De periode van buiten huis vertoeven is gepasseerd. Alles is goed verlopen, ik heb genoten van de vrije tijd. Echter, de lijst met dingen die ik nog te doen heb, werd alleen maar langer. Daarom heb ik beslist vanaf morgen nog eens twee weken door te bijten. Twee weken van leven aan de computer. En dan hoop ik bijgewerkt te zijn, en rustig naar het einde van het schooljaar toe te kunnen leven.
Er resten ons nog zes weken. Voor mij zes weken van aftellen, aftellen naar het moment waarop ik enkele belangrijke mensen uit Honduras zal terugzien. Ik kijk er echt wel naar uit! Ook al zal ik België wel missen. De zomer is ook in eigen land wel mooi, maar ja, ik kan niet alles hebben hé! Kiezen is verliezen, dat weten we al langer!
Hoe ik me ondertussen voel? Daarop kan ik geen sluitend antwoord bieden. Ik voel me zoals Fie zich vaak voelt: even goed, dan weer slecht(er), terug beter,... Ik blijf kampen met een hele hoop gedachten en gevoelens. Ik ben terug beginnen schrijven, maar voorlopig bleef het bij één keer. Binnen een week of twee maak ik nog wel eens tijd om de chaos door de pen te jagen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten