Schapenkoppen

Ik ben een Antwerpenaar, ik ben van 't Stad.  Voor ik Antwerpenaar werd, was ik enkele jaren Maneblusser/Mechelaar en een jaar Catracha. Tien jaar geleden al, stopte ik met Lierenaar zijn.  Doch, ik ben een geboren en getogen Lierenaar.  Ik ben nog steeds trots op Lier en heb er fijne herinneringen aan.  Tijdens mijn jeugd waren er veel uitgaansmogelijkheden in die kleine stad.  Ik werd volwassen in Illusion, en La Rocca bezocht ik ook af en toe.  Illusion, dat is al lang verleden tijd.  Maar La Rocca is er nog steeds, tot morgen toch.  Gek hoe alles verandert.  En hoe de tijd voorbij gaat.

Ik ben dus Lierenaar, en dat maakt mij een Schapenkop.  Want de Lierenaars verkregen in de 14de eeuw een veemarkt, dewelke ze verkozen boven de universiteit.  Jawel, Lier had Leuven kunnen zijn.  Dat zou een heel ander verhaal geweest zijn voor mijn hometown, denk ik.  Hoewel Leuven toch ook nog steeds haar charme behouden heeft, mijns inziens. 

Nu gingen we de afgelopen dagen naar Dordrecht.  Zoveel schapen dat ik daar zag!  In veel winkels en horecazaken, stond een plastieken schaap.  Die dieren waren geschilderd in verschillende kleuren en droegen soms kledij en/of accessoires.  Uiteindelijk heeft Chris het voor me opgezocht, want ik vond het merkwaardig om zoveel schapen te zien.  En inderdaad, de inwoners van Dordrecht worden ook Schapenkoppen genoemd!  Hoe zot is dat!

Bij hen ging het niet om de keuze tussen een beestenmarkt en een universiteit.  Er werden vroeger hoge accijnzen geïnd op alles dat de stad binnen kwam.  Daarom hadden twee mannen een schaap verkleed als mens, om de belasting te ontduiken bij het binnengaan in de stad.  De middelste man liep natuurlijk erg onstabiel, maar ook in die tijd werd er al eens te diep in het glas gekeken.  Het plan leek te lukken, maar op een gegeven moment blaatte het schaap, waardoor de mannen alsnog de belasting dienden te betalen.

Ik vond het erg bijzonder om een stad te bezoeken waarvan de inwoners dezelfde bijnaam hebben als ik toen ik geboren werd.  Reden te meer om Dordrecht te gaan verkennen!  Wij vonden het alleszins de moeite waard.  We hebben niet zoveel gedaan, om eerlijk te zijn.  Uiteindelijk hebben we vooral veel gegeten, gedronken, geld uitgegeven.  Aanvankelijk was het de bedoeling om in de nabijgelegen natuur te gaan wandelen, maar dat deden we slechts één voormiddag.

Ach, het was leuk.  Ik kan weer wat adresjes aanbevelen, voor wie ooit naar daar wil.  City Bakery no. 38 vonden we erg knus, we gingen er zelfs twee keer.  BBB, Broodbar Boer 'n Bontje, is ook een aanrader.  Erg vriendelijke eigenaar, maar dat zijn Nederlanders meestal wel natuurlijk.  Zo übersociaal, hehe.  Als je geluk hebt, kan je met 10 euro korting een lekker seizoensmenu meepikken bij De Stroper, een visrestaurant.  En voor een speciale ervaring verwijs ik je ook graag naar de Kop van 't Land, een vegetarisch restaurant met haute cuisine.  Jep, de portefeuille is weer wat lichter, en ik weer wat zwaarder ;-).

In de stad zelf zijn ontzettend veel tweedehandswinkels.  Dat vind ik ook supertof!  Ik heb bijgevolg weer flink wat kledij gekocht, voor een prikje.  Hihi.  En ja, ook in kledingwinkels met nieuwe kledij, heb ik mezelf een beetje laten gaan.  Ik denk dat ik een twintigtal nieuwe stuks heb, en ik heb geen idee waar ik ze kan hangen/leggen.  Want ik heb maar een klein stukje kleerkast hier in Rijmenam.  Tja...

Dan de natuur.  Dordrecht ligt aan de rand van Nationaal Park de Biesbosch.  Woensdagmorgen reden we naar het bezoekerscentrum, om van daaruit wat te wandelen.  We volgden geen aangeduide route, maar liepen gewoon wat in het rond.  Dat bleek toch wat saai, dus namen we een pontje naar een eiland.  Daar volgden we de hele tijd het linkse pad bij splitsingen, en liepen we toch een goed uur rond.  Het was er aangenaam rustig, doch veel was er niet te zien.  Toch deed het deugd om even die rust te ervaren.

In de Biesbosch kan je ook met een fluisterboot varen.  Het was onze bedoeling om dat op vrijdag nog te doen.  Echter, na het ontbijt in het centrum van Dordrecht gingen we toch opnieuw aan het shoppen.  Oeps!  Dan ook maar late lunch genomen ter plaatse, en besloten om terug naar Saartje te gaan.

Vandaag is het eindelijk prachtig weer.  Maar ik slaag er niet in om naar buiten te gaan.  Ik denk dat ik de batterijen wel een beetje heb bijgeladen de voorbije dagen, doch onvoldoende om alle deberes los te laten.  Ik ben dus intussen de was aan het doen en ik weet niet wat ik dadelijk nog ga doen.  Ik heb precies geen zin om voor school te werken.  Misschien wat poetsen?  Of gewoon lui in de zetel?  Pfff...  Chris is natuurlijk naar ons huis om te werken.  Ook daarvoor krijg ik mezelf even niet gemotiveerd.

Vanavond ga ik als vierde man mee sushi eten.  Ik ben kwaad op mezelf.  Ik kijk er tegen op.  Soms ben ik toch heel naïef hoor.  Ik loop met m'n ogen open in sommige vallen.  Dom, dom.  Ik doe nog te vaak iets voor anderen, terwijl ik er zelf geen zin in heb.  Jammer maar helaas.  Ik ben nog niet beginnen lezen in het boek van Elke Van Hoof.  Dat lijkt me nochtans een goed idee...zelfzorg...

Morgen is er salsa in Bar Noord.  Ik ga nog weinig dansen, eigenlijk.  Dus ik neem me voor om me morgen door niets te laten tegenhouden, en gewoon gezellig met de vrienden mee te gaan.  Volgende week heb ik ook al behoorlijk wat plannen.  De vakantie zal snel om zijn, geloof ik.  Maandag heb ik m'n afspraak met Femke, nadien ga ik met Lara naar acrogym kijken in de Lotto Arena.  Dinsdag alvast een afspraak om mijn adreswijziging officieel te maken.  Woensdag is er weer een rueda-sessie in Duffel.  En natuurlijk ga ik nog minstens twee dagen voor school werken, want ik heb nog wat nieuw materiaal uit te werken.  Jawel, zelfs na acht jaar blijft dat nodig.  Zeker omdat we vorig schooljaar een aantal nieuwe vakken introduceerden. 

Ik heb ook nog enkele dingen te doen voor Elzy.  Ik had ze uitgesteld naar deze vakantie, maar ik heb er nog geen zin in.  Ach, het laatste trimester komt er alweer aan.  Dat trimester met veel vrije dagen / lange weekends.  Hoewel er daar ook enkele verplichtingen op me wachten, waartegen ik opzie.  Tja.  Zo, ik heb meer dan genoeg verteld.  Onthou vooral dit: het is zeker de moeite om een tripje te maken naar Dordrecht!