¡Estoy en Panama!

Hoi hoi hoi! Alweer een bericht dat ik op een zekere plaats ben, maar vanavond zal ik terug in mijn tweede patria zijn. Panama dus...wat een hoop! Ik heb echt veel gedaan/gezien/ervaren deze week! Ik zal het enigszins kort proberen samen te vatten, want het is gewoon TE veel om allemaal in detail te vertellen. Het eerste dat we hier deden, na een dagje Panama City, was een trip naar Bocas del Toro. Daarvoor namen we de nachtbus. Die doet er normaal gezien 10 uur over, doch onze rit duurde twee uur langer. Waarom? Wel, onderweg hadden we mala suerte: omstreeks 1:00 werd de bus gecontroleerd op drugs. Tot 3:00 hebben we samen met alle andere passagiers naast de bus gestaan, wachtend tot alles gecheckt was. De brigade had succes: ze vonden een rugzak met marihuana. De eigenaar bleef achter, samen met zijn vrouw en zoontje.

Bocas del Toro was fijn, doch erg toeristisch. Die ene nacht was voldoende! We hadden ook pech met het weer die eerste dagen… We maakten er een snorkeltrip (alweer!), en ik zag voor het eerst dolfijnen in het wild (nee, we zwommen er niet bij, ze zijn te ´verlegen´). Ook at ik, na meer dan een half jaar, gerookte zalm! Zalig! Na opnieuw een nacht in bus, sliepen we terug een nacht in Panama City. Die dag bezochten we het kanaal, de Miraflores Locks in het bijzonder. Echt ongelooflijk! Boten worden er 26 meter omhoog en omlaag gelaten!

Daarna gingen we naar Ukuptupu, een eilandje in de archipel van San Blas. Daarvoor namen we een vliegtuigje, dat er een half uur over doet. Het was echt tof! Er konden slechts 20 passagiers mee, en we konden de hele tijd meekijken in de cockpit, want de deur bleef open. Aangekomen op Gardi, dienden we nog een uur in lancha (bootje) af te leggen. Normaal komen de vliegtuigen aan op El Porvenir, en van daaruit is het maar 10 minuten. Echter, op dat eiland zijn werken aan de gang, dus daarom dienen de vliegtuigjes nu via dat andere eiland te gaan. Nu, die boottocht was alweer erg hobbelig, én nat! We zagen nogmaals dolfijnen!

Ukuptupu was duur, en héél basic! We betaalden voor de ervaring. Een superervaring, dat zeker, once in a lifetime, alweer :-). The islands are magazine-stuff! Nooit gezien, alleen in de boekskes! Witte stranden, groene palmbladeren, lichtblauwe glinsterende zee. Er zijn bijna 400 eilanden in die archipel, verschillende onbewoond. De bevolking zijn de Kuna Yala. We leerden iets over hun cultuur, maar weinig. Ginds was het vooral rustig. Zon, zee, strand, verse vis, dolfijnen, snorkelen, hangmatten (dat is een leuk werkwoord, hihi). De tweede nacht sliep ik niet, want ik was bang voor de boottocht naar de luchthaven, in het donker (5:00 ´s morgens). Aangezien de golven soms behoorlijk hoog waren… Doch, de tocht verliep goed, ik genoot van de miljoenen sterren, en de lichtgevende visjes die we zagen. De terugvlucht in het kleine vliegtuig was opnieuw tof, we zagen Panama City vanuit de lucht. Geloof me, die skyline is prachtig (het doet me wat denken aan New York of Miami of zo, er staan hier een heleboel wolkenkrabbers)!

Gisteren hier in Panama deden we het rustig aan, want ik ben MOE. Ik heb deze week in totaal VIER nachten niet geslapen (twee busritten, lawaai in de hospedaje, stress voor boottrip), en de andere sliep ik mas o menos. We bezochten de drie artificiële eilanden hier (restanten van de uitgraving van het kanaal), en daar gingen we ook naar een park. We zagen er wat dieren (vogels, vissen, schildpadden), waaronder luiaards! In de vrije natuur, erg moeilijk te spotten blijkbaar! En ook een hele vieze spin, met in haar web het mannetje, dat mini-mini was (de woorden ontbreken blijkbaar), want het vrouwtje eet hem wel degelijk op! Dat is geen vertelseltje, het is ons gisteren uitgelegd! ´s Avonds ontmoetten we interessante mensen in de hospedaje, en gingen we iets drinken (jippie). Ik bleef nog praten met een kerel die geserveerd heeft in Afghanistan en Irak, tot 4:00 vanmorgen. Dus sliep ik weer maar een viertal uren… Anyway, tijd om af te ronden, want ik kan het internet hier maar een uur gebruiken, en dat uur is blijkbaar bijna om. Nog even geduld, en jullie kunnen de bijna 1000 foto´s bewonderen die ik de voorbije twee weken maakte! Ja, ik weet het, demasiado…maar het is toch zo plezant al die herinneringen ook in beeld te hebben! Tot de volgende!