Mijn wereld is zo groot of klein als je zelf wil. Ik heb alvast twee werelden die ik graag combineer. Ik ben Belga con alma Catracha!
donderdag 30 september 2010
salsita
Salsita! Of salsa, dat zullen jullie misschien beter verstaan ;-). Eindelijk ben ik weer begonnen met het dansen. Vorige week ging ik voor het eerst, en ik heb er zooooooo van genoten! Het is laat, dat wel, en de energie die vrij komt...immens! Met het gevolg dat ik vorige week woensdagavond na middernacht in bedje lag, doch het had me goed gedaan! Ik volg nu de 'bachelor'reeks, dat is de (voor)laatste, er zijn er twee met die naam. Op het einde van de les dansen we één liedje in rueda, thuiskomen voor mij! EINDELIJK! Dat had ik zo gemist, het was tenslotte al ongeveer anderhalf jaar geleden dat ik nog op die manier salsa danste. Happy dus hé, dat mag duidelijk zijn!
Nu is het wel zo dat mijn nieuwe migrainedag op woensdag valt. Ik hoor jullie al denken: "een migrainedag?". Ja, ik schijn zo met periodes een vaste dag in de week te hebben dat ik een zware opstoot van migraine ervaar. Om die reden ging ik gisteren toch al maar niet dansen. Vorige week had ik eveneens migraine, en het was opgelost na de les. Maar toen was ik al in Lier (frietjes bij de bomma), gisteren diende ik de rit nog te maken, en dat zag ik niet zitten. Dus zal ik trachten vandaag in Bonheiden te gaan dansen. Dat is ook wat dichter bij de deur!
Naast die salsa blijft het werk zich echter opstapelen :-(. Mijn to do - list wordt steeds langer, ook al kan ik af en toe iets schrappen. Het is een slopend werk...en het huishoudelijk werk blijft maar liggen. En dat op mijn leeftijd, in deze luxepositie. Toch wel ja: geen kinderen, een behulpzaam lief (awel, dat woord wilde ik nu toch nog eens gebruiken se, hihi), en een droomjob! Tuurlijk wel, ik besef dat, en ik voel me er ook heel goed bij (meestal toch). Volgens 'buitenstaanders', de mensen uit de privé zoals ze zeggen, is lesgeven echt een droomberoep. Doch ik vind dat ze soms al het werk onderschatten. Ik las in Klasse van september dat de gemiddelde leerkracht 40 uren per week werkt, dus niet zo anders dan anderen hé! Voor sommigen liggen die uren zelfs nog een pak hoger! Ikzelf kies ervoor om niet te tellen, dat is tijdverlies ;-) tijd = kostbaar!
Vandaag ging ik naar een nascholing over ASS (autismespectrumstoornis, voor de leken onder jullie). Het was de eerste van drie sessies. Erg interessant, vooral omdat de wetenschappelijke kant belicht werd. Ook al is die er eigenlijk niet, want een oorzaak is nog steeds niet gevonden. Het werd me nogmaals duidelijk dat het leven voor mensen met ASS erg vermoeiend is. Tijdens de pauze probeerde ik me eventjes voor te stellen hoe een persoon met ASS de wereld ervaart. Na enkele minuten voelde ik me al erg moe! Op het einde werden enkele kunstenaars aangehaald met ASS, waaronder Gilles Trehin en Catherine Mouet. Hij tekende een hele imaginaire stad (Urville), zij maakt voornamelijk combinaties met telkens dezelfde figuren. Wie geïnteresseerd is kan kijken op www.urville.com.
Met Saar al heel veel vooruitgang geboekt! Ze komt gemakkelijker naar mij dan naar Vincent, waarschijnlijk omdat ik nog altijd vaker thuis ben dan hem. Soms gaat ze nog wel lopen, maar ze komt snel weer terug. Ze blijft wel stout met momenten, doch dat nemen we erbij. We wisten dat ons huis enigszins ging veranderen met een huisdier erbij...
Zo, hierbij laat ik het, want ik wil nog eventjes voor school werken. Wie morgen in het centrum van Mechelen is, komt me misschien tegen met een groepje leerlingen! We hebben morgen onze eerste OOA (Opleidingsvorm Overschrijdende Activiteit): een stadsspel! Benieuwd hoe dat wordt...!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
goedemorgen, ja fie druk hé zo samen wonen werken leren en huishouden doen,goed dat jullie nog alleen zijn buiten saar natuurlijk,kinderen laat die gerust achterwege hoor,de komende jaren toch... zie eerst dat jullie alles hebben wat jullie verlangen en denk dan na,of over eventuele adoptie,kindjes genoeg die graag beter leven willen hé.natuurlijk moet vince akkoord gaan dat is heel belangrijk hoor.
ik heb echt veel bewondering voor je.dikke knuffel aan jullie 3 xxx
Dansend door het leven gaan geeft het leven echt wel een boost! Niet opgeven. Het ASS verhaal dat is er ook eentje zonder einde maar maakt het lesgeven echt wel boeiender! Is mijn persoonlijke mening. En ik tel ook nooit mijn oren. Liever dan maar even de radio opzetten en met de heupen wiegend de potten en pannen onder de kraan steken! Je mag altijd eens komen mee dansen bij ons in de keuken!
Wees gerust, als je ze zou tellen kom je zeker aan genoeg uren. Je hebt ook nog je studie hé. Als je alles wil volhouden dan mag je gerust wel eens een rustmoment inlassen!
Een reactie posten