oefenen

Een dikke twee weken ver in mijn ziekteverlof.  Ik heb het gevoel dat er verbetering is.  Ik voel me niet meer zo moe, dutjes overdag heb ik niet meer nodig.  Ik slaap wel nog steeds meer dan wat eigen aan mij is.  Momenteel heb ik nog negen à tien uren nodig, dat is toch nog altijd een drietal uren te veel.  'Te veel'...tja, wat ik nodig heb, heb ik nodig hé!

Vorige vrijdag ben ik voor het eerst in lange tijd nog eens naar een echt salsafeestje geweest.  Ik had mezelf er een hele week op 'ingesteld', én ik bleek vrijdags niet te bang om te gaan.  Want buiten komen boezemt me blijkbaar wel wat angst in.  Ik voelde me vrij onwennig de avond zelf, maar ik heb toch plezier gemaakt met mijn lieve vrienden.

Het gaf me een boost om meer plannen te maken, en zo geschiedde.  Mijn agenda zit voor deze week redelijk gevuld (in vergelijking met het afgelopen jaar), en ik panikeer nog niet.  Dat voelt toch als een hele vooruitgang.  Ik noem het dan ook oefenen.  Ik oefen op meer sociaal contact.

En dan de hamvraag: Kan ik binnen minder dan twee weken terug voltijds beginnen werken?  Ik vrees ervoor.  Ik denk dat de basis nog niet stabiel genoeg is.  Ik voel me nog niet terug in mijn kracht staan.  Iets klein kan me nog altijd uit balans brengen.  Het is niet de bedoeling dat ik ga beginnen huilen als leerlingen me zeggen dat ik dik ben geworden of dat ik lelijke kledij aan heb of dat mijn haar niet goed ligt of...  En dat gebeurt momenteel nog te vaak.

Ik was vandaag bij Sieglinde (de homeopaat), en ze zei me -zoals gewoonlijk- het laatste middel te laten doorwerken.  Nu heb ik ook echt wel het gevoel dat het helpt.  Of zou het door de sigaretten komen?  Helaas is dat het minder goede nieuws: ik ben hervallen met roken.

Neen, ik denk niet dat ik genoeg genezen ga zijn om terug te starten begin oktober.  Ik geloof dat ik nog een maandje extra kan gebruiken.  Ik heb de voorbije weken gezorgd voor meer structuur en tracht mijn basisbehoeften te vervullen.  Echter, ik zie zelf nog niet goed hoe ik die structuur kan laten doorlopen als ik terug voltijds ga werken.  Want ik sta nu nog altijd op na 9:00, dat is wat anders dan 6:15.  Ik ben eigenlijk nog niet voldoende uitgerust.  Het is al veel beter, maar ik ben er nog niet.

't Is lastig, want ik wil het allemaal uitleggen.  Terwijl het eigenlijk heel simpel is: Ik voel zelf wat (ik) kan en wat niet.  Ik  ben geen profiteur.  Ik ben een harde werker.  Ik zal dat nog steeds zijn wanneer ik terug ga.  Alhoewel ik toch een beetje gas ga mogen terug nemen, dat wel.  Maar ik hoef me niets aan te trekken van wat anderen zeggen.  Dat is zo.  Doch, het is heel gemakkelijk gezegd...

Heb ik al verteld dat ik de bewindvoering voor Elzy op mij ga nemen?  't Is niet de moment en zo, maar ik doe het toch.  De aanvraag werd verstuurd naar het vredegerecht, ik wacht nu op een uitnodiging tot een gesprek.  Ik heb de indruk dat Elzy zelf geen idee heeft van wat er aan het gebeuren is, we hebben er alleszins niet meer over gesproken.

Nog een nieuwtje: ik heb een nieuwe hobby.  Nochtans wil ik het zelf nog niet meteen bestempelen als een hobby, maar ik deed het toch vaak de afgelopen dagen.  Ik kocht mezelf een nieuwe verjaardagskalender met mandala's om in te kleuren.  Jawel, ook ik zwichtte voor het 'kleuren voor volwassenen'.  Ik heb er online al wat over gelezen en ik merk toch positieve effecten.  Dus kleur ik, gedurende vele uren.  Maar omdat ik het liefst kleur bij daglicht, blijkbaar, kom ik nu hier nog eens wat typen.

Ja, het was even geleden.  Het heeft allemaal tijd nodig, dat mag duidelijk wezen. Aangezien Chris een filmpje kijkt, doe ik dit.  Hoewel ik die film ook nog wel had kunnen zien, precies.  Echter, we keken de voorbije avonden ook al televisie, en dat hoeft niet zo veel voor mij.  Maar eigenlijk ben ik uit verteld, 't is niet dat ik al superveel meemaak.  Dus ik ga het hierbij laten...