was leuk nog eens in Lier te zijn! Maar hem zien, nee, dat was niet leuk. Zeker niet in dronken toestand. In plaats van hem te negeren, heb ik hem sms-jes gestuurd. Uiteindelijk gebabbeld, doch al snel stonden we daar beiden met een 'air'. Een air, ik kan het niet anders omschrijven. Het lukt niet tussen ons, hoe spijtig dat ook is. Ik ben vooral boos omdat ik heb verteld hoe het met mij ging, en van hem niet meer kreeg dan "çava". Kwaad dus...nog steeds...het zal nog wel een tijdje zo blijven...

Die andere Hem, die met de grote H, die heb ik ook een sms-bericht gestuurd. Dorie, Fie! Alcohol is voor niets goed, dat is nog maar eens bewezen. Antwoord gekregen? Tuurlijk niet! Hij kiest voor haar, en de andere kiest voor...iets anders dan mij, iets zonder mij... En ik? Ik blijf alleen achter met mijn verlangens. En morgen begint er weer een nieuwe week en ziet alles er weer beter uit! Daar geloof ik in!

juf Fie, migraine, verlangens

Ik wil alweer bloggen over allerlei dingen die actueel zijn in mijn wereld, en over gevoelens die me bezighouden... Om het toch engiszins overzichtelijk te houden, beperk ik me tot drie zaken, zoals je in de titel van dit bericht al kan lezen. Ik wil ook nog eens iets schrijven over muziek en dans, maar dat doe ik later wel weer :-).

Juf Fie: sinds vorige week terug van weggeweest. Slechts deeltijds, zoals ik al schreef. Nu vroeg Jan me gisterenmorgen of ik ook korte vervangingen zou willen doen, omdat men een tekort heeft binnen de scholengroep. Wil ik dat doen? Het is natuurlijk niet waar ik echt voor kies, want dan had ik een lerarenopleiding gevolgd. Een eigen klas: neen dank u! Korte vervangingen, dat houdt in dat men mij 's morgens kan bellen met de verwachting dat ik zo snel mogelijk op een school ben om les te geven die dag. Dat lesgeven verspreidt zich over alle klassen van het lager onderwijs, dus is erg gevarieerd. Ik heb geen vooropleiding in lesgeven, en twijfel of ik wel capabel ben. Echter, nu geef ik ook les, en vorig schooljaar heb ik eveneens geregeld les gegeven. Dus, oké, ik doe het. Ik heb namelijk een groot financieel probleem momenteel, dat niet opgelost zal worden met de tien uren die ik nu wekelijks presteer. Ondertussen ben ik toch in het onderwijs aan het werk, dat is wél wat ik wil (ik wil de zorg en/of GOK), en bouw ik uren op voor TADD. Er is een reële kans dat je dus af en toe verhalen zal lezen over mijn professionele leven!

Punt twee: migraine (-aanvallen). Ze komen me weer geregeld lastigvallen, de aanvallen van hardnekkige migraine. Het zal zeker en vast een reden hebben, zelf kan ik er al wel een paar bedenken. Leuk is het uiteraard niet. Tegenwoordig dien ik weer vaak overdag in bed te kruipen omdat ik misselijk ben van de hoofdpijn. Alle licht is te veel. Ach, blijven oefenen op mijn positieve denkpatronen, en dan komt dat uiteindelijk wel goed!

Verlangens, dat is het laatste waarover ik vandaag zal schrijven... Ik verlang! Nog steeds verlang ik naar hem, maar dat verlangen blijft onbeantwoord. Ik doe mijn best hem te negeren, en dat lukt behoorlijk goed (af en toe wordt het me te veel, en dan laat ik me verleiden tot een sms-je of een omweg om hem misschien tegen te komen). Even dacht ik zelfs dat de verliefdheid terug verliefdheid op verliefdheid was. Echter, dat klopt niet. Ik ben verliefd op hem, omdat hij het me kan geven. Waarnaar ik verlang? Genegenheid, affectie, intimiteit...waaruit andere dingen kunnen voortvloeien. En dat is nu net zo moeilijk! De meesten verlangen enkel naar dat andere, terwijl ik juist ongelooflijk kan genieten van het gevoel bemind te worden. Ik probeer er zo goed mogelijk mee om te springen, met dat gevoel, aangezien ik weet dat ik niet alles kan hebben, zonder relatie (of seks blijkbaar). Wijze woorden van iemand die het me wel kon geven, maar wie ik tegen kwam op een fout moment in mijn leven...

Zo, dat was het voor vandaag! Dat tekstje over dansen en muziek hebben jullie zeker nog te goed van mij! Ik kijk er naar uit het te mogen publiceren, want het is alweer zo'n belangrijk gegeven in mijn wereld! Een voorpublicatie schrijf ik alvast in mijn schriftje. Ik ga ervan genieten! Vanavond is het trouwens dansavond, joepie :-)!

Tot schrijfs, hoors, dans, knuffels!

Fie (of Fee, volgens verschillende bronnen)

Mijn handtas is gestolen!

Zaterdagavond: Jeroen vraagt me mee naar Return, een hardstyle/jumpstyle discotheek. Niet mijn ding, maar bij gebrek aan alternatieven beslis ik de rit van 35 kilometer aan te gaan. De muziek is om hoofdpijn van te krijgen, mijn trommelvliezen lijken elk moment te gaan springen. Gelukkig is er ook een tweede zaal, boven, met overwegend hip hop. Samen met Kevin en Christine sta ik een tijdje in die andere zaal, en het is er erg leuk. Af en toe gaan we naar beneden waar de anderen staan. Dat doen we uit beleefdheid.

Omstreeks 3:00 gaan Kevin en Christine naar huis. Sander komt hen 'vervangen'. Zo kan ik toch nog boven blijven staan, jippie! Op een zeker moment wil ik een foto nemen van Sander en mij (twee mooie mensen, dat kan niet mislukken). Iemand neemt de foto, en wanneer ik hem bekijk, zie ik plots erg snel een persoon passeren. Onmiddellijk denk ik aan mijn handtas, die naast ons op een tafeltje staat. Ik kijk, en er staat niets meer! Aanvankelijk denk ik nog dat iemand me wil tonen dat ik voorzichtiger dien om te springen met het laten staan van mijn handtas... Na een minuut slaat de paniek toe: alles is weg!

Daar sta ik dan, in Vosselaar, zonder auto- en/of huissleutel, GSM (inclusief véél telefoonnummers), sigaretten, geld, paspoort, rijbewijs,... We verwittigen het personeel en gaan zelf nog op zoek naar de handtas, zonder succes. Toevallig ging Marc gisteren niet werken, waardoor mama nog niet wakker was om 4:30. Tevergeefs tracht ik haar te bellen. Uiteindelijk besluit ik met Sander en twee vrienden mee te rijden. We krijgen een comfortabele slaapplaats aangeboden. Ik stuur mijn mama een sms-bericht met het verhaal in, en vraag of ze me belt op dat nummer.

Nu, even tussendoor een verhaal dat hier halvelings los van staat (niet helemaal, want als ik mijn autosleutels nog had, was ik gewoon naar huis gereden). Om één of andere reden denken mannen nog te vaak dat ik een 'gemakkelijke' ben, terwijl dat absoluut niet zo is! Misschien heb ik die naam wel gecreëerd, door mijn uitbundigheid tijdens het uitgaan, maar toch... Aangenaam is het niet. Telkens opnieuw dien ik uit te leggen dat ik daar geen zin in heb, dat ik niet zo ben, dat ik bepaalde principes heb welke ik niet overtreed... Maar goed, uiteindelijk werd het nog wel gezellig (niets meer dan dat).

Gisterenmorgend is Sander met mij naar Lier gereden om de reservesleutels op te halen. Mama was erg ongerust geweest, blijkbaar had ik het sms-bericht naar een verkeerd nummer gestuurd. Terug aangekomen in Vosselaar, stond mijn auto gelukkig nog op de parking (want ook die had men kunnen meenemen, het was nog de enige wagen die er stond). Na de middag ben ik de diefstal gaan aangeven bij de politie van Lier. Ik diende de waarde van alle gestolen goederen mee te delen, hoewel ik er toch nooit iets van zal terugzien (dom maar ja).

Vandaag ga ik naar Proximus, normaal gezien kan ik mijn nummer recupereren. Ook ga ik pasfoto's laten nemen, en een nieuw rijbewijs halen (voorlopig mag ik niet rijden, een attest van diefstal is een ongeldig vervangingsmiddel). Ik zal eveneens rondkijken naar de prijs voor een nieuwe GSM (één die me op het lijf geschreven is, hoewel de vorige altijd mijn favoriet zal blijven), en een nieuw draagtasje voor mijn fototoestel (dat is het enige dat ik nog in handen had). Een sleutelhanger die bij me past ga ik ook nog zoeken, én tot slot opnieuw de sleutels laten bijmaken...

Goed, dat zal zowat het hele verhaal zijn! Voorlopig kan ik een oude GSM van Marc gebruiken. Ik heb reeds een mail rondgestuurd naar verschillende vrienden, om hun telefoonnummers terug te vragen. Een diefstal komt natuurlijk altijd ongelegen, maar ik weet al hoe ik dit heb aangetrokken. Ja hoor, het zelfbewustzijn groeit met de dag! Ik blijf gewoon lekker positief en gelukkig verder leven! Wat ben ik trots op mezelf!

Juf Fie is terug!

Je hebt het al kunnen lezen in één van mijn vorige publicaties: vanaf morgen is Juf Fie officieel terug! Jammer genoeg slechts deeltijds, maar ik ben toch erg blij! Eindelijk wat nuttige dagbesteding, eindelijk een beetje geld verdienen! Ik zal drie voormiddagen werken: dinsdag, woensdag en donderdag. Ik sta in voor de ondersteuning van het tweede leerjaar. Concreet betekent dit: drie lesuren taal, drie lesuren wiskunde, één lesuur schrijven. Tijdens mijn lesvrije momenten zal ik me bezighouden met 'zorg' (testen, screenen, gegevens bijhouden,...).

Ik ben lichtjes zenuwachtig, omdat het alweer vier maanden geleden is dat ik nog eens voor een klasje stond. Doch, ik zal het snel weer gewoon zijn, aangezien ik de school, de leerlingen en de collega's reeds ken. Nu nog aanvullende uren vinden, en dan kan mijn (professioneel) geluk niet meer op!

....[geen titel]....

Hallootjes! Het positieve denken is deels terug: hoihoi! En toch...ik mis hem zo! Hem zien, hem niet zien, hem horen, hem niet horen, het maakt allemaal niet uit. Ik ben verliefd, het is simpel terug te brengen tot die drie woorden: ik ben verliefd... Eigenlijk is dit geen nieuws meer, dus zal ik het eens hebben over iets dat ik nog niet verteld heb: de Keltische boomkalender! De wat? Hier komt ie...!

Een tijd geleden had Hilde de keltische boomkalender mee tijdens een dansles. Het is zoiets als een horoscoop. Zelf ben ik niet echt een 'believer', doch voor mij klopt het volledig! Wil je zelf je boomhoroscoop opzoeken? Hier vind je er meer over! Ik zal je de mijne even meegeven, zo kan je me misschien ook wat beter begrijpen.

Ceder - Het Zelfvertrouwen
Zeldzame schoonheid, weet zich aan te passen, houdt van luxe, goede gezondheid,
absoluut niet verlegen, heeft de neiging om neer te kijken op anderen, zelfbewust,
vastberaden, ongduldig, houdt ervan om indruk te maken op anderen,
multi-getalenteerd, vlijtig, bezit een gezond optimisme, wacht op die ene ware
liefde, is in staat om snelle besluiten te maken.

Zo, weet je dat ook weer :-)! Hij beweert dat het voor hem niet correct is, maar ik begin daar stilaan anders over te denken. Over hem wordt onder andere geschreven 'wordt snel verliefd maar de vlam dooft snel uit'. Wel, de ervaring die ik met hem heb, liegt er niet om... Oké, dat volstaat wel voor vandaag. Mijn dagboekje ondergaat de rest wel!