Toen sloop kerst binnen....

Sinds dinsdag is het kerst in ons huisje! Vincent nam een dagje verlof, en na de middag begon de koopjesjacht. Ons kerstcadeau voor onszelf, aangezien we toch niet meedoen aan de pakjes (wij voor elkaar dus niet). Een boom met niet-prikkende, niet-vallende naalden; een ingenieus (duur) iets om die boom in vast te zetten; kerstballen, slingers,... Om dan 's avonds de boom aan te kleden, met zijn tweetjes, en het fototoestel in de frontlinie!

Onze eerste kerst in onze eigen stek, het heeft wel iets. Ook Saar was erg nieuwsgierig naar dat groene geweld dat de plaats van haar mandje innam. De eerste nacht was dan ook een korte, en 's morgens mocht ik kerstballen rapen. Ondertussen hangen er onderaan de boom nog amper bollen, want die steelt ze toch.

Allemaal prachtig, tot Saar zich gisterenavond plots erg raar begon te gedragen. Ze lag rustig te slapen op haar krabpaal, en vanuit het niets stormde ze eraf. Naar boven, naar beneden, naar de voordeur, naar onze slaapkamer, in haar kattenbak, er weer uit, over de zetel, in de kerstboom (oh jawel!),... Eerst dachten we aan vlooien die met de boom meegekomen waren. We hebben haar lang onderzocht, doch niet direct iets gevonden. Het kan natuurlijk altijd, Saar werd al een tijdje niet meer behandeld omdat ze niet buitenkomt.

We hebben ook getast naar mogelijke teken, maar zonder resultaat. Haar gekke gedrag heeft zeker twee uren geduurd. We hebben haar af en toe uit haar lijden verlost door haar te aaien, zodat ze zelf niet hoefde te likken, krabben en bijten. Ook vandaag lijkt ze nog last te hebben van ... (tja, van wat eigenlijk?).

Morgen heb ik een afspraak bij de dierenarts. Eigenlijk heeft het niets te maken met deze symptomen. Haar wondje van de sterilisatie is ontstoken, het zweert. De wonde zelf staat open, omdat er al twee draadjes uit zijn. Of ze die er zelf uithaalde of dat haar lichaam ze afstootte, dat is niet geweten. In ieder geval, dinsdagavond kreeg ze al twee grote spuiten met antibiotica, en morgen gaan we op controle.

Intussentijd vrezen we het ergste voor onze kerst. We denken dat Saar allergisch is voor onze kerstboom :-(. En ik ben zo hard tegen plastieken bomen! Saar blijft vandaag opvallend veel boven zitten, ze komt enkel beneden voor enkele behoeften. Ze voelt precies zelf dat die boom niet zo goed is voor haar...

Ach, morgen weten we hopelijk meer! Spijtig genoeg krijgen we die boom niet buiten zonder hem in stukken te snijden, want anders zou ik hem gewoon schenken aan één van de buren. Nog even afwachten, ik ben eens benieuwd... Misschien is het gewoon een reactie op de spuiten, laten we daar nog eventjes vanuit gaan ;-).