Risiconemer

 

Na twee weken op adem komen, zijn de migrainedagen opnieuw begonnen. Meer dan op adem komen, deed ik niet. Ik werkte tussendoor, want dat is het enige dat ik weet te doen dat nog toegestaan is. Dat is nog mijn enige mogelijke vluchtroute. Neen, buiten komen is dat niet. Want dan word ik weer geconfronteerd met de situatie waaraan ik alleen nog maar wil ontsnappen.

Ik schreef ook mijn verhaal neer. Mijn verhaal van 12 maart tot nu. En ik verdiepte me verder in de gekende gegevens die de msm noch de regering naar buiten brengen. Ik besloot een groot risico te nemen. Ik heb me aangesloten bij de rechtszaak tegen de staat. In principe is dat mijn recht in een democratisch land. Echter, ik geloof niet meer dat ik nog in een democratie woon. Dus ik hou rekening met een toekomst waarin de overheid mijn werkgever niet langer zal zijn. Ik hou daar werkelijk rekening mee.

Gelukkig is er ook nog onze fantasie om te emigreren. Soms wil Chris die al wat concreter maken. Dat lukt nog niet voor mij. Het is nog geen tijd. Als het tijd is, zullen we dat wel weten. Ik voel dat wel. Hoewel ik niet weet wat me hier houdt. Ik zie af en toe wel familie of vrienden. Maar ik heb niet het gevoel dat dat me goed doet. Want waarover kan je nog praten? Wat kan je nog doen? Wat mag nog?

Ik ben ook nog steeds de onbezonnen, egoïstische burger zonder enig gevoel van burgerplicht. Zo zullen sommigen mij ongetwijfeld beschrijven. Want ik rijd nog steeds de grens over om mijn boodschappen te doen, zónder mondmasker. Intussen ben ik veruit de enige persoon in de winkel zonder zo'n vod op mijn gezicht. Maar dat interesseert me weinig. Ik ben geen kuddedier.

Ik zal dat masker enkel en alleen dragen voor mijn werk en om naar het woonzorgcentrum te gaan. Zolang ik kan. Ik ben overigens al een tijdje niet meer bij Elzy geweest. Het begon met Elzy die hoestte, en plots moest ze daarvoor in quarantaine. Nochtans heeft Elzy al zolang ik haar ken een rokershoest, maar kom. Natuurlijk testte ze negatief. Oké, ik maakte dus een nieuwe afspraak voor mijn bezoekje van een half uur. Wetende dat ook zij nu zo'n belachelijk niet-werkend masker op moet. Een dag voor mijn gepland bezoek, krijg ik opnieuw telefoon: de afdeling wordt in quarantaine gezet omdat een bewoner positief testte. Elzy krijgt opnieuw, voor de 3de keer sinds dit circus begon, een stok in haar neus. Ze test opnieuw negatief, uiteraard. Maar ik mag nog niet op bezoek komen. Want ook 6 (!) personeelsleden testten positief, dus nu gaan ze heel het woonzorgcentrum hertesten, en mag er dus geen bezoek komen zolang die resultaten binnen zijn.

Jeezes. Dat testbeleid zegt voor mij overduidelijk: we blijven testen tot we genoeg positieve gevallen hebben om alweer een maatregel in te voeren en het volk nog banger te maken. En ik weet dat velen vinden dat ik overdrijf. Ik weet dat velen me een complotdenker vinden. Ik heb dat ook al van mezelf gedacht. Doch, af en toe komt er iets in de msm dat ik al maanden zeg. Zoals bv. dat nieuwsbericht dat een kwart van de mensen dat zogezegd overleed aan corona, tóch een andere doodsoorzaak blijkt te hebben. En eerlijk gezegd denk ik dat een kwart niet klopt, maar dat dat aantal nog hoger ligt. 't Is geweten dat de meeste patiënten onderliggende aandoeningen hebben. Zwaarlijvigheid komt vaak voor. Dus ik loop stilaan meer en meer het risico om ook ziek te worden door...aangezien ik een kilogram per maand bijkom. Tja. 

Wat de testresultaten in het rusthuis me ook zeggen, is dat het overduidelijk de personeelsleden zijn die ziektes mee binnen nemen. En dat mondmaskers en alcoholgels dus niet werken. Wat ik ook al maanden zeg. Het enige dat werkt, is verluchten. Afstand houden, alles ontsmetten, doeken voor ons gezicht binden,...het werkt allemaal niet. Aerosolen kunnen tientallen meters door de lucht zweven. Een mondmasker houdt geen aerosolen tegen. Verluchten doet ze wel sneller verdwijnen, omdat er verse luchttoevoer is.

Dat is wat ik ervan begrijp. 't Is zo dat ik goed weet dat ik ook niet de expert ben. In discussies hoor ik wel eens dat ieder specialist is in zijn eigen vak. Akkoord, maar dat betekent niet dat ik niet zelf mag op zoek gaan naar meer uitleg. Dat betekent evenmin dat elke specialist de waarheid zegt of hetzelfde zegt als zijn collega.

Ik besef het allemaal wel. Maar kom, laat ons eerlijk wezen. Denk eens even goed na. Wat heeft een verkoopverbod op alcohol na 20:00 te maken met de bestrijding van een virus? Dat is één van de vele absurde dingen die ik afgelopen vakantie ontdekte. Ik had eens bekeken of we misschien onze boodschappen kunnen laten thuisleveren. Ja, dat kan! Het was zondagmiddag toen ik dat online aan het bekijken was. Ik moest een tijdvak kiezen. Ik kon woensdag tussen 18:00 en 20:00 kiezen, of woensdag tussen 18:00 en 22:00. Bij die tweede optie stond "in dit tijdvak mogen wij geen alcohol leveren". Wat? 't Is zondagmiddag wanneer ik mijn boodschappen bestel. En dan nog. Precies of ik ga enkel alcohol drinken na 20:00 als ik die na 20:00 aankoop. Absurd.

Wat heeft een avondklok te maken met het bestrijden van een virus? En zeg nu niet dat het hier gaat om het ontraden van lockdownfeestjes en zo. Dat is zever. Als ik een feestje geef, heb ik mijn alcohol op voorhand gekocht. Als ik een feestje geef in tijden van een dictatoriale avondklok, zorg ik dat mijn gasten kunnen blijven slapen. En als ik dat kan verzinnen, dan kan een ander dat ook. In de krant lees je er trouwens elk weekend over, de stilgelegde feestjes.

Ik ben eens benieuwd of ik overmorgen ook de politie aan de deur ga krijgen. Ik ga niets doen dat niet mag. Mijn nauw contact komt naar mij thuis en we gaan doen alsof we uitgaan. We houden een salsafeestje in mijn living, met ons twee. Ik zou liever nog een tweetal mensen uitnodigen. Maar neen. Ik durf dat niet. Niet omdat ik schrik heb om ziek te worden, noch omdat ik me plots megaverantwoordelijk voel voor anderen hun gezondheid. Neen, ik heb schrik doordat ik in een dictatoriale politiestaat woon. Ik ben niet van zin om zelf nog meer geld uit te geven aan deze verzonnen crisis. Er wordt al genoeg met mijn belastinggeld gegooid. 

Neen, de toon van mijn berichten verandert niet. Zolang de overheid en media niet toegeven welke grove fouten zij maakten, zal de toon zo blijven.  Ik heb al meermaals overwogen om deze site terug publiek te maken. Zodat meer mensen aan het denken kunnen gezet worden. Maar ook in dit geval: ik heb schrik. Ik heb schrik omdat ik een andere mening heb. Ik heb schrik omdat vrije meningsuiting niet meer mag. En zeg niet dat ik ongelijk heb! We mogen al maanden niet meer betogen, terwijl dat ons grondwettelijk recht is. Dus het is niet zo vreemd dat ik de situatie vergelijk met de tweede wereldoorlog. Toen mochten mensen ook geen andere mening hebben. Toen werd de menigte ook iets verteld dat gelogen was.

In Nederland heeft men de laatste weken ook draconische maatregelen ingevoerd. Tezelfdertijd worden bepaalde mensenrechten daar nog steeds gerespecteerd. Mensen mogen nog steeds vergaderen en manifestaties houden. Mensen mogen ook nog steeds, zonder medisch bewijsstuk, weigeren een mondmasker te dragen omdat ze daar last van ondervinden. 't Gaat er niet goed, maar het is alleszins beter dan hier.