Ja, ik heb het nog steeds moeilijk. Moeilijk met de nieuwe communicatie, als er dan al communicatie is. Ik geef het toe, ook ik doe eraan mee. Deze blog is er het levende bewijs van. Ik post vage, soms dubbelzinnige berichten. Slechts weinigen hebben het lef me erover aan te spreken. En als dat dan gebeurt, tja, dan kan ik het niet benoemen. Want de rode draad in mijn leven blijft toch wel, dat mijn gevoelens ergens heel diep zitten waar ik ze zeker niet hoef te voelen. En als ik ze dan al voel, dan weet ik ze niet te uiten, noch te benoemen.
Ja, ik heb een probleem met de nieuwe vorm van communiceren. Mensen praten niet meer met elkaar. Je zegt iets belangrijk, en dan blijft het stil. Je krijgt nieuws te lezen, in plaats van dat men het je vertelt. Misschien dat ik daarom zo weinig zin heb om te bloggen. Ik ben gewoon bezig met een innerlijke strijd over (nieuwe) communicatie. Zo zie je maar, het werpt ook wel eens z'n vruchten af, want deze link leg ik pas hier en nu!
1 opmerking:
Awel, Fie dat zit er helemaal op! En ja, het is soms tijdens het schrijven van blog posts dat je er achter komt wat je precies wilt zeggen en voelt. Don't give up want je bent heel dichtbij om jezelf datgene te laten voelen dat je nu nog niet lijkt te kunnen en laten bovendrijven. En zelfs in de stilte zal je wel eens iets waardevols kunnen ontdekken. Just give it one more try! I am cheering you one and this even in silence. ;-)))
Een reactie posten