dinsdag 18 juni 2013

job is job

Als ik op een maandagnacht om 2:30 beslis om te komen bloggen, is er iets mis.  Dat is zo, want normaal lig ik nu rustig te slapen.  Maar aangezien slapen niet lukte, ben ik boven aan de computer komen zitten en wat beginnen surfen.  Godverdomme, een mens kan toch spijt hebben van (niet) genomen beslissingen.

En meer vertel ik er niet over, want nog steeds doe ik mijn uiterste best om in de digitale wereld me braaf te gedragen.  Ik zoek me seffens wel een traditioneel notitieboekje en begin te pennen.  Iets is er nodig, want de molen blijft maar draaien.  Toegegeven, ik ben een piekeraar en misschien klaag ik soms te snel of te vaak.  Maar ik zou toch nog eens dat gevoel willen hebben van gewaardeerd te worden.  Dat al mijn werk gewaardeerd wordt, dat ik ervoor beloond word, dat ik het niet gewoon mag uitvoeren om dan op een stick aan een ander te bezorgen.

Job is job, zeggen we al relativerend.  In deze tijd veel waard, ik weet het.  Maar nogmaals, GODVERDOMME!
Comencé a buscar...a ver si tendré el coraje...

Geen opmerkingen: