ik mis jullie

Dag liefje, familie, vrienden en collega´s. Vandaag een minder positieve boodschap. Ik mis jullie. Na meer dan twee maanden, begin ik de mensen te missen die me kennen en me begrijpen. Diegenen die weten hoe ik in elkaar zit en wat ik nodig heb… Het is dat hier nog niemand me kent zoals jullie, eigenlijk ken ik nog altijd niet veel mensen, dus…

Ach, dat even om te beginnen. Vandaag voel ik me al iets beter. Deze namiddag ga ik naar de mall gaan, het is weeral geen school…staking deze keer… Afgelopen weekend ging ik met Claus naar El Progreso, en zelfs dat heeft me niet veel deugd gedaan. Ik tracht eruit te halen dat ik toch eens twee weekenddagen niet om 22:00 in mijn bed lag. Voorts deed het me echter niet veel.

What else? Mijn directrice is behoorlijk ziek. Morgen hebben we een korte vergadering op de middag. Volgens collega/stagiaire Iliana, gaat Eva daar de nieuwe collega voor ´s morgens voorstellen. Zelf zou ze een rustperiode inlassen, waarschijnlijk tot het einde van het schooljaar (november). Ik vind dit jammer, want ik heb haar graag (ook al gedraagt ze zich soms zo /*-+-*/**///, hehe). Doch, ze woont maar twee blokken van mij vandaan, dus ik kan haar af en toe wel eens bezoeken.

Eigenlijk heb ik niet meer te vertellen. Ik mis jullie, that´s it. Overmorgen vertrek ik naar Copan, voor vier dagen, met AFS en de hele groep dus. Misschien dat ik me dan zondag wat beter voel! Tja, het hoort bij de ervaring he, niet veel aan te doen. Verder gaan, doorzetten… Tot volgende week, voor wat beter nieuws! Intussen, twee albums zichtbaar op de fotowebsite, en nog wat filmpjes, enjoy!

¡Viajo! [x3]

Jep: ik reis, drie keer in de komende maand! Woehoew *vreugdedansje* FREEDOM! Komend weekend ga ik met Claus naar El Progreso, om carnaval te vieren. Ja, carnaval, we zullen wel zien wat dat hier inhoudt… Volgende week gaan we met AFS naar Copan. Dat is 1 van de toeristisch trekpleisters hier in Honduras. We zullen er Maya-ruïnes bezoeken! En van 17 tot 25 oktober gaan we met een deel van de groep (7 van de 9) naar Costa Rica!

Goed, dat is toekomstmuziek, laat ik jullie eerst maar even vertellen hoe de rest van vorige week verliep. Vrijdagnamiddag ging ik met collega´s Alba en Eva naar het festival ´El maestro canta´. Niet gebleven tot het einde, omdat Eva haar echtgenoot ons vroeger ophaalde. Samen met hen mee naar een markt geweest! Wat een zaligheid! Ik vind de sfeer op markten altijd super, vandaar. Tussen 17:00 en 20:00 zeker 5 berichten naar mis padres gestuurd, omdat ik niet wilde dat ze hen ongerust maakten… Vervelende aan de leefsituatie hier: je weet nooit wat mensen nog van zin zijn en hoelang dat gaat duren…(nee, het vragen brengt ook geen zekerheid)

Zaterdagnamiddag gaan zwemmen, alweer twee kilometer, lekker relaxing! De zus had de hele kamerindeling veranderd zaterdag, en dat maakte me erg ongelukkig. Mijn tafeltje stond namelijk niet meer naast mijn bed, dus kon ik niet meer slapen met mijn foto´s en cadeautjes naast me… Mis padres merkten dat het me droevig maakte, en hebben zondag met haar gepraat. Het tafeltje staat nu opnieuw dichterbij, waar ik het zien kan!

Zondag met Claus naar de Citymall geweest. Gewoon wat rondgehangen, wat gedronken en gesnoept… Fijne namiddag nochtans, gewoon rustig babbelen in onze eigen taal. Gisteren alweer met Claus afgesproken, in het centrum, for business this time :-). We zijn onze reis naar Costa Rica gaan betalen, nadien rechtstreeks naar huis (na half uur te wachten op taxi…).

En zo zijn we alweer bij vandaag aanbeland! Gewone schooldag, de stagiaires zijn terug aan het lesgeven, dus alles verloopt opnieuw rustiger. Voordien observeerden ze, en aangezien twee van de vier leerkrachten in zwangerschapsverlof zijn, zaten er altijd twee klassen samen… Morgen ga ik waarschijnlijk een uurtje ´werkverzuim´ plegen, want ik wil naar de cinema, en het is de laatste dag dat ze ´Angelina´ spelen, enkel om 16:30. Anyway, dat is het zowat! Tot slot nog even vertellen dat ik heb gemerkt dat de momenten dat ik me niet verveel, eens zoveel waard zijn voor mij! Jep, dat is het positieve dat ik uit die verveling haal! Flink, toch? hihi

vrijaf

Lekker lang weekend gehad: 5 dagen in totaal! Vandaag de laatste, en het enige dat ik gepland had was naar het internet gaan en vanavond gaan dansen. Doch, het lot besliste anders. Het internetcafé is gesloten, dus kan ik me jammer genoeg niet met mijn foto´s en filmpjes bezighouden (hier bij Eva werken de USB-poorten niet). Filmpjes, dat lees je goed! Heb zaterdag een YouTube account aangemaakt. Wel slecht nieuws, want de filmpjes die ik geupload heb, ben ik kwijt in originele versie. Geen idee hoe dat is kunnen gebeuren, maar ja, ik ben dan ook een computerleek… Als je op YouTube ´FiekeHn´ intikt, kan je er al enkele bewonderen.

Wat ik zoal gedaan heb sinds vorige week? Woensdag ben ik NIET naar de Mall geweest, want plots besliste mi familia dat we naar het stadium gingen voor de match Honduras – Jamaica! Fun fun fun! We hebben gewonnen met 2-0, meer fun! Vrijdagmorgen ging ik met juf Alba mee naar een defile in Colonia Rivera Hernandez, véél filmpjes gemaakt daar!

Sinds vrijdagnamiddag ben ik me beginnen vervelen, alweer… Dat resulteerde weeral in een zeer passieve staat. Toch de kracht gevonden om zaterdagnamiddag nog eens twee kilometer te gaan zwemmen, om me dan ´s avonds alweer slecht te voelen. Zondag gingen we naar Wonderland, een waterpretpark hier in SPS, voor mijn zus haar verjaardag. Nog steeds passief en negatief, heb me op een stoel gelegd met mijn Humoke. Echter, op het einde van die namiddag ging ik met een collega van mi madre in één van de glijbanen, leek me wel leuk. ¡Nunca, jamás! voy regresar… De eerste seconden waren tof, maar toen werd de buis volledig donker, en de rubberband gleed erg snel. Plots smakte ik tegen de rand met mijn volledige gewicht, en toen wilde ik alleen nog maar dat het weer licht werd… Resultaat: dike buil op hoofd, twee wonden op arm, blauwe plekken en veel pijn (nog altijd)… En dat is dan gemaakt voor kinderen zoiets!

Maandag ging ik met Ileana (stagiare op mijn schooltje) en haar zus Fanny naar het grote defile in het centrum. Echt wel de moeite! Maakte 130 foto´s! En dan heeft het fototoestel nog wel twee uur lang niet gefunctioneerd…anders had ik er nog veel meer gehad (net op het punt dat het ´erfgoed´deel passeerde, de mayas en zo, dorie toch)! Echt een leuke dag gehad toen! Gisteren had ik migraine, omwille van verveling, blablabla, same old thing… Na de middag met de zus gaan shoppen voor haar verjaardag, en nadien had ik afgesproken met Walter. Nog steeds toffe gast, hij vindt het geroddel ook maar niets. We zijn een koffietje gaan drinken en daarna naar Applebees geweest.

Zo, dat is het voor nu! Veel nieuws, toch? En wacht maar, want er staan me verschillende reisjes te wachten, dus er volgt meer! Wat ik voorts ga doen vandaag, weet ik nog niet, aangezien mijn originele plan dus alweer gewijzigd is… Tot binnen een week voor meer nieuws! Vele dikke kuzzels!

cultuurbotsing

Yep, de eerste grote cultuurbotsing meegemaakt… Er waren er al vele gepasseerd, doch niet noemenswaardig. Degene die me gisteren overkwam, spookt nog wat rond in mijn hoofd. Laat ik beginnen met te vertellen over mijn weekend aan zee! Vrijdagmiddag vertrokken we, met het slechte weer (regen!). Aangekomen in Playesa, ´s avonds rustig buiten gezeten en gezwommen (toch zo fijn in de regen, herinner me een feestje bij Wes…).

Zaterdag vele uren in de zon gelegen (hehe), met mijn Humoke! Na de middag naar het strand geweest met Rosy en Samuel, twee collega´s van mi madre. Weeral prachtige foto´s gemaakt, van het vervuilde strand (die vervuiling hier is echt erg). In de late namiddag met diezelfde twee collega´s naar Tela geweest, om wat cocktails te drinken. Eveneens Fanny en Kare gezien ginds.

´s Avonds speelde Honduras tegen Canada. Eerste helft: goal voor Canada (ai). Tweede helft: twee goals voor Honduras (woehoe)! Ik was de enige in het gezelschap die de goals zag, de anderen waren binnen om eten te halen… Jaja, Fie, de Hondurees. Uiteraard wil ik geen seconde missen van zo´n match!

Omstreeks middernacht begon het te regenen, en besliste iedereen te gaan slapen. Doch, zaterdagnacht…Walter (eveneens college van mi madre) en ik bleven naast het zwembad praten…tot de zon weer opkwam… Fijne tijd gehad, ik durf zelfs te stellen de beste nacht sinds ik hier ben! Heb in zes weken niet zoveel gelachen als die nacht! En die kerel, hij gedroeg zich goed, zoals het hoort (uitzonderlijk hier). De hele nacht waren we alleen naast (en soms in) het zwembad, zonder dat hij ook maar enige toenadering zocht, en zo wil ik het natuurlijk! Toen de zon opkwam, beslisten we naar het strand te gaan. Na een hele nacht alleen geweest te zijn, dacht ik hem wel te kunnen vertrouwen. Ook daar nog voort gepraat, gezwommen (of zoiets, de zee was nogal wild), gerust. Alles in het Spaans trouwens, want hij kan geen woord Engels…

Wanneer ik rond 7:30 in ons huisje binnenstapte, vertelde ik mi madre onmiddellijk hoe ik de nacht had doorgebracht. Ik vreesde namelijk dat ze andere dingen zouden denken, en dat ze me niet meer zouden vertrouwen. Alles in orde, tot gisterenavond. Mi madre vroeg me even buiten te gaan voor een gesprekje. Er wordt geroddeld op haar werk, en men luistert niet naar haar weerwoord. Ze wordt aangesproken op mijn persoon…het kan toch niet dat ik een hele nacht alleen was met Walter? Ik legde haar uit dat dat de reden was dat ik het haar ook direct had verteld, om dit soort situaties te voorkomen.

Jullie kunnen zich waarschijnlijk wel indenken dat ik nu met een negatief gevoel zit… Ik voel me boos, verdrietig, en zoveel meer… Erg bekrompen vind ik die collega´s! Ze kennen mi madre al bijna 10 jaar, en ze laten haar nog niet uitpraten! Hoe onrespectvol! Soite, mijn dagboek en Claus hebben de rest van mijn woede al geïncasseerd ;-). Momenteel denk ik dan ook niet meer op reis te gaan met mi familia. We zien wel, maar dit soort situaties vind ik maar niets! Terwijl ik nog zo´n aangename tijd had tijdens het weekend…zucht…

Anyway, eerste grote cultuurbotsing dus. Niet tof, maar ik zal het wel overleven zeker. Ik ga er niet te veel van wakker liggen. Binnenkort hebben ze iets nieuw om over te roddelen, en dan waait dat wel weer voorbij… Nu ga ik naar de Mall zie, want heb de namiddag vrij (Día del Niño, fiesta geweest voor de middag). Vanavond Honduras-Jamaica, hier in SPS. Zou graag gaan zien, doch weet niet hoe thuis te geraken, dus dat wordt waarschijnlijk niets… Tot binnen een week lieve mensjes!

septiembre

Terwijl mijn lieve collega`s in my homecountry maandag aan hun eerste werkdag begonnen na twee maanden vakantie, begon hier de feestmaand. 1 september was Día de la Bandera Nacional, en op 15 september is het Día de la Independencia. Voorheen hoorde ik al dagelijks muziek in de buurt, doch momenteel is het bijna de hele dag aan de gang. In de scholen wordt er fel geoefend om een mooie act te brengen die 15de.

Even wat meer over die feestelijkheden. Het volkslied, dat kent iedereen hier. Op het einde van de lagere school dient elk kind dit te kunnen zingen, of het mag niet overgaan naar het middelbaar! Veertien strofes, het is de moeite hoor! Ik wil het trouwens ook leren, dan ken ik tenminste 1 volkslied! Ik sta er tegenwoordig meer en meer bij stil dat ik de rest van mijn leven twee levens heb…behoorlijk gek, dat idee. En nog gekker is dat niemand het begrijpt, en dat niemand uit het ene leven weet hoe het andere leven eruit ziet. Best ook wel fascinerend…

Dat ter inleiding, nu nog wat nieuws over mijn leven :-). Maandag ben ik voor het eerst gaan dansen. ¿Qual ritmo? Total workout is mijn antwoord! Er zit wat salsa en merengue in, maar bij momenten lijkt het op aerobic of taebo. Ik ben blij dat ik een hobby vond, dat is zeker! Vanaf nu ga ik elke maandag en woensdag dansen, hoewel ik betaal om vier keer te gaan. Dat wordt echter duur, omdat ik nogal ver van de dansstudio woon, dus het vervoer is duur (voor hier toch, en nogmaals, ik ben het nu gewoon om goedkoop te leven) en dan ben ik alle avonden weg van huis, dat zouden mis padres waarschijnlijk ook niet appreciëren… Donderdags tracht ik in mijn kamer een privédanssessie te houden, uiteraard met bijhorende donderdagdansmuziek! En op zaterdag ga ik zwemmen!

Komend weekend ga ik alweer naar la playa, cerca de Tela. Deze keer met mi familia, en ze hebben me al gewaarschuwd dat het saai wordt… We zullen verblijven in een afgelegen huisje, met zwembad. Meer heb ik dan ook niet nodig: zon en water! Dat ik hier slechts 1 keer per maand uitga, dat ben ik al wel gewoon. Bovendien heb ik dankzij mijn ventje en mamsie sinds maandag 5 Humos ter beschikking, dus ik weet wat doen! Zo, dat was het weer voor deze sessie! ¡Hasta la proxima voor meer nieuws!