cumpleaños a lo latino

Gisteren begon mijn verjaardagsweekend.  Ik startte de avond met Chaja: uit eten en naar de show 'The Illusionists'.  Nadien hadden we afgesproken in één van de Antwerpse latin bars.  Ik verjaarde er voor echt (hoewel, ik ben 's ochtends geboren) vooraleer we verder gingen naar een volgende.  We ontdekten een (ver)nieuw(d)e plek om te gaan dansen, dus daar bleven we ook even hangen.  Helaas serveerden ze spa, welke overigens op was, en warm water van de kraan.  Geen succes, gezien ik de alcohol netjes ging afwisselen met water.

De derde plaats is Fanny haar favoriet.  Het was de laatste locatie waar Chris mee naartoe ging.  Hij was al moe vooraleer het goed en wel mijn verjaardag was.  Toen waren we nog met drie en hadden we nog drie plaatsjes te bezoeken.  Dat ging erg vlot, want de eerste was al gesloten, en de tweede daar zaten enkel twee mannen binnen.  Dus dat bezoek annuleerden we.

Cuba Bella casi nunca falla, zou ik kunnen zeggen.  Daar eindigde de avond.  Eerst waren we een beetje onwennig, we waren er al lang niet meer geweest.  Maar al snel kwamen we een bekende tegen en hadden we het nog erg naar onze zin.  Omstreeks 5:00 gingen we door, want ik wilde de eerst tram naar huis nemen.

Volgens de info die ik gisterenavond in het metrostation had bekeken, zou ik een tram hebben om 5:18.  Netjes op tijd, helemaal alleen op het perron.  Al snel stonden we daar met z'n tienen en hoorde ik een vrouw zeggen dat de eerste tram om 5:54 zou passeren!  Zij en haar gezelschap hadden, net als ik, zich gebaseerd op de affiches boven in het station, maar blijkbaar mag een mens daar niet op vertrouwen.  Op het perron stonden er andere vertrekuren op de affiche.  Een uur gewacht, er zat niet veel anders op...

Mijn voeten deden te veel pijn om te voet te gaan.  Ik had evenmin zin in confrontaties met onbekenden.  Daar op dat perron deelden we allemaal hetzelfde leed, de gesprekken waren er netjes.  Ik had daarenboven in Cuba beslist dat ik thuis wel zou gaan plassen, slechte beslissing!

Uiteindelijk lag ik tegen 7:00 in mijn bed...wakker!  Ik heb dat een dikke twee uren volgehouden, maar heb intussen beslist dat het nachtje door wordt.  Ik geraak gewoon niet in slaap.  Nadeel is dat Chris nog slaapt en ik dus niet veel kan doen in huis.  Mijn houten vloeren kraken zo fel!  Dus ben ik naar hier gekomen.

Ik voel dat het bloggen me momenteel niet echt ligt.  Ik wil in beweging zijn; Mijn feestje voor vanavond beginnen voorbereiden: opruimen, stofzuigen, mijn appartement 'verbouwen', nog naar enkele winkels om de laatste dingen te kopen,...  Ik kijk er naar uit om straks nog eens te vieren!

Gisterenavond kreeg ik alvast een cadeau van Diana en François: een bon van Bol.  Er zat een suggestie bij om er een bepaald boek mee te kopen, want de levertijd was te lang waardoor zij het niet bestelden.  Gelukkig maar, eigenlijk, want ik ga ervan uit dat ik dat boek vanavond wel van iemand krijg.  Ik had het alleszins aan Chris gezegd dat hij dat mocht doorgeven als cadeautip.

Ik hoef geen geschenken, maar ik ben eigenlijk wel benieuwd aan het worden naar wat ik ga krijgen!  Sommige dingen heb ik zelf gekozen, hoewel ik geen inspiratie had.  Ik heb alles dat ik wil, dus ik heb niet echt iets nodig.  Chris, Chaja en Fanny doen behoorlijk mysterieus over hun cadeau(s), dus ik vind het heel spannend!  Mijn verwachtingen lijken plots ook erg hoog te worden...gevaarlijk!

Ach, de mensen die ik graag heb bij me hebben op deze dag, dat is al een prachtig cadeau op zich! Het wordt ongetwijfeld een leuke avond!  Op één detail na: Ik ga doodmoe zijn, waarschijnlijk.  Ik ben geen 23 meer, hé!  Hoewel, 't is maar nummertjes omwisselen, dus ik kan misschien vandaag gewoon doen alsof!