Niet de beste term om het te omschrijven, maar er bestaat geen passend woord op dit moment. Hondurasbibbers, Hondurasstress, Hondurasonzekerheid, Hondurasonbeslisbaar, Hondurasblablabla... Ik ben aan het proberen Honduras te plannen, en ik heb nog maar één ding ondervonden: we gaan te weinig tijd hebben!
We hebben maar 13 dagen tijd om te reizen, en dat is echt niet voldoende. Het openbaar vervoer maakt dat alles langer duurt, maar een auto huren hebben we uitgesloten. Ik heb lang getwijfeld, maar het is gewoon te onveilig. Nu wordt het tijd om te beslissen wat we allemaal willen doen, en uitzoeken in welke volgorde dat dan best doorgaat.
Feit is dat ik graag enkele dingen zou zien die ik nog niet ken. Echter, die liggen dan weer te afgelegen, of zal Vincent net niet interessant genoeg vinden. "Off the path" is echt wel mijn ding geworden, maar het zijne (nog) niet... Dus houden we het op de dingen die ik al bezocht.
Ik heb Vincent de opdracht gegeven om tegen eind dit weekend te beslissen wat hij juist wil zien/doen/proeven/enz. Hopelijk kunnen we nadien de knopen doorhakken. Want ik kan echt niet kiezen/beslissen. Daarbij komt dat mijn directrice, Eva, verhuisd is naar Gracias, wat een ontmoeting met haar enigszins bemoeilijkt. Ik ben al een hele week aan het nadenken over hoe ik dat ga oplossen, en vooral wannéér. Ach ja...
Ach ja, het komt wel goed. Het komt gewoon héél dichtbij nu. Mijn examens zijn achter de rug, mijn portfolio is ingediend. Nu nog even doorbijten voor de rapporten, eindverslagen, pv's, oudercontacten; en dan is het zover! Ik krijg alsmaar meer de kriebels, kan nog amper wachten! Ook al is er nog zoveel te plannen... Ach ja...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten