de magie van sneeuw

De winter is in 't land!  Als je dat nog niet zou door hebben, verblijf je waarschijnlijk niet in België, of ergens onder de grond, of in een bunker, of achter dichtgetimmerde ramen, of...  We kunnen er niet omheen: de winter is daar (eindelijk).  En sneeuw, sneeuw hoort bij de winter.

Een week geleden was het zover: de eerste sneeuw van 2013 kwam neergedaald.  En ik bevond mij in Borsbeek, op een half uur rijden van Mechelen.  Ik was weer aan het dansen, uiteraard.  Tijdens de pauze van 22:00 sneeuwde het licht, maar alles zag er nog hetzelfde uit.  De sneeuw bleef niet liggen, dus ik zag mijn terugrit nog volledig zitten!  Echter, om 22:30 lag er al een wit tapijt!  

'Gene stress', was mijn eerste gedachte.  Ik ging er van uit dat het op de E19 allemaal wel zou meevallen.  Echter, dat bleek niet correct.  In totaal reed ik een uur naar Mechelen.  Op de autosnelweg kon ik maximum 60 km/u rijden, maar gemiddeld bleef het bij 50.  Het laatste stuk naar huis, reed ik achter een té voorzichtige chauffeur die slechts 25 km/u reed.  

Thuisgekomen was ik ontzettend vermoeid.  Het vergt wel wat concentratie, rijden in de sneeuw.  Vooral op de niet-verlichte plekken op de autosnelweg.  Ik kan normaal niet tegen de ruitenwisser die op en neer gaat voor mijn ogen, maar alles was beter dan het hypnotiserende effect van sneeuwvlokken!

Ik was dus veilig en wel thuis geraakt, maar wilde niet onmiddellijk gaan slapen.  Ook al was ik mentaal moe, ik wilde naar de sneeuw!  Wanneer de sneeuw daar voor het eerst na langere tijd weer is, ben ik zoals de kinderen: verwonderd, blij, gelukkig, speels, nieuwsgierig,...  

Die maandagnacht besloot ik nog even op stap te gaan.  Ik haalde mijn wandelschoenen boven en vertrok in de nacht, met een halve tas thee in de hand.  Ik wandelde een kwartiertje op en neer onze straat.  Zo stil was het daar, enkel het gekraak onder mijn voeten was hoorbaar.  Zalig gewoon!  

Nu we een week verder zijn, en de sneeuw nog extra laagjes kreeg, kan ik er al minder van genieten.  Na een week van te veel kledij, wandelschoenen, waden door smerige modder, te voet naar het werk, sigaretten roken op straat,...heb ik het wel gehad.  Hoewel ik tijdens mijn toezicht vanmiddag toch opnieuw door de sneeuw begon te wandelen, luisterend naar alleen maar dat krakende geluid.  

....    De natuur kan mooie dingen voortbrengen    .....