stemmetje

't Is wel leuk geweest, dat was duidelijk.  Als ik op een zaterdagavond met een hese stem toekom voor een avondje horecaplezier, weet je dat het goed geweest is.  Ik was vrijdag nog eens weg voor een ladies night.  Slechts twee ladies, Fanny en ik, hielden het vol tot de zon al op was.  En dan verhindert dat licht mijn slaap en ga ik opdienen na maar een dikke twee uren slaap.

Maar opdienen, dat doe ik graag!  Dus eens ik op dreef was (eens er voldoende klanten waren), kon ik makkelijk volhouden tot het einde.  Hoewel ik tegen dan serieuze honger had.  Gelukkig waren de restjes weer heel lekker!  Op naar volgend jaar!  En dan ga ik misschien best de avond voordien niet uit.  Hoewel, het gaf me echt wel energie!

Buiten de stem heeft niemand er echt last van gehad, geloof ik.  Tja, die stem van mij.  Wat weinig slaap, en ze is weg.  Zo gaat dat.  Nog wat stress erbovenop, en het duurt nog langer vooraleer mijn keel heelt.  Dus het is met hoestaanvalletjes tussendoor, op dit moment.  Nog twee weken en half doorbijten!  Amai...

Zo erg, dat onderwijspersoneel.  Altijd tellen we af naar vakantie.  Echter, onze job vraagt dan ook veel wanneer het geen vakantie is.  Veel planning, veel werk.  Soms ook offers.  Vrije tijd doorbrengen met klikken en turen naar een computerscherm.  Daar een stijve nek en schele hoofdpijn aan over houden.

Doch, ik doe het nog altijd graag hoor!  Ik vind ook dat ik goed bezig ben.  Echt wel. En toch is de lijst weer zooooooooooooo lang!  Onvoorstelbaar!  Geen idee waar al dat werk vandaan blijft komen.  Er zal weer wel wat blijven liggen voor in de vakantie.  Helaas.  Want op privévlak zijn er ook zaken die blijven liggen tot dan.

En dan besef ik: vijf alinea's ver en eigenlijk nog niets verteld.  't Is dat ik aan de computer zit en naast mij die lange lijst zie liggen.  En dat ik mijn ongelezen e-mails naar mezelf zie met bijlagen die ik nog dien te verbeteren en evalueren.  En ik zie ook een rommelige bureau.  Maar ik heb vandaag wel flink gepoetst!  Het was nodig!

Ik zal eens iets anders vertellen se.  Vandaag heb ik iets behoorlijk grappig tegen mezelf gezegd:

elektriciteit, gemakkelijker dan spinnen

Wat? hoor ik je denken.  

Wel, vandaag vielen mijn droogkast en wasmachine stil toen ze in volle arbeid waren.  En ik heb het probleem helemaal zelf opgelost, en nogal vlot ook!

Echter, vorige week had ik mijn eerste echte spinnencrisis hier in mijn appartement.  Mijn eerste huisspin, en ik ben er nog niet goed van.  Ik kijk nog steeds angstig in het rond en wandel voorzichtiger dan anders.  Hoe ik het heb opgelost?  Wel, om te beginnen heb ik alle plannen opgeschort.  Muntthee maken?  Neen!  Want dan dien ik dat beest te passeren.  Gaan slapen?  Neen!  Want waar gaat dat beest dan naartoe gaan?

Dus, Saartje haar hulp proberen in te roepen.  Wanneer zij wakker werd, was dat, want ze sliep toen ik het beest ontdekte.  Zoals gewoonlijk zag Saar het probleem niet.  Ik heb haar enkele keren meegenomen naar de bewuste plek, tot ze uiteindelijk het beest zag zitten.  Maar natuurlijk jaagt ze die spin dan onder de diepvriezer.  Probleem mogelijk nog groter...want akkoord, ik weet waar ze is, maar blijft ze daar?  En hoe lang zal ze daar zitten?

Onrustig ging ik mijn bed in.  

's Ochtends was het al aan het schemeren, dus ik stak niet onmiddellijk verlichting aan.  Voorzichtig ging ik naar de wintertuin, en daar ontdekte ik...3 spinnenpoten!  En ook in de keuken lagen er 2!  Een snelle rekenoefening deed me geloven dat Saartje het probleem uiteindelijk toch had opgelost.  Gelukkig maar!

(Je wil niet weten hoe vaak ik al in het rond heb gekeken terwijl ik dit typ)

Anyway, zo'n simpel probleem met de elektriciteit is toch veel makkelijker opgelost dan een huisspin in huis!  Dat is wat mijn hese stemmetje me vandaag geleerd heeft, hihi.  Nu ga ik nog één machine was insteken en toch maar op zoek naar een manier om even te ontspannen.  De boog mag niet de hele tijd gespannen staan!