Mijn wereld is zo groot of klein als je zelf wil. Ik heb alvast twee werelden die ik graag combineer. Ik ben Belga con alma Catracha!
dinsdag 9 juni 2009
druk druk en ziekjes
Oké, let´s see… Vrijdag ben ik de hele dag bezig geweest met muziek: beluisteren, kopiëren,…en er ontbreekt nog steeds! Resultaat was dat ik tegen ´s avonds stijf was in nek en schouders. Diezelfde avond ging ik met mí tío Jorge naar TGI Friday´s. Ik bleef bij hem slapen, en het was dan al bijna 4:00 tegen dat we aan die fase beland waren. Een uur later liep de wekker af, dat deed pijn!
We vertrokken dus al vroeg naar de hoogste waterval in Honduras, Pulhapanzak genaamd. Heel mooi, nat, een prachtige regenboog! Aangezien we nog tijd hadden nadien, besloten we ook het parque nacional Los Naranjos te bezoeken. Daar liepen we een beetje verloren, waardoor we érg laat in SPS terug waren (te laat voor een late siesta althans). ´s Avonds speelde Honduras tegen “Gringolandia” (de USA in Catracho-Spaans), en we verloren :-(. De match begon nochtans goed, na twee minuten scoorden we al. Doch nadien scoorden de Amerikanen twee keer, jammer… Ik zag de partij in Tony Roma´s, met Walter en enkele vrienden.
Ik kroop al vroeg mijn bedje in, want zondag diende ik alweer om 6:30 op te staan, om opnieuw naar het Lago de Yojoa te gaan, deze keer met de familie van Iliana. Exact dezelfde route, op zo´n vijf kilometer van Los Naranjos, hebben zij daar een huisje. Echter, dat onregelmatig slapen, de stress rond afscheid en zoveel meer, hadden hun sporen achtergelaten… De hele dag voelde ik me zwak. Mijn andere familie heeft wel goed voor me gezorgd: een massage van Leo, haartjes gekamd door mama Trina, medicatie,... Gisterenavond al om 7:30 gaan slapen, na een koortsremmende thee.
Rond 23:30 werd ik wakker geschud, door alweer een aardschok… Vrij intens, maar minder lang dan die van tien dagen geleden, dus het viel wel mee. Ik had eigenlijk vooral kou, want ik had al mijn koorts uitgezweet waardoor mijn hele bed en pyjama nat waren. Ik was niet echt bang, bleef rustig in bed tot het voorbij was, en ging daarna even beneden zeggen dat het wel een felle naschok was (blijkbaar werd dit als een aardbeving beschouwd).
Morgenvroeg vertrek ik naar Trujillo, en van daaruit ga ik donderdag naar Utila reizen. Ik heb het allemaal niet zo goed gepland, nogal op de laatste moment, maar het komt wel goed! Dit zullen de laatste reisjes worden, voor het grote afscheid… Btw, op zaterdag 27 juni geef ik weer een feestje, deze keer om la bienvenida te vieren! Zelfde plaats, zelfde tijd! Helpende handen mogen zich melden ;-). En ah ja, er staan weer een heleboel nieuwe foto´s online! Allen gaan kijken! Oh, mooi Honduras…
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
oeps das minder ziek zijn hoor,voorzichtig hé
enne ik ga zeker de foto's zien vandaag mie
julienne zag ik gisteren bij toeval heb haar gezegd van feestje en die zouden komen,inez heeft huisje gekocht,alleen natuurlijk in de gaslei.
voor de rest ja lees maar op msn,nog veel pleizer xxx
Hey Sofie geniet van je laatste weken daar heb in elk geval steeds je blog gevolgd en vond het zelf ook elke keer spannend iets te lezen van je belevenissen ginder... vele groetjes
Diane
Een reactie posten