Ben ik in rouw?

Een rare eerste september.  Ik werd wakker omstreeks 7:30 en geraakte niet meer terug in slaap, ondanks ik pas tegen 3:00 de slaap had kunnen vatten.  En maar piekeren...  Oh, de homeopathie vergeten nemen!  Snel uit bed, en er opnieuw in.  Een off-day.  Ach, zo heb ik er wel vaker.  Dat passeert terug.

Nu, drie dagen later, de derde off-day op rij.  Oké, het passeert precies niet zo vlot.  Ik vind het echt rot dat ik niet aan het schooljaar kon beginnen.  Ik weet dat gaan werken niet de oplossing zal zijn, en ik weet dat ik mij dien neer te leggen bij mijn eigen, juiste, beslissing.  Ik weet ook dat het weer beter wordt, hoewel ik erg ongeduldig begin te worden.

Ik vind dat ik intussen wel genoeg gerust heb.  Ik ben nu al meer dan twee weken bij Chris.  In het begin sliep ik hier als een roos, maar dat is voorbij.  Ik lig terug meer wakker 's nachts, piekerend.  Overdag heb ik niet meer geslapen de voorbije dagen.  Dus ik heb genoeg gerust.

Tijd voor genieten dan, ontspanning.  En daar wringt het schoentje.  Want ik weet echt niet meer hoe ik dat kan doen.  Vorige woensdag ging ik naar de rueda, en het deed me niets.  Ik had niet het gevoel dat ik ervan genoten heb.  Doch, als ik mezelf nu blijf verplichten tot zo'n dingen, zal ik me dan uiteindelijk niet terug beter beginnen voelen?  Volgens de therapeute is dat niet de juiste insteek.  Maar ik ben het zo beu!

Hele dagen zit ik binnen.  Mezelf te vervelen.  Te huilen, uit verveling (?).  Wat surfen, altijd dezelfde dingen.  Spelletje spelen op de laptop.  Serietje kijken.  Zonder goesting om iets anders te doen.  Ideeën genoeg, maar gewoon geen zin.   Om nog te zwijgen van de huizenjacht.  Ik wil graag ergens wonen met Chris, in plaats van bij mekander te wonen.  Ik weet echter niet of dit wel het goede moment is.  Want als we effectief iets gekocht krijgen, betekent dat een nieuw projectje.  Maar heb ik wel een projectje nodig?  Er liggen meerdere projecten op me te wachten, en daar begin ik toch ook niet aan?  Ach, we zijn hieraan begonnen, dus doen we verder.

We deden al twee maal een bod op een huis.  Twee maal boven ons budget.  Dat tweede huis werd eergisteren (toen ons bod nog 'geldig' was) verkocht aan de vraagprijs.  Overigens volledig terecht.  Chris vindt dat we ons budget dienen te verhogen.  Hij heeft allerlei -voor mij wilde- ideeën om sneller tot écht samenwonen te komen, maar ik weet niet of ik dat allemaal zie zitten.

Ik weet niet welke kleren ik wil dragen, welke muziek ik wil beluisteren, wat ik wil eten, waar ik naartoe zou willen voor een wandeling, wat ik morgen wil doen, hoe laat ik wil gaan slapen en weer wakker worden, wat ik wil zien op tv, of ik wil gaan squasen, dansen, sporten, zwemmen,... ; Laat staan dat ik van belangrijkere dingen weet wat ik wil.