niets passend

Geen titel, omdat ik niet zou weten wat schrijven.  Ik weet ook niet wat schrijven.  Ofwel houd ik het allemaal koel en oppervlakkig, ofwel leg ik weer te veel bloot.  Volgens sommigen, hé.  Mijn eerste reactie was ook vrij koel.  Ik voelde eigenlijk weinig, of kon de gevoelens niet plaatsen.

Eigenlijk komt het erop neer dat de deadline er is.  Als ik dat nog niet wist, is het nu wel duidelijk.  En plots lijkt het beter om het allemaal in zee, of in de Schelde, te gooien.  Dat lijkt beter dan wat ik wil doen.  Hoewel.  Zoals in dat ene liedje.  Por un segundo.  Ik zou niet de eerste op deze planeet zijn om zo'n actie te ondernemen.  En waarschijnlijk ook niet de laatste.

Het is ook het soort actie dat ik nodig heb als deadline.  De Schelde kan me daar niet bij helpen, vrees ik.  Ach, nog een viertal weken.  Dan beslis ik, geloof ik.  Eigenlijk bezorgt het me toch veel gevoelens.  Ik laat ze gewoon nog even niet toe.  Dat zou geen aangename ervaring zijn, in combinatie met de griep die broeit.

Ja, ik ben wat grieperig.  Zo van die spierpijnen.  Al een hele week.  En vandaag een extra werkdag zal daar niet bevorderlijk voor zijn.  Ik ben het anders echt rustig aan aan 't doen.  Ik heb al veel gerust deze week.  En vorig weekend ook.  Veel rusten.  Maar me toch bij elke slok bewust zijn van mijn gezwollen klieren.  Tja, het zal wel over gaan.  Blijven rusten.  Jups.

En binnenkort beginnen aan de nieuwe fase!  Ik blijf er naar uit kijken.  Echt wel.  Je kijkt toch mee?