Nonkel Karl is gevlogen

Vandaag was de begrafenis van nonkel Karl, de grootnonkel van Vincent. Dankzij de solidariteit van enkele collega's, kon ik bij de afscheidsdienst zijn. Ik ben hen hiervoor erg dankbaar, want voor mij was het een dubbel afscheid. De vrouw van nonkel Karl, tante Myriam, overleed twee jaar geleden.

Ik was op dat moment in Honduras, waardoor ik dat hoofdstuk nooit mee had kunnen afsluiten. Vandaag, in een overvolle aula van het rouwcentrum, zagen we een fotoreportage van de man die ons te vroeg verliet. Ook zijn vrouw stond meermaals op de beelden. Dat heeft me erg aangegrepen.

Ik kon me haar weer levendig voorstellen. Haar luide uitbundige lach, de uitspraak "oh, hoor eens, Fie zegt tante Myriam tegen mij", haar liefdevolle manier van omgaan met haar dierbaren,... Het was vandaag een mooie dienst, met prachtig geschreven teksten, en muziek die op nonkel Karl zijn lijf geschreven staat. Het zal raar zijn om hen er niet meer bij te hebben, zeker nu we zondag eindelijk nog eens met de hele familie zullen gaan eten.

Gelukkig zijn er de mooie, grappige, ontroerende, fantastische,...verhalen die we ons allen voor altijd zullen herinneren. We zullen ze nog vaak oprakelen, en we zullen ze nooit beu gehoord of verteld zijn. Dat jullie zielen mogen geleerd hebben wat ze wilden leren, en dat jullie iets moois te wachten staat...dat wens ik jullie toe, tante Myriam en nonkel Karl.