de p van

pauze
Omdat ik enorm twijfel om te pauzeren.  Even niet meer bloggen.  Mijn wereld ziet er donker uit.  Het is mijn wereld.  Je hebt geen behoefte aan die wereld.  En als je er toch wil zijn, dan weet je me wel te vinden.  Maar bereid je voor, want het is echt donker.  Al het roze is verdwenen.  Al wat ik hier post, lijkt een staartje te krijgen.  Schrijven lijkt soms het enige middel als ik met mijn rug tegen de muur sta.  Maar die bewuste namiddag was er naar 't schijnt te veel aan.  Nochtans lees ik het opnieuw en opnieuw, en lees ik ook zoveel sterke dingen.  Maar ja, gedane zaken, wat als, stel dat

pijn
Omdat alles pijn doet.  En daar heb jij geen behoefte aan.  Pijn die ik soms verberg door boosheid.  Kwaad op jou of jou, maar vooral op mezelf.  Waarom weet ik niet goed.  Omdat ik het mezelf toestond misschien, omdat ik deed wat ik niet doe, omdat ... tja ...  Niet veel goeds dus, dus misschien even pauze.  Stel dat