Was het het waard?

 

Laat ik beginnen met een stukje over mezelf. Ja, het was het waard. Het was het waard dat ik uitgeput aan een nieuw schooljaar startte. Want mentaal voel(de) ik me top! Dus het was het waard! Toegegeven, mijn lichaam begreep het niet zo goed, waardoor ik nu ziekjes ben. Verlaagd immuunsysteem, waarschijnlijk mede door de opsluiting. Doch, het was het waard. Het is het waard.

Nu doe ik even rustig aan. Afgelopen weekend gans het weekend in de zetel doorgebracht. Morgen skip ik ook één keer Bocadero. Ik ga ervan uit dat ik dan volgende week opnieuw vol kan gaan, wanneer ik volledig hersteld zal zijn. Ziek? Ja, dat wat ik altijd krijg: keelontsteking, of iets dergelijks, dat wat grieperig aanvoelt op het hoogtepunt. Neen, geen C. Ik deed een zelftest gisteren, kwestie van met een gerust geweten naar de scholen te kunnen gaan. Want "wie ziek is, blijft thuis", dat is een uitspraak die niet opgaat voor mensen die in onderwijs werken. Punt. 't Is maar een verkoudheid hé.

Ja, ondanks ik nog steeds niet mag reizen zoals ik gewend ben, was het een mooie zomer. We hebben veel gedaan en fantastische mensen ontmoet! Mensen die net als wij tegen apartheid zijn. Gelijkgestemden, zeg maar. 't Is ook fijn dat de groep steeds diverser wordt. Neen, wij zijn geen anti-vaxxers. Wij vertrouwen dít 'vaccin' gewoon niet. Sommigen zijn overigens wél gevaccineerd, maar staan niet achter de pasjesmaatschappij. Volledig terecht, overigens.

Dat was wel jammer afgelopen weekend: Ik kon niet mee gaan betogen in Brussel. Gelukkig kon Chris wel gaan, want het is té belangrijk! Neen, ik doe dit niet enkel voor mezelf. Ik doe dit voor iedereen die ik ken en iedereen die kinderen heeft of ooit zal hebben. Want het is niet normaal dat bepaalde mensen ergens niet binnen mogen omdat ze geen groen vinkje of zoiets kunnen tonen. Dat is niet normaal. En wie de analogie met het verleden niet ziet, is behoorlijk blind. I'm sorry.

Ja, dat opkomen voor onze rechten doe ik voor iedereen. Maar al die andere zever, weiger ik te doen voor anderen. Ik blijf het herhalen: Het kan niet zijn dat ik verantwoordelijk ben voor andermans gezondheid. Toch niet voor de gezondheid van iedere andere persoon op deze wereld. Dat klopt niet. Ik ben het mezelf verschuldigd aan mezelf te denken. Ik kom eerst. En zo hoort dat voor iedereen te zijn. Je kan niet voor anderen zorgen zonder zelfzorg.

Oei, ik val weer in herhaling. Het ligt me nog steeds nauw aan het hart. De oneerlijkheid, de ongelijkheid, de segregatie die van bovenaf opgelegd en gevoed wordt,... Het klopt gewoon niet! Wat we de opgroeiende generaties aandoen qua brainwashing, HET IS NIET OK! Chris zei afgelopen weekend "Die komt hier niet meer binnen".

Hard, maar ik begrijp het wel. Het ging over die favoriete collega van mij. We hadden vrijdagavond gebeld. Hij vertelde over de prikbus die deze week op school langs gaat komen. En over hoe hij en de collega's drie leerlingen die nog niet 'gevaccineerd' zijn, aanmoedigen om dat toch te doen. Want hun leven wordt zo moeilijk als ze zo geen paspoort hebben. En wat met schooluitstappen,... Really? Dit gaat er toch los over! Ik word nog misselijk terwijl ik het schrijf.

Sinds wanneer is onze gezondheid iets waar de ganse wereld zich mee te bemoeien heeft? Dat klopt toch niet! Zelf nam ik het experimentele middel inderdaad niet, en ik ben dat ook niet van plan. Ik ben ook van mening dat ik altijd mijn waarheid hoor te spreken. Echter, het heeft al dansavondjes verpest, de discussie die mensen dan beginnen aan te gaan wanneer ik zeg dat ik me niet liet inspuiten. Dus ik bedacht me om me vaker te beroepen op mijn medische privacy. Maar Sieglinde raadde me aan te spreken over mijn natuurlijke immuniteit.

Dus vorige woensdag deed ik dat. Ik ging voor het eerst in anderhalf jaar terug rueda dansen. De gemiddelde leeftijd daar ligt een twintigtal jaren hoger dan mijn leeftijd. Nog voor we aan de avond begonnen, was het gespreksonderwerp aldaar. Dus ik antwoord op dé vraag: "Ik vertrouw op mijn eigen immuunsysteem." Meteen reageerde iemand die me wel degelijk kent: "Dat jij je niet liet vaccineren, vind ik erg logisch, want jij neemt ook niets van medicatie hé." Dankjewel! Bij de andere deelnemers zag ik ongenoegen en zelfs lichte afkeer. Ik verwachtte me dan ook aan de vraag om in kleine groep te dansen, zodat sommigen niet bij mij hoefden te komen. Maar dat gebeurde niet! Top! Echter, ik voelde wel dat ik telkens mijn adem inhield wanneer ik bij de dames kwam die me eerder afkeurende blikken hadden toegegooid. Ik durf niet meer ademen in hun buurt. Dat klopt toch niet?!!

Was het het waard? Ik vroeg het me daarnet af. Ik heb een vriendin (denk ik) die ik in al die tijd niet zag. Ik zag haar niet, want zij volgde de regels tot op de letter. Dus wanneer zij verjaarde, vierde ze dat in de horeca omdat dat toen mocht. Doch, wij komen niet in de horeca omdat we er onszelf niet mogen zijn. Zij vierde mee verjaardagen van andere vrienden, maar wanneer wij een week later wilden afspreken, kon dat voor haar niet, want de regels waren strenger geworden. De reden dat zij de regels zo volgde, was naar eigen zeggen omwille van haar ouders. Want als hen iets zou overkomen, zou zij instaan voor de zorg. Akkoord, dat kan een goede reden zijn. Maar ik blijf erbij dat zelf nadenken en kritisch kijken naar de zinvolheid van die regels ook nodig is. 

In ieder geval, ik heb dat gerespecteerd. Nu mag zogezegd bijna alles terug [als je voor apartheid bent]. Dus we zien elkaar opnieuw. Echter, voor haar is afspreken moeilijk. Want .... haar moeder deed een lelijke val. En dan vraag ik me af: Was het het waard? Je leven meer dan een jaar lang laten bepalen door (overwegend nutteloze) regels om je ouders te beschermen, om dan tóch nog met de zorg achter te blijven. Ik weet wat mijn antwoord zou zijn. 

Oké, advocaat van de duivel. Was het het waard, Fie, om je er zo tegen te verzetten? JA! Ik weet waarvoor ik sta. Ik verloor inderdaad vriendschappen. Echter, ik vond ook nieuwe vriendschappen met mensen die deze ervaring delen. Ga je dit blijven volhouden, Fie? JA! Het plan ligt klaar voor wanneer men mij echt verplicht een naald in mijn lijf wil duwen. Want, ik herhaal: Dat is niet ok!

Toegegeven, er kan/mag al veel terug. Dat is toch wat mensen mij vertellen. Maar ik ben eigenlijk niet akkoord. Gewoon al het feit dat die uitspraak gedaan wordt, is niet normaal. Wat evenmin  normaal is, is dat mensen die na 'vaccinatie' opnieuw de ziekte oplopen, nog steeds een groen certificaat of hoe dat ook heet hebben. Denk je dan nog altijd dat het om onze gezondheid gaat? Wake up!

Maar goed. Het klopt. Er kan al terug veel. Voor eventjes toch. Ik ben blij dat ik terug kan dansen. In mijn geval is het misschien goed dat ik van vele andere zaken uitgesloten word. Want mijn lichaam kon het nu al niet aan, zoveel buitenshuis doen. Dus hoezeer ik de cultuur ook mis, dat zal nog wel een tijdje duren voor ik daar weer binnen mag. Ik, die niet wil bewijzen dat ik "gezond" ben. Want laat ons eerlijk wezen, de meesten van ons zijn niet gezond. Daar verandert zo'n experiment weinig aan.

Voor wie denkt dat ik een complotdenker ben doordat ik af en toe verwijs naar een experiment, even deze toevoeging.
Deze 18 maanden (and counting) zijn in vele opzichten een experiment.
1) een gedragsexperiment; blijvend wordt onderzocht hoever men de mensheid krijgt in het volgen van regels, waarvan het nut niet bewezen is. In tegendeel, verschillende studies bevestigen dat ze niet werken. Om maar één voorbeeld te geven: het mondmasker. Het mondmasker werkt niet, dat werd ons in het begin zelfs bevestigd door 'onze eigen' virologen. En toch zetten de meesten het intussen op zonder nadenken. (Ander voorbeeld: transmissie via fomieten komt amper voor, dus al dat overdadig ontsmetten was zinloos.)
2) een psychologisch experiment; dit past bij het vorige. Want onze psyche en ons handelen beïnvloeden elkaar natuurlijk. Echter, de wijze waarop we gebrainwasht werden/worden, is volgens mij ongezien. Er is zeker enige analogie met brainwashing in het verleden. Maar de schaal waarop het nu gebeurt, wereldwijd, dat is toch nieuw.
3) een medische experiment; want hoe je het ook draait of keert, een nieuw medicijn kán nooit op zo'n korte termijn alle proeven doorstaan. Al die zogenaamde vaccins zitten gewoon nog in een experimentele fase. En het valt maar af te wachten wat de langetermijneffecten gaan zijn...
Dus neen, ik ben geen complotdenker. Ik ben op de hoogte van sommige complottheorieën, en ik geef toe dat ik niet altijd weet wat ik nog kan geloven. Want zoals er tegen de mensheid de voorbije 18 maanden gelogen werd...is het nog heel moeilijk om de waarheid van de leugen te onderscheiden! Ik vertrouw op mijn gevoel, dat gevoel zit er zelden naast en is bijgevolg een ideaal kompas. Voilà.