Fie, el hombre salsero

Sommigen weten het al: ik ben nu ook als man aan het salsadansen.  En ik vind het leuk!  Het is wel hard nadenken, maar elke week voel ik verbetering.  Deze vakantie waren er 2 momenten dat ik vrij als man kon oefenen, en dat deed ik ook.  Daar voelde ik dat het toch allemaal nog heel beperkt is.  Ik probeer dan wel eens iets dat ik nog niet leerde, maar voor ik het besef, ben ik dan terug vrouw.  In ieder geval, het dansen is nog altijd heel plezant, en vandaag mag ik beginnen afkicken.  Ik heb net 5 dagen achter elkaar gedanst: matinee, les, les, oefenavond, les.  En nu zal het duren tot 25 februari eer ik nog eens dans, tenzij ik zaterdagavond toch beslis om nog naar de Roma of Casa Baila te gaan.  We 'll see....

Of het volgende week geen les is dan?  Oh jawel hoor, maar ik ga naar Polen, hé!  Het komt dichtbij, maar ik besef het nog niet helemaal.  Ik heb anders nog genoeg te doen voor mijn vertrek: huis proper maken, koffer maken, op school vervangopdrachten klaar leggen, fototoestel reisklaar maken, eventueel nog wat verbeterwerk van voor het verlof.  Ik heb deze vakantie zo goed als alles gewoon laten liggen.  Behalve dat ene ding, dat ding dat ik echt niet wilde doen, dat ding dat ervoor gezorgd heeft dat ik niet ten volle mezelf kon zijn in de vakantie, dat ding dat me veel verdriet deed.

Ja, ik heb dat ding toch uitgewerkt.  Ik heb het niet goed gedaan, zeer bewust, want ik wilde het aanvankelijk ook gewoon niet doen.  Allerlei scenario's heb ik in mijn hoofd afgespeeld.  De populairste waren: een mail sturen naar de betrokkenen om hen te zeggen dat ik het niet doe, en dat ik het  hen liever meedeel dan dat ze tijdens mijn afwezigheid voor een voldongen feit zouden staan; gewoon niets doen, en gewoon naar Polen vertrekken en gewoon mensen daardoor in de problemen brengen.  Het eerste scenario leek me interessanter, dat zou nog behoorlijk collegiaal zijn in mijn ogen.  Maar ik heb het dus gewoon gemaakt, weliswaar niet goed, en ik zal het eind dit weekend doormailen, zodat ik me er ook niets van hoef aan te trekken verder.  Ik voel me er niet goed bij, want ik wilde dit niet doen, het zit nog steeds diep, en terug dieper nu eigenlijk...

Anyway, het belangrijkste dat ik deze keer kwam vertellen, is eigenlijk het volgende: er bestaat een blog waarop je de avonturen van onze Comeniusgroep kan volgen.  Op http://experts-academy.blogspot.be kan je zien wat we zoal aan het doen zijn met onze Experts Academy.  Daarop zal ook nieuws verschijnen vanuit Wroclaw, voor diegenen die geïnteresseerd zijn! Ik zal op mijn persoonlijke blog waarschijnlijk niets posten, vandaar.  Ah ja, en alvast bedankt voor de verjaardagswensen!  De kans bestaat dat ik niet zal antwoorden op sms'jes, aangezien ik me in het buitenland ga bevinden.  Dus bij deze al merci!