Om correct te blijven, zal ik letters gebruiken voor de namen. De eigenlijke situatie zal ik niet toelichten. Maar ik kreeg vandaag een nieuw inzicht, en dat wil ik hier toch even droppen. Ik schreef al in mijn boekje, maar dat was precies onvoldoende. Ik sprak het ook al uit, en zal dat nog vaker doen. Nieuw proces.
K is mijn vriend niet meer. Dat zegt U al sinds het nieuws. Dat dat voor mij anders lag, dat wisten we. Want ik ben nog op andere manieren verbonden. Maar na een tweede gesprek ken ik echt mijn plaats. Na meerdere keren het woord 'mijn' in plaats van 'ons', snap ik het. Het is inderdaad van hen. Ik zal nog een tijdje proberen mijn stempel erop te drukken, omdat ik het niet makkelijk vind om iets los te laten waar ik mee voor mocht kiezen.
Maar ik zie nu wat hij is. Ik zie nu dat hij mijn vriend niet is. Hij is nog met me verbonden, en door die verbinding zullen we proberen vriendelijk tegen elkaar te zijn. Maar vrienden, dat is iets anders. Ik wil ook niet bevriend zijn met iemand die mijn vertrouwen schond, meermaals. Als hij ooit besluit dat hij mijn vriend terug wil zijn, zal hij daar mogen voor werken.
Vertrouwen terug winnen, dat. Dat zal niet lukken met achterhouden en nog minder met leugens. Dat zal niet lukken met het woord 'mijn'. Dat zal werk vragen, en tijd. Veel tijd. Want ik ben niet iemand die snel vergeet en al zeker niet vergeeft. Oog om oog, pijn om pijn. Niet nu, dat zie ik in. Maar in de toekomst zal ik wel eens lachen. Wie laatst lacht. Dat.
Dus dat is waar ik nu voor sta. De nieuwe weg die ik zal proberen in te slaan. Hij is mijn vriend niet meer. Hij is gewoon mijn ........... . Hoe dat er concreet zal uitzien, weet ik nog niet. Maar ik voel dat loslaten van de naïviteit van vriendschap me al wat rust geeft. Vandaag alleszins. Morgen kan dat weer anders zijn. Maar vandaag, vandaag is hij mijn vriend niet meer.
1 opmerking:
pff... echt volgen kan ik niet meer, maar ja, wie ben ik , waar sta ik...
het is heel jammer dat je niet wil met me praten....
ergens vermoed ik dat het om Chris gaat, maar K? dat is Chris niet , ja weet het niet meer nu...
honden en hun behoeften doen... ok denk wel dat ik dat een beetje begrijp... de honden waar het over ging ooit ,van eentje over te nemen...
die beestjes moeten natuurlijk aangeleerd worden om een vaste plaats te hebben om hun behoeften te doen , maar dan nog ben ik er niet uit....
het zijn raadsels, grote, ik hoop echt dat jij en Chris er toch samen uit komen , en ja ik slaap er ook al dagen niet van, ik zie alles voor mij uit elkaar spatten, niet fijn, niet voor jou , ook niet voor mij, wetende dat jij ongelukkig bent....
Een reactie posten