fie la linda loca zucht

Dat is wat me momenteel bezighoudt: zuchten. Zucht.... Eigenlijk wil ik niets schrijven, omdat ik het niet wil delen. Doch, het moet van me af, het vreet aan me. Nog zes weken, wat zal het snel voorbij zijn. En ondertussen vind ik niet de kracht om die zes weken nog door te komen. Nog eventjes werken, nog een beetje inspanning. Ik weet nochtans dat ik in september terug start (dat wisten jullie nog niet hé!), maar zelfs dat motiveert me weinig.

Alweer zo'n putje, zoals het altijd al is geweest in mijn leven. De binding, steeds weer hetzelfde, weinig nieuws, het patroon, de angst, de verloren liefde, de onrust, het verdriet, het geluk, ... en dan die zucht. Omdat ik er nog steeds niet aan uit kan, ik begrijp 'het' niet. Zoveel moois, en toch komt 'het' niet. Het....zucht...

Me hacen falta, quiero llorar, pero nadie lo va entender pq aún yo misma no lo entiendo. No lo puedo explicar, no lo pude y no lo podré. Difícil es la vida, mi vida. Quién me ayuda(ra)? Tantas cosas en mi mente, hasta que me duele la cabeza. Seguiré viviendo, creciendo tal vez, creyendo que algún día será mejor... quizás

Mijn excuses, de hersenspinsels dringen zich vaak op in het Spaans. Gedaan met schrijven alweer, want zoals ik al zei, eigenlijk heb ik niet veel zin om te delen. Toch ietske van me af, maar het is bijna verwaarloosbaar. Misschien breng ik binnenkort wel nieuws waarmee jullie iets zijn, nieuws dat nieuw is! Quizás, tal vez ... !

a mudar ~ a trabajar

We zijn intussen al een tijdje verhuisd, hoewel we nog altijd niet "op onze plaats" zitten, dat zal ook nog wel even duren vrees ik. Ook heb ik goed nieuws gekregen op het werk: ik krijg volgend jaar opnieuw een voltijdse lessenrooster :-). Echt een pak van mijn hart, en een beloning voor al het zware werk.

Uiteraard stopt dat werk nu niet, het blijft hetzelfde. Daarbij komt ook nog het huishouden, en die combinatie lukt nog niet altijd even goed. Er zijn dagen dat ik geen moment ontspan, en dat heeft zo zijn gevolgen. Dansen doe ik niet meer, noch bij Hilde, noch salsa. Ik vind er de tijd niet voor.

Wat ik tegenwoordig wel (te) vaak doe, is me inzetten voor AFS. Midoriëntatieweekend met de buitenlandse vrijwilligers, promo op de Wereldmarkt in Herent, promo op Mano Mundo... Van dat laatste ben ik net terug, het was heel fijn! Jammer dat ik al doorging eigenlijk, ik voelde er weer die binding.

Die binding die ik erg mis, die binding die ik ook in andere omstandigheden nodig heb. Doch, het lukt niet, ik lijk het niet te kunnen, niet te willen, het mezelf niet toe te staan. En dan weer dat 'slechte' gevoel (defineer slecht, ook dat kan ik niet, nog steeds niet, ik vrees dat ik het niet meer leer). Dus, blog ik, typ ik, ook al verstaat niemand het. Het valt voor een miniscuul deeltje van me af op deze manier. Ik blog