Het is weeral voorbij.

De feestdagen zijn weer achter de rug. Ik ben altijd wel blij dat het zover is. Ik vind het wel leuk om samen te zijn met mensen waar ik om geef, maar voor mij kan dat ook op andere momenten. Het hoeft geen kerstmis of nieuwjaar te zijn daarvoor. Net zoals die cadeautjes, welke je even goed op andere momenten kunt geven, zomaar, zonder reden. Op die manier heb ik dan ook mijn geschenken gegeven dit jaar, "zomaar", maar op dit moment omdat dit een mooi excuus is.

Een mooi excuus om jezelf te bezatten, een mooi excuus om uit te gaan tot het licht is. Het was jaren geleden. Sinds ik 5 jaar geleden op 31 december naar een begrafenis van een vriendin ging, vond ik uitgaan met oudjaar een raar gegeven. Al dat feestgedruis hoefde niet meer. Trouwens, ik vind er weinig speciaal aan. Een nieuw jaar...er begint ook elke dag een nieuwe dag, elke maandag een nieuwe week, elke maand een nieuwe maand, elke... Dus, ik ging niet meer uit op 31 december.

Dit jaar beslisten we er toch anders over. Vincent zal in 2011 van wacht zijn die dag, dus dan kunnen we sowieso niet veel doen. Om die reden beslisten we na het etentje bij Steven en Isabelle naar Lier te trekken. Daar gingen we van het ene café naar het andere. We zochten bewust de plaatsen op waar niet té veel volk bijeen gepakt zat. Het Zimmerplein meden we tot ongeveer 4:00. Ik heb me goed geamuseerd! Ik danste de hele nacht, zong uitbundig mee, dronk wat wijn, cava en cocktails, en bleef doorgaan. Degenen die me kennen, weten dat ik onvermoeibaar ben als ik uitga. Vincent wilde omstreeks 6:00 naar huis, maar doordat hij merkte dat ik het echt wel naar mijn zin had, draaiden we onderweg naar de auto toch maar terug. Uiteindelijk werd het ruim 8:00.

Voor mij mocht het nog doorgaan, maar ik mocht al zeer gelukkig zijn met deze uitkomst. Het begon ook minder leuk te worden, aangezien iedereen rondom ons oudjaar als excuus gebruikte om eens goed zat te zijn. En dat hoeft voor ons niet. Verder dan tipsy wilde ik niet gaan. Soite, ik kan het nog, zoveel is duidelijk, fijn om weten dat ik toch nog dat jonge gevoel naar boven kan halen :-).

Nadeel is dat ik nu wel ziek ben. Dat komt waarschijnlijk wel doordat ik ouder ben en er allemaal zo goed niet meer tegen kan... Die "nacht" sliep ik twee uurtjes. Ons Saar wilde natuurlijk ook aandacht. Ik had trouwens niet veel aan om het nieuwe jaar in te gaan, terwijl het buiten toch wel koud was. Dus, nu heb ik een zware verkoudheid (of zo): keelpijn, verstopte neus, hoestje. Maar het was het waard!

Vincent is sinds vandaag terug gaan werken, en al direct véél te laat. Saar maakte me (gelukkig) wakker om 9:00, en toen lag hij nog naast mij. Zijn wekker was blijkbaar niet afgegaan. We hebben erg genoten van zo'n week samen zijn. We gingen naar Cirque du Soleil, we bezochten een zeer interessante tentoonstelling, kuierden een dagje rond in Breda, gingen heel vaak uiteten. Eigenlijk waren we op vakantie in eigen land, zo voelde het wel.

De tentoonstelling "6 miljard mensen" is zeker een aanrader! Een simpel maar leuk concept! In Breda zijn op donderdag de winkels open tot 21:00, dus dat was ook zeer leuk! Toch vonden we daar niet voor iedereen een nieuwjaarsgeschenk, dus op 31 december gingen we in Mechelen op zoek naar het allerlaatste! Het was wel een zware tocht ;-). Tussendoor zijn we ook nog bezig geweest met het plannen van 'el gran viaje', zoals ik het graag noem.

Jaja, dit jaar ga ik terug naar Honduras! Ik ben wel geschrokken van de prijzen voor een vliegticket. Verdorie, wat een hap uit het budget! Ter plaatse wil ik graag nog een ander land bezoeken waar ik nog niet was, maar ook dat wordt te kostelijk... Dus zullen we waarschijnlijk Guatemala en/of Belize bezoeken. Ik zou invliegen in SPS, Vincent een maandje later in Tegucigalpa. Van daaruit kunnen we nog even het zuiden bezoeken, alvorens naar het toeristische noorden af te zakken.

Toch vind ik het niet makkelijk om een (voorlopig) reisplan te maken. Een maand lijkt me kort, terwijl dat het waarschijnlijk niet is. Echter, ginds reis je niet zo vlotjes als hier, de afstanden zijn misschien niet heel groot, maar er zijn weinig wegen en veel bergen. Ach ja, allemaal niet simpel, het komt wel goed eens we daar zijn!

Ik lijk nog zoveel meer te willen vertellen, maar vind dit bericht eigenlijk al lang genoeg. Ik schrijf bijna nooit zo'n lange teksten, hehe. Nog even melden dat ik nog veel werk heb voor school en opleiding, en dat ik er niet veel zin voor heb :-(. De vakantie zal weer veel te kort zijn, zoals elke schoolvakantie...