Bijna 2 uur 's nachts.
Hier gaan we weer.
Zoveel in mijn hoofd.
Alles door elkaar.
Zoals dat mijn laptop kapot is.
't Is te zeggen, de batterij.
De tweede batterij al.
Cheapoh die ik ben.
De laptop is nu een goeie acht jaar.
Ik kan er geen afscheid van nemen.
Hmmm....herkenbaar? Loslaten, niet mijn sterkste kant.
Ok, zoals voorspeld.
Geen structuur. Niet zo Fie. Maar toch ook wel.
Drie weken gestopt met roken. Intussen wel al / nog vijf sigaretten gerookt. Niet goed hé. De eerste week is het echt gelukt zonder. De eerste dertien dagen of zo zelfs. Ik weet niet juist hoe lang. Maar er zijn nog steeds die momenten dat ik weg wil. En dan grijp ik toch weer naar die sigaret. In plaats van de e-cig. Kan ook, om daar mee buiten te gaan staan. Maar toch ook niet.
Goed. Playlist staat aan, valt regelmatig stil. Want internet valt regelmatig weg. Of ook niet. Niet helemaal duidelijk. Volgens Chris is het toestelletje aan het eind van z'n leven. Ik weet het niet. Dingen gaan te snel stuk. En soms ook niet snel genoeg. Haha. A la minute bedacht. Neen, serieus. Tijd om toch even echt te schrijven. Niet van de hak op de tak. Echt. Schrijven.
De dag dat je hem krijgt buiten gewerkt, kom ik terug. Dat zei ik. En toen was die dag daar. Dat telefoontje. Niet dat zij hem had buiten gewerkt. Wel dat het zover was. Intussen heb ik het van me af gezet en denk ik niet dat het is wat ik nodig heb. MAAR, ze belde me. Ze sprak me niet tegen. Niet toen, niet nu. Ze aanvaardde toen mijn uitspraak en hield zich eraan me te bellen.
Vandaag ligt dat anders. Zelfs als ik probeer, kan hij hier niet in mee gaan. Neen, ik weet niet wat ik verwacht. En dat vindt hij goed. Hij wil geen verwachtingen. Maar goed, toch heb ik één verwachting, als ik al de rest loslaat. De verwachting dat je met een fles champagne thuis komt de dag dat .... nope. Zelfs daar kan hij niet in mee gaan. Nee. Dan weer zuchten. Dan weer ..... ......
Ik weet het ook niet.
Fijn dat zij zich er aan hield. Zonder meer. Geeft me goesting om met een fles bubbels naar haar toe te rijden en een echt dronken avond te hebben. Hoe lang is dat geleden? Een zorgeloze avond. Echt zorgeloos. Zorgenloos.
Ik heb geen idee. Heel lang precies. Misschien langer dan de laatste keer dat ik een moelleux at. Ik herinner me die keer nog. Hoewel ik me die liever niet zou herinneren. Want die herinnering is nu pijnlijk.
Ik probeer het telkens onder woorden te brengen, uit te leggen. En telkens komt hij met zwart, wit, grijs. Telkens wil hij me dwingen in andere gedachten.
Dat gaat niet.
Het enige dat dan gebeurt is dat ik hem ook wil dwingen in andere gedachten.
Wat een vies iets.
Dat zie ik ook wel.
Waar gaat dit naartoe?
Naar Fie die weer tot veel te lang in de nacht tv kijkt. Jups.
Trouwens, goed nieuws voor de Friends-fans! En voor de mensen die Friends dringend horen te omarmen. Uhu. Friends staat nog steeds op Netflix hier! Jawel! Blijkbaar is het nog niet duidelijk wanneer het er niet meer op zal staan, ondanks de boodschap dat het er op 30 september af zou gaan. Dus: gaan! Ik ben helemaal klaar om nog eens te kijken! Jawel!
Dus: ga jij ook kijken? Want ik wil mijn Trival Pursuit van Friends heel graag nog eens spelen. Doe je mee?
