migraine

De laatste week heb ik nogal veel last van migraine... Waarschijnlijk heeft dit te maken met het loslaten, en de stress om niet alles op tijd gedaan te krijgen... Die muziek...zucht...dat is zoveel werk! Doch, als ik hem niet bij heb, ga ik me verloren voelen. En dat Spaans studeren, dat heb ik opgegeven. Ik zal het ginds wel leren. Een degelijke basis had me goed kunnen helpen, maar ja...het zal zo ook wel goed komen!

Ach, bloggen...het gaat me niet af vandaag... Mijn hoofd zit te vol, pure chaos is het...al die zaken die ik nog gedaan wil hebben voor mijn vertrek... Noodzakelijke dingen, maar ook dingen die me in Honduras een mooiere tijd gaan doen beleven, een gemakkelijkere tijd... Alleszins, nu eerst Turkije! Na het oriëntatieweekend zijn we weg! Dus, jullie zullen het even zonder nieuws moeten stellen, en dat zal waarschijnlijk niet de laatste keer zijn! Tot dan!

Afscheid nemen is begonnen...

Ik ben er al ongeveer zes weken mee bezig...stilletjes loslaten...maar nu begint het écht te worden...het besef groeit... Of het me verdrietig maakt? Ach nee, ik heb ervoor gekozen mijn droom te verwezenlijken, en ik geloof er nog steeds in! Het voelt gewoon irreëel, dat ik jullie allemaal een jaar niet zal zien, voelen, spreken,... Uiteraard is dat overdreven... Met al die moderne communicatiemiddelen tegenwoordig, zullen we elkaar wel wat kunnen volgen, maar toch...

Vorige week donderdag was de laatste dansles. Een jaar niet dansen! Toch niet 'stromend', hehe. Hilde had voor mij een verrassing voorbereid. Na de les was er een picknick in de zaal, met wat wijn en knabbeltjes. Ze had op een A4 blad een fotocollage gemaakt (met foto's van tijdens de les), en er een tekstje opgezet over weggaan... De anderen tekenden de kaart (dubbel geplooid blad) en schreven er naar wens nog iets bij. Van het Lint-team kreeg ik eveneens een kaartje, met de mooie zin "Geef alles wat je hebt, neem alles wat je wordt gegeven".

Zaterdag bezocht ik mijn oude school (KdG), en daar liep ik Vicky (stagebegeleidster eerste keer laatste jaar) tegen het lijf. Ook van haar nam ik afscheid. Gisteren werkte ik voor de laatste keer in de Louis. Titi had voor een kaartje gezorgd, en een deel van de collega's had er een centje ingestoken. En morgen...morgen ga ik met Lilytje lunchen, in de Louis, hihi. Mogelijk wordt dat ook onze laatste 'date'.

Nog Honduras-nieuws...ik mail dagelijks met mi familia, vooral met mi padre. Naar mi madre heb ik één keer gemaild, met als bijlage een foto van mezelf en Vincent. Zij stuurde een foto terug. Het ziet er een fijn madammeke uit. Niet echt groot...maar in mijn clichébeeld zijn latino/-a's dan ook kleiner dan ons. In ieder geval, ze geven me daar alvast een welkom gevoel!

Veel nieuws uit Honduras!

Maandag ontving ik post van AFS. Al wat ik nog niet wist, weet ik nu wel. Ik weet met welke luchtvaartmaatschappijen ik naar Honduras vlieg, via welke luchthavens, wanneer ik exact vertrek, en bij wie ik zal wonen! Grootste shock: ik vertrek een dag vroeger! Ik blijk al op 17 juli te vertrekken, in plaats van 18 juli. De vlucht gaat eerst naar Washington, dan naar Miami en tenslotte naar Tegucigalpa.

Mijn gastfamilie woont in San Pedro Sula (adres: Colonia Felipe Zelaya, Bloque #26 casa #25). Vader Alexander is 40, moeder Julia 41. Kinderen Jennifer en Kevin zijn respectievelijk 14 (in september) en 10 (in december) jaar. Met Jennifer zal ik een kamer delen. In het huis woont ook grootmoeder Concepcion van 82, nicht Vanessa van 35 en neefje Kevin, eveneens 10 jaar, verblijft dagelijks bij het gezin tot 18:00.

Er geldt een uitgaansverbod na 17:00, in het weekend na 20:00. Erg vroeg vind ik dat, aagezien ik al op school ben tot 16:00. Hopelijk wordt dat na een tijdje allemaal niet zo strikt meer opgevolgd, want ik zou graag gaan sporten 's avonds... Blijkbaar kijken ze wel uit naar mijn komst, want gisteren belde de papa al om te vragen of ik zijn e-mail had ontvangen. Hij ging er misschien vanuit dat ik voortdurend aan de computer zit, maar zo werkt het niet in mijn drukke leven...

Nog veel meer dat ik kan vertellen, ook over wat ik denk en voel, hoe groot de angst wordt...maar ik heb er toch geen tijd voor, hehe. Nog wat huishoudelijke taken te volbrengen nu, en deze namiddag naar school. Vanavond de laatste dansles! Dat gaat raar doen...traantjes...? We zien wel! Tot binnenkort voor meer nieuws!

Abrazo y beso!

Fieke

werken : aanwezig zijn

Soms heb ik het gevoel dat ik nuttigere dingen zou kunnen doen dan te werken. Op dit moment is dat zo. Ik zit te bloggen, terwijl ik verondersteld word te werken. Ach ja, werken... Het is vervelend als je slechts enkele uren GOK/zorg geeft op een school. Ik ken de school niet goed genoeg om werk te kunnen zien. Ik heb vandaag al een hele tijd gebedeld om werk, verbeterwerk. Maar ook dat raakt op... Dus nu verveel ik me, zo hard dat ik blog tijdens mijn werkuren... (ik voel me schuldig, maar ik zie geen andere mogelijkheid, ik ben aanwezig...)

Ook in de Louis gebeurt dit regelmatig. Gisteren bijvoorbeeld, toen stonden we met zeven personen te werken, hoewel we het met vier hadden aangekund. En daar ben je dan...geld aan het verdienen...doch geld is niet alles! Tijd is momenteel véél belangrijker voor mij. Ik heb nog zoveel in orde te brengen voor ik vertrek...zucht! Ach, ik stop maar weer, het schuldgevoel wint ... tot de volgende keer!

Het einde in zicht...

Nog één week! Nog één week werken in de Louis! Ik ben toch blij, ook al doe ik dat werk graag. Ik ben het beu...ik wil rust! Ik wil tijd om mijn avontuur voor te bereiden (Spaans studeren, formulieren in orde maken, muziekcollectie op pc zetten,...)! Ondertussen is het nog maar vijf weken! Vijf weken!

Ik heb vorige week een e-mail ontvangen van een meisje die een jaar in Honduras gewoond heeft. Haar gastmoeder is de directrice van het schooltje waar ik zal werken. Haar project ging eveneens door in die school. Het is fijn om een bericht te ontvangen van iemand die het allemaal al meemaakte. Enerzijds wil ik haar honderden vragen stellen, anderzijds wil ik alles zelf ontdekken.

Ander AFS-nieuws: ik kreeg de officiële uitnodiging voor het oriëntatieweekend. In totaal zijn we met 21 deelnemers. Ik vertrek samen met iemand van Schaarbeek naar Honduras. Panama en Paraguay zijn de populairste bestemmingen, met respectievelijk vijf en vier deelnemers. Voorts geen AFS-nieuws meer... Ik wacht vol ongeduld op het bericht ivm de vliegtuigmaatschappij die me veilig tot ginder zal brengen. Ik wil zo snel mogelijk een aanvraag doen om meer bagage mee te mogen nemen, want die 20kg gaat niet genoeg zijn... Zo, hiermee eindig ik weer, want het is bijna tijd om naar school te vertrekken. Toedels!

Wij gaan op reis!

Twee weken geleden hakten Vincent en ik de knoop door: we willen nog even tijd met ons tweetjes voor ik wegga voor een jaar. We gingen naar het reisbureau en boekten een 9-daagse ultra-all-inclusive-vakantie naar Turkije! De tijd in België begint erg te korten. Laat ik eens vertellen hoe het er in grote lijnen nog uitziet. Binnen minder dan zes weken vertrek ik! Op 22 juni werk ik voor de laatste keer in de Louis, daarna is het nog een weekje school en is ook dat achter de rug. Mijn ouders komen terug uit vakantie de 27ste juni, ik ga op oriëntatieweekend naar Overpelt het weekend van 28 en 29 juni. De maandag die daarop volgt, 30 juni, vertrekken we naar Turkije, tot 8 juli. En dan...dan is het nog maar 10 dagen vooraleer ik naar Honduras ga!

Erg vervelend dat het nog zo'n drukke tijd is. Ik mis het contact met mijn vrienden en familie, doch ik heb amper tijd om daar iets aan te veranderen... Ik probeer wel hoor, dus als je met me wil afspreken, doe je best meerdere pogingen om me te strikken, en dan vind ik wel eens een momentje voor jou/jullie! Goed, korte update, omdat het al zolang geleden was dat ik nog eens een bericht postte. Tot binnenkort voor meer nieuws!