dinsdag 24 februari 2009

terugkeerdatum staat eindelijk vast


Al een maand of vier ben ik over en weer aan het mailen met AFS in België en hier, om mijn terugkeerdatum vast te leggen. Het duurde zolang omdat er eerst blijkbaar een fout zat in het Hondurese contract, en nadien kon ik zelf niet goed kiezen wanneer terug te keren. Soms wil ik hier zo gauw mogelijk weg, en op andere momenten maakt het me droevig als ik aan een terugkeer denk. Uiteindelijk besliste ik te blijven tot 20 juni, zoals dus origineel gepland was. Meer details volgen later nog wel, ik ga er nog niet te veel aan denken!

Deze week sta ik in de voormiddag alleen in voor het klasje van mijn directrice Eva. Zij is voor een week naar Orlando. Geen vragen stellen, dat kan hier inderdaad! Mijn geduld wordt behoorlijk op de proef gesteld soms, vooral wanneer de kindjes een werkje dienen te maken. Ze moeten dat allemaal nog leren, en hangen dan met 10 rond mijn lijf vragend om hulp, en roepen de hele tijd “maestra”. Voor de rest lukt het wel, want het zijn redelijk brave kinderen.

Het weer is hier zowat op zijn Belgisch nu, “loco” zeg maar. Het verandert de hele tijd: zon, wolken, regen, fris, warm,… Erg vervelend, en misschien de reden voor mijn vele migraine-aanvallen de laatste tijd. Wat kan ik jullie nog vertellen? Alles gaat hier erg rustig, té rustig eigenlijk.

Afgelopen weekend spendeerde ik veel tijd voor de televisie. Zaterdagavond ging ik naar een verjaardagsfeestje van een nicht van Iliana (23:00 al thuis). Zondagnamidag ging ik naar Adriana (vrijwilligster AFS) thuis. Daar praatten, zwommen en aten we. Jennifer (de andere vrijwilligster) kookte pasta, aangezien zij een jaar in Italië woonde, is ze een expert. De ouders van Adriana noemden me “tranquila”, alweer…! Het maakt me zo droevig, maar inderdaad, de Hondurese Fie is zo. Ik weet echt niet waaraan het te wijten valt. Misschien door mijn ervaring met mijn eerste g.familie.

Gisteren ging ik naar goede gewoonte dansen. Tijdens die lessen ben ik wel de Fie die jullie kennen. Blijkbaar heb ik daar minder angst het imago van anderen te schaden, of zo… Die lessen doen me echt wel goed. Ik vind het jammer dat ik niet eerder ben begonnen, want nu is er nog maar weinig tijd over… Ik mag maandag trouwens al naar het tweede niveau, woehoew :-). Ja, ik ben ne strever hé mensen, hihi. Nee, ik heb gewoon een gave: ik heb gevoel voor ritme en leer heel snel nieuwe passen, that´s it!

Mijn plannen deze week: vanavond misschien een filmpje zien met tío Jorge, morgen weer dansen, donderdag is poets- en wasdag, en vrijdag ook nog een beetje kuisen. Zaterdag en zondag ga ik met mijn g.mama en broer naar Santa Rosa de Copán. Josean, mijn g.broer dus, gaat daar vanaf dit weekend wonen voor zijn werk. Ik ga hem mee gaan afzetten. Hopelijk heb ik even de tijd de buurt te verkennen. Vrijdag nodigt mijn g.mama me trouwens uit mee naar Trujillo te gaan, zodat ik dat ook ken, maar het werk gaat natuurlijk voor, dus het zal voor een andere keer zijn! Zo, dat is het weeral zie! Tot volgende maand!

4 opmerkingen:

Anoniem zei

hai,ben blij dat het weer wat beter met je gaat.
alléé en 20 juni ben je dus terug.
moet van mamie zeggen dat ze niet schrijft maar heel veel aan je denkt hoor,maar schrijven lukt haar niet zo best meer.
bompa ja die slaapt hele dagen dus...zal zijn lang leven zijn denk ik.
voor de rest alles in orde hier
xxxx

lindadans zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
lindadans zei

hey fieke,

mijn verwijderde reactie was maar een probeerselke, hoor.
En, hopelijk vind je het leuk in het klasje van je directrice ?
Die gaat zomaar met vakantie onder het jaar, ja watte, da zou hier inderdaad ni waar zijn...
Je vind dat alles momenteel wat te rustig is... hopelijk komt er snel wa leven in de brouwerij daar !
Geniet ondertussen met volle teugen van je dansmomenten he, "streverke" :-)

groetjes,
linda
x

Anoniem zei

Hey Sofie

Wat een toffe verrassing, dat je aan ons hebt gedacht en een brief hebt gestuurd ! We vonden het super, lezen regelmatig je berichten over je leven in Honduras en uiteraard de ups en down. Maar bovenal beleef je een onvergetelijke ervaring en die gaat de rest van je leven mee, geniet van de dagen die je nog resten daar aan de andere kant van de wereld en vergeet ons niet een bezoekje te brengen wanneer je terug in Belgie bent.

BTW: happy birthday 2U ...

van Diane Joeri en Jens