mijn eigen Tournée Minérale

Voor wie het zich afvraagt: Neen, ik heb geen tickets voor Tomorrowland.  Volgens het eerlijke systeem van online wachtrijen en urenlang naar een scherm turen, zou ik er gehad hebben.  Was het niet dat de website van Paylogic plots besloot om niet meer te werken.  Ik was inderdaad netjes binnen geraakt tijdens het derde verkoopmoment.  Echter, in de ticketshop liep de website vast bij het klikken op 'verder', dus heb ik geen tickets kunnen aankopen.  Natuurlijk vind ik het jammer.  Doch, ik kan er niet heel boos om zijn of ik heb er geen haatgevoelens om.  Volgende keer beter!

En zo hebben we 800 euro om aan iets anders uit te geven!  Zo denkt Fie!  Chris is met die gedachtegang niet akkoord.  Maar zo werkt het vrouwenbrein, blijkbaar.  Want mijn vriendinnen begrijpen mij helemaal, dus het is iets vrouwelijk.  Waaraan ik het zal uitgeven, weet ik nog niet.  Ik heb er al een beetje over nagedacht, maar ik heb te veel andere dingen aan mijn hoofd.  Dat is meteen de reden dat ik weinig kwam vertellen de voorbije weken.  Ik heb gewoon weer een vol hoofd.

Mijn verjaardag komt namelijk weer dichterbij.  En ik wil die vieren, uiteraard.  Sinds december ziet mijn leven er een beetje anders uit: ik ben meter nu.  Ik ben meter van de zoon van dierbare vrienden.  Dierbare vrienden, dus hen wil ik sowieso dicht bij mij als ik iets te vieren heb.  Daarom besloot ik om thuis mijn cumpleaños te vieren.  Maar de perfectionist in mij wil er weer iets spectaculair van maken, want goed is niet goed genoeg.  Dus ik lig al een tijdje wakker van mijn plannen.  Stom, I know, maar het is wie ik ben.

Anyway, dat is niet wat ik kwam vertellen.  Ik kom voornamelijk vertellen over alcoholvrije dagen.  Het is een modefenomeen: periodes in het leven roepen dat je iets bepaald niet of juist wel doet.  Niks voor mij!  Ik ben een controlefreak en dat zorgt al voor genoeg beperkingen.  Ik leg mezelf al veel op, ik leg de lat telkens hoog, dus aan zo'n dingen doe ik niet mee.  

Niet dat ik er niet achter sta, zeker wel.  Ik ben helemaal mee met het idee dat we onszelf soms onvoldoende bewust zijn van onze levensstijl.  Maar persoonlijk vind ik het niet nodig om challenges aan te gaan, om bovengenoemde reden.  Ik ben er wel van overtuigd dat dit soort acties bijdraagt tot een hoger bewustzijn.  Het opent eveneens de dialoog.

Toevallig kreeg ik ook een uitdaging op mijn pad: een week geen alcohol.  Ik besloot al snel dat ik die week wilde verlengen.  Niet tot een maand.  Neen, mijn verjaardag zal gevierd worden met alcohol.  Dat is nu eenmaal zo.  Maar ik besliste dus wel om het te verlengen tot minstens twee weken.  Uiteindelijk dronk ik tien dagen geen alcohol.

Goed, niet mijn punt.  Ik wil het hier niet over mij hebben.  Ik wil het over de achterliggende gedachte van deze campagne hebben.  Het is waar dat alcohol drinken te veel een evidentie is geworden.  Ik zie dat rondom mij. Ik ervaar dat eveneens zelf.  Het is ook waar dat een actie als deze het bewustzijn vergroot en taboe doorbreekt.

Volgens de media doen 130 000 mensen mee, op de site van de organisatie lees ik exact 126 835.  Hoe je het ook draait of keert, dat is niet gek veel.  Gisterenavond heb ik voor het eerst iemand gesproken die effectief deelneemt.  Desondanks zorgt het wel voor gespreksstof.  Velen denken erover na, net als ik.  En dat is een goede zaak.

Wat ik heel belangrijk vind, is dat ik terug controle heb.  Eigenlijk is het vreemd dat ik iemand ben die veel controle wil over de dingen, maar tegelijkertijd de controle afgeef aan alcohol.  Dat is echt raar.  Want alcohol vermindert de controle.  Als ik dan wat dieper nadenk, vind ik al snel een logische verklaring.  't Is niet dat ik het altijd als aangenaam ervaar om zoveel controle te willen over de dingen.  Dat dan even loslaten door alcohol te gebruiken, kan goed doen.  Dat is behoorlijk 'fout', maar het is de realiteit.  Ik ben er zeker van dat anderen dat kunnen beamen, als ze heel eerlijk zijn.

Er wordt alleszins over gesproken, en dat vind ik een goede zaak.  En de mensen die van uitdagingen houden, kunnen bij het afsluiten van Tournée Minérale al aan de volgende uitdaging beginnen.  Want dan starten de dagen zonder vlees, de moderne vastenperiode.  Ik weet niet of daar ook zoveel over gesproken wordt.  Mij is dat nooit opgevallen.  Waarschijnlijk omdat ik zelf permanent zonder vlees leef.  Hoewel ik wél vis eet, en ik geloof dat dat eveneens taboe is tijdens die uitdaging.  Ik weet het niet, en het interesseert me weinig.

Toch vraag ik het me af.  Zijn mensen zich even bewust van wat minder vlees eten betekent?  Het betekent een minder grote ecologische impact/voetafdruk, het betekent minder dieren die sterven, het betekent minder kans om ziek te worden.  Akkoord: "die dieren zijn dood en als ik ze niet opeet, dan doet iemand anders dat wel".  Het is een uitspraak die ik recent hoorde en ik begrijp ze.  Maar als iedereen zo blijft denken, zal er inderdaad niets veranderen.  Dus bedankt dat je toch probeert om je er bewust van te worden.

Minder snel ziek worden?  Ja, in mijn hoofd klopt dat.  Nu vermoed ik dat ons vlees van een behoorlijke kwaliteit is.  Dus mogelijk klopt mijn veronderstelling niet...  Ik werd alleszins nooit echt ziek in Honduras.  Ik hoefde er nooit een arts op te zoeken of naar het ziekenhuis te gaan.  Elke andere AFS'er die in dit jaar ginder woonde, heeft die ervaring wél gehad.  Ik geloof dat dat komt doordat ik geen vlees eet.  Ik word overigens ook bijna nooit ziek.  En dat terwijl ik geen al te gezonde levensstijl heb. Nope, ik ben niet het soort vegetariër dat veel groenten, fruit en biologische gezondmakers eet.  Ik snoep relatief veel, rook, sport onvoldoende, drink regelmatig alcohol,...  En toch lijk ik een goede weerstand te hebben!  Echt gek!

Zo, mijn hoofd is wat leger.  Of mijn gedachten zijn op iets anders gezet.  Whatever.  't Is goed.  Het voelt beter.  Nog een uurtje lezen over Cubaanse revolutie en contrarrevolución (vooral), en dan oogjes toe.  Eender hoe, ik zal blij zijn dat februari om is.  Ik kijk er naar uit om mijn verjaardag te vieren met mensen die me dierbaar zijn, maar helaas bezorgen zo'n dingen me te veel stress.  Ik ben wie ik ben: een perfectionist