zondag 27 januari 2013
Hoe zeg je zoiets?
Dat weet ik niet.
Tegen sommige mensen zei ik het al, met sommigen praatte ik er al over, maar ik kan het niet op mijn blog zetten. Toch ben ik er zo hard mee bezig, dat ik er iets van wil neerschrijven, ook al is het zo cryptisch als maar zijn kan.
Het verscheurt me momenteel, langs alle kanten bereiken me die nieuwtjes...iedereen stelt diezelfde vraag. En af en toe probeer ik het uit te leggen, en af en toe begrijpt iemand me. Maar diegene die mee moet in het verhaal, met die persoon spreek ik er te weinig over.
En zo gaan er dagen, weken, maanden,...voorbij.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
???? hallo zeg,terug de negatieve toer op,komaan ze praten moet je doen dat helpt,dat verlucht...
laat je niet opsluiten in jezelf,wees open,daar haal je het meest uit.weet niet of ik je kan helpen,maar wil het altijd proberen,ben je ma in goed en slechte tijden hé. xxxx
Helaba! Niet te veel zorgen in dat hoofd laten rondtollen! Stress is geen goeie zaak, geloof mij!
Bel Stallie eens even om de week na de krokusvakantie eens iets samen te doen. Mijn vakantie valt niet meer samen met die van jou... :-) Missen doe ik je meer dan ik ooit had gedacht en dat durf ik hier even achter te laten....
Een reactie posten