Estoy en Belice!

Hallo allemaal! Momenteel ben ik nog in Belize, en vanavond zal ik in Panama zijn, hihi. Ik heb veel te vertellen van mijn drie dagen hier, ik heb het hier echt superfijn gehad! Belize is mooi, erg verschillend van de andere landen die ik hier al bezocht. De officiele landstaal is Engels, en dat is wel even raar. Gelukkig spreekt/begrijpt bijna iedereen ook Spaans, want dat Engels klinkt maar ‘feo’ momenteel :-). Opvallend is dat het hier vol Chinezen zit, of alleszins vol Chinese handelszaken en restaurants! ‘Little China’, in tegenstelling tot Honduras dat ‘little America’ is. Fastfoodketens vind je hier niet!

Over de heenreis: we staken de grens over in boot. Dat was nieuw! Ik deed het al per vliegtuig, bus, te voet, auto,… doch nooit via de zee. En, ik vond het onaangenaam. Na vijf minuten voelde ik al dat ik ziek zou worden, dus verhuisde ik naar achteren (vooraan botste de boot de hele tijd tegen de golven aan) en luisterde ik naar de ‘donderdagdansmuziek’ om mijn gedachten te verzetten. Met de ogen gesloten, en rustig ademend, overleefde ik de drie uren zonder ziek te zijn. Ongeveer een uur vaarden we op kalme zee, en dan konden we prachtige (onbewoonde) eilanden bewonderen. Dat was wel tof!

Dinsdag gingen we per bus naar Corozal. Van daaruit wandelden we naar Santa Rita, waar een maya-ruine is (slechts 1, temidden van een woonwijk). Daarna praatten we met een taxichauffeur, om ons naar Cerros te voeren, een maya-site. We betaalden 12,50 USD per persoon, voor de 1-uur durende heenrit, een bezoek van een uur, en de terugrit. En de weg was superrustig, met een ‘ferry-overzet’ (wacht maar op de foto’s, ik durf wedden dat niet veel mensen dit soort ferry al eens zagen!) en een gezellige babbel met de taxista. Echt fijn jom! De auto was 22 jaar oud, zoals de meeste taxi’s hier. Het geeft meteen een andere sfeer aan de hele reis!

Woensdag verkenden we Belize-City, aangezien we hier op hotel zijn. Weinig te zien eigenlijk… Na de middag gingen we per bus naar de Zoo. We hadden gelezen dat het de mooiste dierentuin is onder Noord-Amerika, en dat de dieren er voldoende vrijheid hebben. Het was zeker interessant, vooral de slang rond mijn nek, EN de jaguar boven mijn hoofd! Jups, we betaalden 10 USD per persoon om met vijf in een kooi te kruipen. Vanuit die kooi mochten we Junior, de jaguar, aaien en voederen. Once in a lifetime, alweer! En er komt meer…op donderdag!

Gisteren wilden we eigenlijk Caracol bezoeken. Het is de grootste Maya-site in Belice, met het hoogste gebouw in Belice. Echter, we verblijven te ver, het is zo goed als onmogelijk om dit te doen als een dagtrip. Dus, beslisten we een boottaxi te nemen naar San Pedro, een toeristisch eiland anderhalf uur van Belize-City. Daar gingen we op zoek naar een trip, en bleek dat de enige optie een snorkeltour was (40 USD per persoon, privetour). Nu, Teresa had dat al gedaan, maar Sandra en ik wilden dat eigenlijk nooit doen. Echter, aangezien er weinig andere mogelijkheden waren, besloot ik op zijn minst mee te gaan. Dat betekent nog altijd niet dat ik ook effectief hoef te snorkelen he!

Toen we bij de snorkelplaats aankwamen, zwommen de haaien rond onze boot. Ja hoor, nurse sharks zijn het, en het is populair hier om er bij te zwemmen! Eerst ging ik zonder snorkelgerief de zee in, maar achteraf zette ik de stap toch. En ik ontdekte een nieuwe wereld! Hoe knap om te zien, dat onderwaterleven! Duizenden vissen, enkele mooie schildpadden, haaien, en nog vele andere dieren die ik niet ken ;-). En dan ook nog koraal natuurlijk. Een superervaring! En een kans dat ik dat volgende week, in Panama, opnieuw zal doen, hehe! Alleen jammer dat ik geen foto’s kon nemen. Misschien ga ik wel op zoek naar speciaal materiaal, of koop ik een onderwatercamera (kost 35 USD, 27 analoge foto’s). I know, Fie en haar foto’s…onafscheidelijk… Ik weet ook wel dat herinneringen veel waard zijn, maar met die beelden houd ik mijn herinneringen levend.

Zoals jullie merken, een leuke tijd hier in Belize! Wel moe natuurlijk, zoals altijd wanneer ik hier reis. Ik sta namelijk altijd vroeg op, want verplaatsingen met het openbaar vervoer vragen natuurlijk meer tijd. Maar het is zoveel leuker, om met de mensen een praatje te kunnen maken, om het land beter te leren kennen! Op de foto’s is het nog een tijdje wachten natuurlijk, dat regel ik wanneer ik terug ben in Honduras. Morgen begint ons Panama-avontuur, spannend! Hopelijk is het er zonnig en warm! Hier regent het vandaag… Zo, hierbij laat ik het dus! Tot volgende week! Liefdevolle kuzzels van jullie Fietje