tweede rouwperiode

Een tweetal weken ging het echt beter.  Ik kon gemakkelijker keuzes maken, ik voelde me energieker, ik ging zelfs af en toe ergens naartoe.  Ik genoot van lezen, kleuren, in de zon zitten, sudoku's oplossen, een praatje met vrienden, een avondje dansen, en mogelijk nog van enkele dingen.  Echter, sinds drie dagen ervaar ik een terugval.

Is het omdat ik mijn ziekteverlof liet verlengen?  Komt het doordat ik voortdurend pieker over terug naar huis gaan?  Of hoort dit er gewoon bij?  Ik vind het alleszins niet leuk.  Maandag bel ik naar Sieglinde.  Ik ga ervan uit dat ik nog eens een homeopathisch middel zal mogen nemen.  Ik wil echt wel verder op de positieve weg!

M'n ziekteverlof werd dus verlengd.  Zoals ik eerder zei: Ik zal zelf voelen wanneer ik terug kan gaan.  Het is nog te vroeg.  Ik wil natuurlijk heel graag kunnen gaan werken na de herfstvakantie.  Misschien zit daar het probleem: Ik denk weer te veel vooruit.  Dat zou natuurlijk kunnen.

Bij de therapeute ging het nog goed, afgelopen dinsdag.  Zij stelde zelfs voor om meer tijd tussen de sessies te laten.  Doch, zelf vond ik dat geen goed idee.  Ik ben blij dat we nog niet zijn beginnen afbouwen.  Ik heb echt nog behoefte aan die babbels met iemand met een objectieve, professionele kijk.

Eigenlijk kan ik niet veel meer komen vertellen.  Ik had me voorgenomen om vandaag een vergelijking te maken tussen Rijmenam en Antwerpen, omdat ik merk dat ik enorm pieker over terug naar huis keren.  Echter, ik voel me zo zwak momenteel, dat ik niet weet of dit nu wel een goed idee is.  Ooit wil ik terug, echt wel.  't Is dat we binnen een maand naar Madeira gaan, en dat ik geen oplossing heb voor Saartje.  Dus Antwerpen lijkt me dan beter, dan kan ik het aan mijn toffe buurmadammen vragen.  Maar voor Saartje is het dan ook belangrijk tijdig terug in mijn appartement te wonen.  Want ze zal weer wel een aanpassingsperiode nodig hebben.  Zo gaat dat met katten.  

Wat ik zelf nodig heb, dat weet ik weer even niet. Ik voel me terug vermoeider.  Afgelopen nacht sliep ik echt goed, dus is het misschien toch te vroeg om naar het drukke Antwerpen terug te keren.  Ik weet het niet.  Komt daarbij dat ik aan het controleorganisme niet meer heb doorgegeven dat ik bij Chris verblijf, omdat ik ervan overtuigd was terug te keren.  Doch, ik maak ook regelmatig plannen hier in de buurt, en dan is het natuurlijk makkelijker om hier te zijn. Pfff, wat een gedoe.  Ja, dat lijstje is nog zo'n slecht idee niet, precies!