maandag 2 december 2013
Dagboek? Privé?
Ik heb altijd over mezelf geschreven, maar trachtte steeds op te letten met te persoonlijke informatie. Bepaalde dingen verbloemde ik, en konden bijgevolg enkel begrepen worden door mensen die me kennen. Mensen die werkelijk weten hoe Fie in elkaar zit en wat Fie zoal bezig houdt in het dagelijks leven.
Maar Fie verandert. Fie is veranderd. Ik ben iemand anders geworden. En dat is behoorlijk confronterend soms. Momenteel lijkt het alsof alle zekerheid weg is. Dat is ook zo, ik heb er zelfs zelf voor gekozen. Het gekke is dat ik het niet eens zo beangstigend (meer) vind. Plots werd het duidelijk: zekerheid is niet alles, geluk is dat wel.
Eén zin: Vincent en ik gaan uit elkaar. Meer uitleg behoeft dat niet. Dit is al zeer direct. Dat is niet van mijn gewoonte. Normaal blog ik indirect direct. Niets is normaal, niets is gewoon. Maar alles komt goed, en dat geloof ik echt. Ik kies voor het nieuwe, het onbekende, het onvoorspelbare. Ik heb geen spijt van die keuze en ik zal er geen spijt van krijgen.
Ik ben echt veranderd.
Voor sommigen zal dit allemaal heel raar klinken. Het is ook niet van de ene dag op de andere gebeurd natuurlijk. Mensen veranderen nu eenmaal. Het heeft lang geduurd eer ik dit wilde aanvaarden, maar nu is het gewoon logisch. Het is tijd om niet meer te kiezen voor wat me gelukkig maakt als individu, aan iemands zijde. Ik kan ook gewoon gelukkig zijn als individu. Misschien met iemand aan mijn zijde, om samen gelukkig te zijn. Misschien alleen, om als individu gelukkig te blijven. Alles kan, alles mag, alles komt goed.
Het nieuwe is zeer aantrekkelijk. (Opgepast, ik ga terug de indirecte toer op, jullie hoeven niet alles te weten mijns inziens.) Het is een nieuwe realiteit waar ik me gelukkig bij voel. Uiteraard zijn er momenten dat die andere realiteit, die even reëel is, me wat droevig maakt. Maar ik voel gewoon dat alles goed komt. Ik voel dat dit het juiste is. En dat ik voel, dat is heel wat. Dat weten mijn vaste lezers ook.
Dus, je mag er allemaal over denken wat je wil. Je mag kwaad zijn op mij, ontgoocheld zijn in mij, boos zijn op het nieuwe. Maar weet dat deze stap mijn eigen beslissing is. Weet dat ik kies voor geluk, en niet voor wat jullie ervan vinden. Weet dat ik jullie graag in mijn leven heb, maar dat ik jullie niet zal smeken om te blijven.
Weet dat Fie nog steeds Fie is, maar dan anders.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
hé Fie ja de keuze die je maakt moet ik respecteren,maar kan het gewoon niet vatten,jullie samen waren een droomkoppel,Vince een fantastiche man..ach ja wat kan ik zeggen je bent en blijft mijn dochter ,mijn enige kind... ikhoop echt dat je weet waatr je aan egint,en dat je gelukkigzal worden.
ik vind het heel jammer en hoop da je Vince toch zal bijstaaan,die ziet jou echt heel graag
meer kan ik niet schrijven,jammer is het maar ik respecteer het
mama
Ik gun je zeker je geluk, maar verlies de wereld rondom je niet uit het oog. Je mag zeker je eigen keuzes maken, maar anderen moeten hiervan niet de dupe zijn.
Leven op een wolk is leuk, maar jammer genoeg is er ook nog de dagdagelijkse realiteit. En die realiteit heeft het erg moeilijk met het feit dat jij hen in de steek laat om je persoonlijk leven te regelen.
Je hebt niet alleen een verantwoordelijkheid tegenover jezelf, maar ook tegenover de wereld rondom jou en je job. En jammer genoeg ben je die nu wel even uit het oog verloren.
Wie echt gelukkig is moet er STAAN, ook naast zijn droomwolk.
Ik ben even uit mijn lood geslagen. Lees dit nu pas en ik moet zeggen dat ik echt wel sprakeloos ben.
Beetje laat misschien, maar ik wou effe laten weten dat ik de reactie van Inge hierboven heel mooi gezegd vind. Verder ga ik niet op de situatie reageren...
Een reactie posten