Fie in een dip

Enerzijds heb ik geen zin om te klagen, anderzijds wil ik het nog maar eens van me afschrijven... Deze blog gaat tenslotte over mijn wereld, de wereld van Fie, en als het in die wereld wat minder goed gaat, dan hoort daar ook ruimte voor te zijn. Chaotisch, de meest actuele omschrijving van mijn wereld. Raar om te typen, aangezien mijn leven al vier maanden bestaat uit niets doen. En toch, ik krijg een chaotisch gevoel van dat niets doen. Ik heb tijd te veel, en toch kom ik tijd te kort. Ja, zo voelt het!

Ach, ik draai rond de pot. De eigenlijke reden waarom ik me slecht voel, ligt in de F-situatie. Hartverscheurend, zo kan ik ze wel noemen. Ik denk er voortdurend aan, mis het voortdurend,... Zondagavond was fantastisch, het telefoontje maandag ook. Maar toen kwam dinsdag... En sinds die dag voel ik me slecht bij de F-situatie. Sindsdien geen tijd meer voor mij... Ik begrijp dat wel hoor, maar mijn gevoel begrijpt het precies niet. Zucht, gevoelens! Ik kan er maar niet aan uit!

En ondertussen vind ik nergens nog plezier in. Genieten van de kleine dingen lukt niet. Ik kijk nergens naar uit, zelfs niet naar een herhaling van donderdag of zondag... Wandelen, foto's nemen, schrijven, dansen, zingen, warme chocomelk drinken, eten,...het doet me allemaal niets! Tot vorige week bestond mijn wereld vooral uit positief denken, maar begin deze week verviel ik terug in mijn oude denkpatronen...

De wereld van Fie dus, nog steeds labiel... Ik dacht dat ik er van af was, doch dat was te snel gejuicht. En stiekem blijf ik hopen op een telefoontje of een onverwacht bezoek... Maar de GSM blijft stil, en de deurbel ook.

Tja, het wordt wel weer beter. The best is yet to come! En zolang deze dip duurt, kan ik er maar beter het beste van maken! Opnieuw wat minder gaan piekeren! Me dit weekend eens goed uitleven! Maandag weer een nieuwe week...alles komt goed!