kleine fijne Fie dingen

Er zijn zo van die kleine dingen die Fie maken tot wie ze is. Dingetjes die relatief weinig tijd in beslag nemen, en maken dat mensen denken "ah, typisch Fie". Wel, die prulletjes...they're gone. En ik weet niet wanneer het zover kwam. Liet ik dat stukje van mezelf achter in Honduras, of werd mijn leven plots te druk?

Ik weet dat ik deeltjes van mezelf heb achtergelaten in Honduras. Soms doet dat wel eens pijn, maar anderzijds heb ik ook nieuwe dingen meegebracht, en ook die wil ik niet meer kwijt. Feit is dat die prutskes al lang niet meer tot mijn ikje behoren, dus misschien bleven ze echt aan de andere kant van de wereld.

Feit is anders ook dat ik sinds een jaar een heel andere weg ben ingeslagen. Ik soliciteerde voor een baan in het BuSO, en geef me ten volle in die job. Hierdoor ontstaat het 'excuus' dat ik te weinig tijd heb voor die dingskes. Onterecht, besef ik zo nu en dan, want zoals hierboven reeds gemeld: ze vragen weinig tijd!

Vorige week kreeg ik van een collega een zakje cd's in bruikleen. In het plastiekje zat eveneens een leuk briefje, zoiets klein fijn dat mijn dag goed maakte! En dan weet ik het weer: zo was ik ook! En ergens diep in mij zit het nog wel, de noodzaak om mensen te verrassen met 'miniaturekes' (sorry, ik zoek maar andere woorden voor die kleine dingen!). Echter, het wil er maar niet uit komen :-(.

Nu het herfst wordt en de blaadjes vallen, kan ik me misschien beginnen voorbereiden op het koudste seizoen van het jaar! En misschien kan ik er maar beter mijn voornemen van maken om mensen te verwarmen met die hartverwarmende dingetjes! Hoewel ik natuurlijk een risico neem door dat hier zo zwart op wit neer te schrijven... Laat het me voorlopig houden op "ik denk erover na"... "ik ben ermee bezig" ...