Let's go phishing!

Ik ben net thuis gekomen van mijn eerste groepsles 'samen stoppen met roken'.  Nee, nee, ga nu alsjeblieft niet meteen vreugdedansjes maken!  Ga me ook niet onmiddellijk hevig beginnen aanmoedigen!  Het moet niet en dat geeft me wat rust.  Falen bestaat niet en dat is ook fijn om te horen.  Ik zie wel wat het me brengt.

Het begint, uiteraard, al met huiswerk.  Laat dat nu net zijn waar ik het lastig mee heb.  Lastig, omdat ik een perfectionist ben.  Wat ik doe, doe ik goed.  Is dat niet het geval, dan doe ik het niet.  Er is geen middenweg, geen grijze zone.  De tabakoloog die de cursus leidt, zei me dat zij eveneens zo'n perfectionist is.  Ze omschreef het helemaal zoals ik mezelf ook ken.

Maar dat ik niet dom ben, dat weet ik.  En er is niets mis met dat te benoemen, vind ik.  Ik weet heel goed hoe het allemaal in mekaar zit.  Echter, dat betekent niet dat ik ermee kan omgaan.  Om nog maar iets 'in the open' te gooien: ik ben opnieuw in therapie.  Poef, 't is eruit.  Ook daar krijg ik huiswerk mee, dus ik heb het lekker druk.

De perfectionist blijft toch de belangrijkste chauffeur van mijn bus.  Over die bus ben ik aan het leren in de therapie.  Er is ook een rebel die meerijdt, en die neemt af en toe het stuur over.  Er zijn nog vele anderen aanwezig, maar hun namen ken ik nog niet.  De dingen een juiste naam geven, het is niet makkelijk voor een autistisch iemand als ik.  Wat ik intussen wel weet, is dat de perfectionist de bus eveneens bestuurt tijdens mijn bezoekjes aan de therapeute.  Ik ben bijgevolg niet eerlijk, en daar heb ik zelf weinig aan.

Komende sessie zal ik open kaart spelen.  Ik betaal er tenslotte genoeg geld voor.  Het hier komen vertellen is alvast een heel goede oefening.  Ja, ik heb lang getwijfeld om het te komen schrijven.  Maar zo thuiskomen van een les om te leren stoppen met roken, het maakt wat los.  Er zit momenteel weer zoveel in mijn hoofd!  

Doordat ik zoveel aan mijn hoofd heb, ben ik alweer behoorlijk vermoeid.  Ik zeg zelfs leuke avondjes met vriendinnen af, omdat ik tijd alleen lijk nodig te hebben.  Of zoiets.  Tijd met een sofa en een serie, dat was het afgelopen vrijdag.  En doordat ik vrij moe rondloop, klik ik met mijn ogen open op foute links.  Oh jawel, ik heb gereageerd op een phishing mail!  Al van bij het openen van het bericht, had ik het gevoel dat er iets niet klopte.  Toch klikte ik op de link én meldde ik me aan.  Pas toen mijn adresgegevens gevraagd werden, schrok ik 'wakker'.  Ik heb meteen Chris gebeld en via een gedeeld scherm op Skype heeft hij me enkele handelingen laten uitvoeren.  Alles lijkt in orde, maar ik ben toch enorm geschrokken!  Intussen kreeg ik nog twee van zo'n e-mails.  Ze hebben de weg naar mij gevonden, vrees ik!

Zo, ik ga het hierbij laten.  Ik ga nu naar mijn hangmat voor een sigaretje, de zoveelste laatste in mijn hangmat.  Nee, ik ga nog niet stoppen!  Maar het huiswerk is om de gewoonten af te leren / te veranderen.  Dus, ik mag voortaan niet meer roken in mijn hangmat.  't Is te zeggen, ik mag dat nog wel, maar de perfectionist in mij...