Scala - Woorden

Het is niet de bedoeling om van mijn titels ook een playlist te maken.  Maar vandaag toch een verwijzing naar muziek.  Omdat ik dat liedje de laatste tijd toch regelmatig 'hoor' (in mijn hoofd; en dat klinkt dan misschien weer wat vreemd, maar dat maakt me niet uit op dit moment).  Omdat dat liedje vanmorgen nog door de boxen van mijn auto weerklonk.  Omdat ik me telkens opnieuw herinner dat dat liedje na het busongeval in Sierre op de herdenkinsplechtigheid gezongen werd.  Omdat dat lied vandaag blijkbaar ook op z'n plaats is.

Ik weet niet wat ik hier kom doen eigenlijk.  Ik weet even heel weinig.  Ik heb dat wel vaker.  Dat weet je.  Nu heb ik het ook.  Ik wil al even komen bloggen, maar de energie ontbreekt me soms.  Soms heb ik ook geen zin om naar een bepaald gevoel te gaan.  Het gevoel dat me steeds meer bezig houdt.  Ik word zó ongelukkig van hoe 'wij' met mekaar omgaan tegenwoordig!  Ik word zó ongelukkig van hoe onverschillig mensen zijn, hoe bestempelend, hoe denigrerend, hoe mensonwaardig, hoe...  En natuurlijk ben ik zelf niet perfect.  Ook ik doe politiek incorrecte uitspraken, zelfs op de internationale dag tegen racisme en discrimanatie.  

Echter, mijn uitspraken zijn niet gemeend.  Dat weet je (ook, hoop ik).  Maar wat ik mensen hoor zeggen!  Mijn hart breekt, echt.  Het maakt me zó ongelukkig, ik word boos uit pure onmacht.  Ik ben er nog steeds niet uit of ik sommige van die uitspraken hier zou posten, of niet.  Want ik hoef niemand tegen de schenen te stampen.  Ik hoef niemand tegen me op te zetten.  Hoewel ik geen namen zou noemen, maar misschien zijn er wel lezers die er ook zo over denken.

Waarschijnlijk zeg ik al te veel als ik vertel dat we nieuwe buren krijgen op het werk.  En dat dat behoorlijk wat reactie uitlokt, zowel bij leerlingen als bij personeel.  En die reacties kan ik soms begrijpen, maar ik vind ze totaal ongepast.  We spreken hier nog steeds over mensen!  Mensen die de pech hadden om niet geboren te worden in een land als het onze.  Mensen die vluchten, mensen die op zoek gaan naar beter.  En natuurlijk kunnen we niet voor iedereen goed doen, natuurlijk is ons land "geen OCMW", maar waar is de menselijkheid naartoe?  AUB!  Dit maakt me zo ongelukkig!

En dan dat nieuws van vandaag.  Dat gaat het allemaal niet beter maken.  Dat gaat de onverdraagzaamheid waarschijnlijk vergroten.  De angst groeit ook.  Toegegeven, ook bij mij.  Dit komt wel erg dichtbij.  Maar niettegenstaande wil ik blijven geloven in mijn filosofie.  Ik weet dat het misschien niet zo is, maar dit geeft me enige rust:

~ Bij mijn geboorte werd beslist wanneer ik zal sterven.  De manier waarop, die zal bepaald worden op het moment.  Dus om nu bepaalde situaties te gaan vermijden, dat lijkt me niet nodig.  Want als ik niet overlijd door een bom omdat ik besliste om niet op die plaats te zijn omwille van een zekere dreiging, zal ik wel overlijden door iets anders, op dat moment.  Want het moment ligt vast. ~

Doch, ook ik ben bang.  Natuurlijk.  Want wat als...?  Ik wil zoiets niet overleven!  Maar waarschijnlijk neemt op zo'n moment mijn instinct het volledig over, en mogelijk overleef ik het wel.  Omdat het mijn moment nog niet is dan, maar ... pfff ... filosofie, 't is vermoeiend!  Wat een dag!

En zoekend naar mijn woorden
..