Jij mag mij aanspreken!

Dit zou een heel lange post kunnen worden. Ik ben hier al even niet meer geweest.  Ik had het druk.  Logischerwijze wordt dit dus een bericht vol verhaaltjes over wat ik deed.  Ik heb geen idee of het dat wordt.  Ik weet niet of het een lange post wordt.  Ik heb gewoon zo'n idee van "laat ik even schrijven", dus hier ben ik!  

Ik kan zeer zeker wat dieper gaan.  Ik kan meer vertellen dan de oppervlakkige dingen.  Ik heb veel gedaan en ervaren, positief en minder positief.  Ik heb veel nagedacht en zal dat nog meer doen.  Schrijven heb ik eigenlijk niet gedaan.  Niet hier, noch in mijn boekje, noch op een andere manier.  Ik voelde me te onrustig.  De beste manier om kalm te worden was babygeluk, zo bleek deze week.  Lucas bij mij hebben doet echt wonderen!  Maar omdat dat niet altijd kan, heb ik ook regelmatig in de zetel gehangen starend naar een scherm.

Ik keek naar Better Call Saul, en ik vind die serie beter dan Breaking Bad.  Uiteraard is het wel fijn om enkele personages te herkennen van dat andere programma.  Dat maakt het zeker beter.  Toch vond ik het ontbreken van gewelddadige scènes elke aflevering eveneens een meerwaarde.  

Oei, je had structuur verwacht?  Dan kan je misschien beter afhaken.  Ik weet niet of die er komt.  't Is niet dat ik daar niet voor kan zorgen, 't is eerder dat ik niet wil.  De rebel zit even aan het stuur.  Eén van de zoveel mogelijke chauffeurs.  Bij mij zijn het vaak de rebel, de perfectionist en de controlefreak die rijden.  De zorgende (ik leerde er nog geen naam voor) zit ook vaak vooraan.  Over de anderen zal ik nog bijleren.  Nooit te oud om te leren!

Ik zit momenteel trouwens in mijn hangmat.  Aanvankelijk was ik in de zetel gekropen.  Toen besefte ik echter dat dit plekje eigenlijk erg leuk is, ondanks dat deze ruimte multifunctioneel ingezet wordt.  Dus nu zit ik hier, met een munttheetje (vers, uiteraard) erbij.  Mijn staartbeen doet wel pijn, maar dat zou ik op een andere plaats ook voelen.  Ik ben gevallen donderdag.  Domweg uitgeschoven, tijdens een spelletje trefbal, voor je je bepaalde dingen begint voor te stellen!

Goed, ik zal eens een poging doen om je wat bij te praten!  Mijn verjaardagsfeestje was super!  Alles verliep bijna beter dan gepland!  Iedereen hielp waar nodig, de sfeer zat goed, er werd gedanst, en er was niet te veel overschot van eten!  Ik ga het volgend jaar misschien opnieuw doen, in hetzelfde concept.

Ik ga intussen ook sporten met Chaja en Fanny: zumba, één keer per week.  Afgelopen donderdag begon de rueda, eindelijk, terug!  Dus om de twee weken kan ik opnieuw gaan dansen.  't Is nu wel op donderdag, wat betekent dat ik in 't stad kan blijven plakken, hihi!  Ik deed het niet, maar het kan nog komen!  Cuba, Cuba...

Na m'n verjaardagsuitje ging ik nogmaals naar Cuba, vorig weekend.  Komende vrijdag gaan we opnieuw.  Ja, het doet me goed!  Zo terug uitgaan is zalig!  Afgelopen vrijdag had ik de kans om naar Café d'Anvers te gaan, maar ik paste op het laatste moment.  Want het is niet allemaal rozengeur en maneschijn: ik loop ook met wat stress rond, zo blijkt.  Ik heb veel hoofdpijn de laatste tijd, en vrijdag groeide dat uit tot migraine.

De zorg voor Elzy is daar gedeeltelijk de oorzaak van.  Ik vind het werkelijk verschrikkelijk om haar te zien zoals ze nu is.  Het feit dat ze er zelf voor kiest om op zo'n mensonwaardige manier te leven, maakt het er niet makkelijker op. Sinds vrijdag is ze overigens opnieuw in het ziekenhuis.  Alweer afwachten wat het wordt...

Ik vermoed dat ze er opnieuw alles aan zal doen om naar huis terug te keren.  Wat er zich heeft afgespeeld sinds woensdag, weet ik niet.  Ik ben toen redelijk kwaad vertrokken.  Het deed me allemaal te veel pijn, mijn emmertje was vol, ik ben al huilend weg gegaan.  Uiteraard heeft ze mij daarom niet op de hoogte gebracht toen ze alweer gevallen was.  Dat ik heb via haar nicht vernomen.  Fijn dat iemand inziet wat ik allemaal doe en me naar waarde schat.  Of zoiets...  't Is behoorlijk frustrerend en zwaar.

Ik probeer mezelf ook wat meer te beschermen.  Ik wil veel doen, maar mijn lichaam roept duidelijk weer om een pauze. Toegegeven, 't is alweer bijna vakantie.  Doch, ik ben erin geslaagd om die al volledig vol te plannen.  We gaan een week naar Normandië, en daarbuiten heb ik al met twee vriendinnen afgesproken, ga ik opnieuw een dag op prospectie voor onze bosklassen, heb ik nog wat schoolwerk,...  Het gaat zomervakantie zijn voor ik het goed en wel besef!

Want eigenlijk zit mijn agenda momenteel propvol, alvast voor meer dan een maand.  Er zijn zelfs momenten waarop ik met een driedubbele boeking zit.  Ik heb nog geen idee hoe ik dat ga aanpakken.  Ergens vind ik het wel fijn om terug wat actiever te zijn.  Het probleem is mogelijk wel het 'alles of niets - verhaal'.  De lege gaatjes in mijn agenda probeer ik blijkbaar zoveel mogelijk te vullen.  Wanneer ik toch eens een vrij moment heb, mis ik het gezelschap van anderen.

Soms ben ik wel graag alleen, maar over het algemeen ben ik toch echt een heel sociaal wezen.  Ik heb behoefte aan actie.  Dit weekend was ook weer top, behalve vrijdagavond dan.  Het waren Krokusfeesten: altijd fijn om nog eens een weekendje in de horeca te vertoeven!  Ik mis dat zo!  Maar ik ben té gehecht aan mijn vrije tijd.  Het zou leuk zijn om nog wat extra geld bij te verdienen, maar ik vind zoveel andere dingen ook tof.  Dus ik kies voor mijn leven vol actie, dansen, etentjes, optredens, Lucas-momentjes, babbeltjes, ervaringen,...

Over ervaringen gesproken: Chris heeft me voor m'n verjaardag een etentje cadeau gedaan.  We gingen naar 't Fornuis, een restaurant hier in Antwerpen met één ster.  De ervaring was echt zalig!  't Was de derde keer dat ik naar een sterrenrestaurant ging, en het valt me op dat ze elk hun eigenheid hebben.  Echt fijn!

Oh, ik zou het bijna vergeten te vertellen!  Ik ga Ili terug zien!  Ze liet me een week geleden weten dat ze beschaamd was dat ze mijn verjaardag weer vergeten was, maar dat ze me cadeautjes zou brengen!  In mei komt ze met Osman, haar man, voor tien dagen naar Europa.  Ze zoeken 6 landen te bezoeken op die korte tijd, waaronder het onze!  Hun verblijf valt gedeeltelijk in het weekend van Hemelvaart, dus misschien reis ik wel een stukje mee!  Het zou dan wel Amsterdam en/of Parijs zijn, en die heb ik allebei al wel gezien, maar ja.  Osman was voor het eerst ook echt heel vriendelijk (telefoon via WhatsApp), zou tof zijn als dat ook zo is als ze hier komen.

Mama zei al dat ze Iliana nog eens wil terugzien, maar ik vrees dat dat niet gaat lukken. Ik vermoed dat ze vooral de toerist gaan uithangen.  Ik zal het binnenkort wel horen, als ze hun reis hebben uitgezet.  Als ze nog steeds zo snel vermoeid is als enkele jaren geleden, zal ze niet veel zien, vrees ik...  Ach, dat ik haar ga terugzien is echt wel super!

Nog een nieuwtje: ik heb een Velo-kaart (aangevraagd)!  Het ging er ooit eens van komen, ook al heb ik een hekel aan fietsen.  Maar zo uitgaan en dan wachten op de eerst tram, dat is toch behoorlijk enerverend.  Dus voor die momenten ga ik ze waarschijnlijk vooral gebruiken.  Mijn fiets ga ik verkopen.  Ik weet dat dat een verlieslatende zaak is, maar hier in de gang staat hij ook maar te staan.  En hier in Antwerpen is zo'n Velo toch echt wel een gerief!

Zo, ik ga stilaan mijn verhaal beëindigen.  Ik zit vrij goed, maar toch net niet comfortabel genoeg.  Typen in de hangmat is een klein beetje onhandig.  Ik ga naar de zetel verhuizen, en nog naar iets kijken, denk ik.  Ik heb alleszins genoeg gewerkt dit weekend, mijn lichaam mag wat rusten.  Het huishouden mag ook nog even wachten.  Niemand dat er last van heeft ;-) buiten ikzelf natuurlijk...

You Me Her, die serie begon ik vrijdag nog te zien.  Eerst keek ik naar Amigo's en Intouchables.  Amai, wat een zalige film!  Vandaag misschien de serie verder, of nog een filmpje; ik weet het nog niet goed eigenlijk.  Ik wil ook wel mensen zien, hoewel ik geloof dat de rust me ook goed doet.

Pfff, ik geraak hier precies niet weg.  Toch wat onrust, zo blijkt.  Volgende zaterdag wil ik graag een dagje naar Stein.  Ik vond al enkele wandelingen in die omgeving en 's avonds is er een salsafeestje met een zaal met 100% Cubaans.  Dus dat uur (en nog wat) in de auto, heb ik er toch voor over!  Je leest het wel (of ook niet) of ik uiteindelijk geweest ben!

Ik blijk het bericht gepubliceerd te hebben zonder titel.  Dus ik zet er maar iets boven.  Het heeft niets met de inhoud van deze post te maken.  Maar ik merk dat ik soms echt wil weten hoe het gaat.  En dan laat het me niet los dat ik dat niet even vroeg.  En ik bedoel echt jou, jij, en niet je.  Aan jou, die andere, heb ik geen boodschap.  Veel beter kwijt dan rijk.  Maar jou, de enige jou, wens ik echt het allerbeste toe, alle geluk dat je wil mag je tegemoet komen!