dinsdag 25 september 2012
hoop doet echt leven
Een weekje ging het beter met me. Ik had hoop, neen, ik had zelfs gewoon iemand misbegrepen. Dus ik had zelfs meer dan hoop. En goed dat ik me voelde! Ik leefde echt weer terug. Plots klopte ik weer zo'n 60-urenweek, en het gaf me zelfs nog meer energie! Ja, het deed me leven.
Sinds een half uur geleden weet ik dat het hoop was, dat ik iemand misbegrepen had, dat ik mij erover MOET zetten, dat ik verplicht uitgenodigd word, dat ik er mij dus moet over zetten, dat ik gewoon zin heb om ziek te worden, om naar de vakbond te stappen, om iemand fysiek pijn te doen, om terug te beginnen roken, om mezelf stomdronken te drinken, om alles bijeen te schreeuwen, om een andere job te zoeken, om me te laten ontdopen, om alles op te geven, om niet meer te leven, om mij erover te zetten dus, ik moet mij erover zetten. Anders stopt het hier.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
helaba zeg was da nu weer!!!komaan ze zo ken ik je niet, vecht voor je job hé,je kan het,en die godsdienst,tja als je daar een diploma moet voor hebben ,ga er dan voor waar nodig is ,zo men je dat niet kan blijven verplichten te geven!!!komaan hé fie laat u niet klein krijgen ze,kop op xxx
Een reactie posten