Hoe ik ....

 

nog voor ik begin te schrijven aan deze post al bedenk dat ik me best bedwing.

weiger gewoon te worden aan dit bestaan.

deze vakantie begon met het lezen van de grondwet, het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens, de Code van Neurenberg.

vandaag een zelfhulpboek bestelde maar vooral bezorgd blijf om zoveel andere dingen.

dit toch weer niet goed onder woorden krijg, hier.

jou telkens opnieuw wil contacteren.

mijn eigen behoeften niet op de voorgrond durf zetten.

dat met jou oefende.

niet leef.

verkies mezelf te laten meenemen in andere werelden, op Netflix.

verlang naar dansen dansen dansen dansen dansen dansen dansen dansen dansen dansen .

naar video's over CEG keek en een aha-erlebnis ervoer.

het er allemaal uit wil kunnen laten.

troost wil kunnen toelaten.

terug wil kunnen leven.

hunker naar sociaal contact.

me nuttig wil voelen.

mezelf wil opmaken.

graag nog eens een man naar me wil voelen kijken.

de energie wil hebben om aan mezelf te werken.

wil geloven.

nog eens naar Honduras wil.

wil reizen.

mezelf wil ontdekken.

mezelf wil zijn.

jou wil knuffelen.

niet begrijp dat zo weinig mensen zich zorgen lijken te maken.

jou wil bellen. En jou. En jou.

me zo eenzaam voel.

ongelukkig ben.

voel dat een nieuwe job de juiste keuze was. Maar niet weet of deze job de juiste keuze was.

je wil bezoeken. Maar ik durf het niet eens voorstellen. Want met al die regels.

wéét dat het onmenselijk is, dat onze mensenrechten zodanig geschonden worden dat we verworden zijn tot iets anders dan mens.

jou mis. En jou. En jou.

ook jou mis. En jou.

niks nog als zinvol ervaar.

steeds minder energie over houd.

niet meer kan opladen.

me bang voel. Voor de onwettige regels en onwettige straffen. En toch.

wetten blijf overtreden door toch meer dan één persoon te ontvangen in mijn huis. 

desondanks onvoldoende energie haal uit die strafbare feiten.

die schermen zo beu ben.

jou gewoon wil zien.

jou gewoon wil aanraken.

jou gewoon wil kunnen zeggen dat ik je mis. Zonder meer. Zonder de angst dat het weer zo'n kant opgaat. Zonder afwijzing.

niet graag afgewezen word.

kortstondige vreugde voelde door dat ene berichtje.

mezelf vervloekte dat ik niet zelf dat berichtje stuurde. Want hoorde dat wel?

soms zou willen dat je al dood was. Want nu weet je niet eens dat je leeft. Je weet niet wie ik ben. En ik mag er nog amper voor je zijn. 

in opstand wil komen.

soms voel dat ik in opstand moet komen.

niet in opstand kom, omdat ik zo bang ben.

mezelf een lafaard vind.

met pijn terug denk aan die mooie momenten. Feestjes. Salsa dansen in de winter. Naar Hasselt rijden. Mijn schoonvader daar ontmoeten. En dansen. Dansen dansen dansen dansen dansen.

terug denk aan Cuba Bella. Aan rueda op woensdagavond. Aan Nuff Said op vrijdag. Aan festivals. Aan lege feestjes met een goede DJ die ook nog goed danst. Aan de drie keer dat ik toch mocht dansen de voorbije tien maanden.

geld zou geven om het allemaal opnieuw te doen. 

er anderzijds geen boete voor over heb. Wegens de ongrondwettelijkheid, en zo. 

medische zorg uitstel en zelfs weiger.

nog steeds niet begrijp dat zo weinigen in opstand komen.

mezelf bedenk wat ik zou kunnen doen: ministers aanschrijven, politieagenten aanspreken, ons buurtnetwerk informeren, posters ophangen,...

geen van die dingen doe. Uit angst. Mogelijk zoals zovelen die niet in opstand komen.

het zo spijtig vind dat mensen ooit streden voor onze vrijheden, en wij ze gewoon afgeven. Zonder nadenken. Klakkeloos.

pijn heb van dat mondmasker te dragen.

weg wil. Weg weg weg.

huil.

jou mis.

telkens weer aan jou denk.

jouw berichten herlees om te beseffen dat je het niet waard bent. 

dat moeilijk / niet kan aanvaarden.

telkens bij jou kom wanneer het echt slecht begint te gaan.

me geliefd wil voelen.

wil dansen met iedereen.

een reis wil plannen. Maar dat nu niet kan. Wat voor zin heeft het? Die reis gaat de eerste jaren niet plaatsvinden. En de reisgids dient helemaal herschreven te worden. Want al die zaken die erin staan, gingen failliet.

de plaatselijke winkeliers en restaurateurs niet kan steunen, want ik ben tegen het dragen van een mondmasker.

mezelf voorbereid op alweer een discussie in het rusthuis.

iets wil betekenen, maar niet weet hoe; zonder gestraft te worden.

me ongemakkelijk voel wanneer ik buiten kom en mensen hun gezichtsuitdrukking niet zie. En voel dat mensen fysiek afstand nemen.

erg triest ben over de kinderen die nu opgroeien. Hoe zij veel leerkansen missen. Hoe ook zij slachtoffers zijn van de propagandamachine.

nog eens naar een concert wil. Zónder mondmasker, fysieke afstand, alcoholgels en al die zever, uiteraard.

mijn auto mis. Maar besef dat het beter zo is. Anders zou ik dit misschien niet zitten schrijven.

theater, ballet, de opera, comedynights,...mis. 

niet durf.

snak naar knuffels knuffels knuffels. Van jou en jou en jou.

niet weet hoe lang ik dit nog wil (volhouden).