oh jawel !

Weeral terug gestart.  Al direct een bewogen dag.  Neen, dat ligt niet aan mij.  Geloof ik.  Toch vraag ik mezelf dan telkens af of ik het had kunnen voorkomen.  Heb ik de signalen niet opgevangen?  Was ik te veel bezig met de administratie?  Echter, zo mag ik niet denken.  Zo'n dingen gebeuren.  En ja, mogelijk maak ik fouten.  Ik ben een mens.  Doch, niet elk probleem vindt z'n oorzaak bij mij als leerkracht.  Het is gebeurd.  En het kruipt in mijn kleren, maar ik tracht het te relativeren.

Dat gezegd zijnde...  Ik ging na schooltijd naar een winkel in Brasschaat.  Tweede poging op zoek naar een kleed voor zaterdag.  Zaterdag?  Mijn verjaardagsgala hé!  Nu ja, niet dat van mij, maar toch.  Het is de activiteit die ik koos om mijn 31ste (oh jawel, de 31ste al) te vieren.  En een gala, dat neem ik serieus!  

Vorige week koos ik de dansschoenen al.  Dank je mi amoy voor het mooie verjaardagscadeau!  Zaterdag ging ik ze 'indansen'.  Helaas knelden ze na een tijdje wat.  Dat wordt spannend komend weekend.  Ach, mooi zijn is pijn lijden.  Dat zal ook zo zijn met het prachtige kleed dat ik uitkoos.  Want vandaag koos ik een kleed.  Dank je mama voor het fantastische kleed!  Ik kan haast niet wachten tot zaterdag!

En omdat ik nu zo'n knap kleed heb en leuke schoenen, vind ik dat ik mezelf ook haar en make-up cadeau mag doen.  Dus ik ben van plan om me te laten opmaken voor we naar het bal trekken.  Zoals ik in mijn vorige post al zei: a disfrutar!  Want ik leef maar één keer in dit leven, en dit is het jongste dat ik ooit zal zijn!  (dit met dank aan Julie, want zonder haar was ik deze zin waarschijnlijk veel later in mijn leven tegen gekomen)

Dank, dank, dank.  Dank om dit samen met mij te beleven, dank om mij te steunen, dank om mee te vieren, dank om te komen lezen, dank om mij graag te zien, dank om mij te aanvaarden, dank om geduld met me te hebben.  Dank, dank, dank.  Want ik ben je dankbaar !