het delen van geheimen

Maandag besloot ik dat ik deze week Koert (baas Louis) ging inlichten over mijn jaar in Honduras. Al mijn moed bijeengeraapt... Dinsdag vroeg ik of hij tijd had voor mij. Hij reageerde met "kan het nu niet?", maar dat wilde ik niet, aangezien Steffie (een collega) erbij stond. Ik ging boven roken, en toen ik terugkeerde vertelde ik Steffie waarover het ging. Ik zei haar dat ik niet wilde dat Koert, als zaakvoerder, dit als laatste zou te weten komen.

"Ah, maar wij weten dat al allemaal. Je weet toch zo dat mensen zoiets niet verzwijgen als je het hen verteld." *shock* Oké, er waren er twee die het wisten: Jerdy (o.w.v. onze kortstondige relatie), en Lore (ik vertrouw haar, zij weet wel meer dingen over mij die de andere collega's niet weten). Ja, Babs had zondagavond verkondigd dat ik weg ging voor een jaar! Babs dus...het kan niet anders dan dat zij het van Jerdy weet.

Mooie principes: beloven, zwijgen... Even twijfelde ik om hem ermee te confronteren, maar dat zou toch niets veranderen aan de situatie. Loslaten, leven en laten leven, nah ;-). Nu, goed, gisteren begroette Koert me met: "Je gaat naar Honduras zeker?" Hij wilde weten of ik nog voor hem bleef werken en wanneer ik vertrek. Nu ik weet dat het verwezenlijken van mijn droom geen gevolgen heeft voor mijn tijdelijke horecajob, ben ik alleszins opgelucht!

Voorts heb ik het SUPERDRUK! Zaterdag ben ik een dagje vrij, en dan ga ik naar Elzy. Ik weet dat ik een druk leven leid, en dat maakt mijn relatie met Vincent er niet gemakkelijk op. Deze week heb ik hem amper gezien... Mijn agenda zit propvol! Zelfs tijd om te slapen heb ik tekort (toegegeven, daar zit mijn drang naar ontspanning op nachtelijke uren voor iets tussen)... Maar nogmaals, ik weet waarvoor ik het doe! April is de beste maand om geld te verdienen voor ik vertrek (omdat ik nog tot half mei mijn contract voor 10/36 behoud), dus laat ik daar maar aan denken! En verder zoveel mogelijk verstand op nul!