laat me maar doen

't Is juni.  Traditioneel een maand met behoorlijk wat stress voor de gemiddelde leerkracht.  Voor mij geldt dat ook.  Los van heel veel werk, zijn er nog zo veel andere dingen die ik in orde wil krijgen.  Voor Canada heb ik nog steeds een lijstje liggen met 'to-do'-dingen, en mijn huishouden geraakt ook weer niet gedaan.

Op zich niet zo erg.  Ik kan veel.  Dat weet ik.  Ik doe ook veel.  Gisterenavond fel doorgewerkt, en ik zag al licht aan het eind van de einde-schooljaar-tunnel.  Amai, het is woord-uitvind-dag, precies!  Maar dat neemt niet weg dat ik nog steeds werk heb liggen.  En ja, ik leg de lat hoog, dat is zo.  Ik heb ze al verlaagd, volgens mij.  Ik heb gewoon het gevoel dat ik het goed doe en ik eis van mezelf niets minder.  Dat is nu eenmaal zo.

Erg vermoeiend allemaal, vooral omdat mijn nachten al twee weken lang onderbroken worden door Saar.  Al twee weken maakt Saar me wakker terwijl ik nog in mijn bed mag blijven.  Niet fijn!  En ik tracht haar te straffen door ze op te sluiten in de keuken en wintertuin, maar dat lijkt niet te helpen.  Ze blijft me gewoon elke nacht wakker maken en ik blijf haar achter een tweede gesloten deur zetten.  Echter, dat eist z'n tol.

De voorbije week heb ik al drie keer gemerkt dat ik niet veel nodig heb.  Ik ervaar veel frustraties en die komen er soms plots uit.  En dan sta ik daar, met tranen in de ogen.  En dan ga ik weg, om ergens al rokend te huilen.  Laat me maar doen.  Dat passeert.  Het hoort bij deze periode, geloof ik.

Mijn huishouden...'t is hier vuil!  Saar-haar...en mijn stofzuiger werkt plots niet meer.  Dus dien ik nog een moment te zoeken om daarmee naar de winkel te gaan.  Lastig, lastig.  Zoveel extra vergaderingen momenteel, dat ik nog amper vrije momenten over houd.  In 't weekend misschien?  En het dan nu maar heel vuil laten liggen.  Of de Swiffer eens proberen, met een doekje of tien.  Dat Saar-haar valt niet te onderschatten!

Voor Saar heb ik trouwens nog steeds geen oplossing voor de zomer.  En ik vertrek al binnen een goeie twee weken!  Dat bezorgt me ook behoorlijk wat kopzorgen.  Ik weet wel dat problemen zich oplossen wanneer ze zich voordoen, maar het begint toch stilaan een probleem te worden mijns inziens.  

En ik stond erbij en ik keek ernaar ....